เรื่องเล่าต่อหลังจากมีอะไรบางประการมารบกวนจิตใจ...ใช้เวลา 2-3 วัน อาการก็ดีขึ้น แล้วเมื่อวานนี้ช่างเป็นวันที่โชคดีเหลือเกินสำหรับผมครับ
เช้าตื่นมาก็พบแต่เรื่องดี ๆครับผม เพื่อนจาก กทม.ที่ได้รับคำแนะนำจากเพื่อนผมอีกทีเดินทางพักที่บ้าน...มีโอกาสพูดคุยกันได้คำแนะนำเกี่ยวกับชีวิตและการดำรงอยู่ของเราจนรู้สึกผ่อนคลายจากเรื่องเครียดได้
สายหน่อยเดินทางไปรับลูกสาวที่ไปช่วยเป็นสตาร์ฟค่ายลูกเสือ ระหว่างรอลูกสาวได้โทรศัพท์ปรึกษาปัญหากับท่านอัยการชาวเกาะก็ได้รับคำแนะนำอย่างดีจากท่าน
ด้วยความสบายใจ...จึงโทรไปคุยกับน้อง ๆ พขร.โรงพยาบาลเรื่องการขนอุปกรณ์สร้างส้วมไปให้"โรงเรียนบ้านในของ"ที่ยังคงค้างอีกจำนวนหนึ่ง แล้วก็มีน้อง พขร. 2 คน ที่ผมรักพวกเขาเหมือนน้องจริง ๆ รับอาสาว่าจะขนของขึ้นไปก่อนเพื่อให้ครูตู่นัดภารโรงโรงเรียนขึ้นไปทำการก่อสร้างให้ จริง ๆผมจะไปด้วย แต่ไม่ได้ไปและน้องผมทั้ง 2 คน ก็ช่วยดำเนินการให้ด้วยความเต็มใจและเสร็จเรียบร้อยตามที่ตั้งใจเอาไว้
เหตุที่ผมไม่ได้ไปกับน้อง ๆก็เป็นความโชคดีผมอีกครั้งหนึ่งที่มีคณะผู้ใจบุญจาก กทม.ที่ท่านเดินทางไปทำบุญที่วัดแม่อายหลวง "คุณป้าแสงจันทร์" ซึ่งเป็นผู้ที่เคยได้รับกฐินพระราชทานจากพระพี่นางสมเด็จเจ้าฟ้ากัลยานิวัฒนาและพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวของเราด้วยให้ไปถวายมาหลายวัด ท่านจะเดินทางมาปายและแวะพักที่บ้านผม ผมจึงมีโอกาสต้อนรับพูดคุยกับท่าน ๆใจดีมาก ๆครับ
ในการพูดคุยผมเรียนท่าน 2 เรื่องเกี่ยวกับการทำบุญคือ
1)ผมต้องการคอมพิวเตอร์มือ 2 เพื่อนำไปให้โรงเรียนบ้านในของที่มีนักเรียนจำนวน 72 คน แต่ไม่มีคอมพิวเตอร์เลยแม้แต่เครื่องเดียว ซึ่งเรื่องนี้ผมเคยเล่าแล้วและพยายามหาร่วมกับคุณเอกจตุพรอยู่ และท่านก็รับปากว่าจะไปหาให้ครับ...เด็ก ๆรู้คงดีใจมากครับ
2)การที่โรงพยาบาลปายจะจัดงานบุญทอดผ้าป่าหารายได้ในการขยายบริการด้านกายภาพบำบัด ซึ่งกำหนดไว้วันที่ 14 พฤษภาคม 2551 ซึ่งท่านบอกว่าให้ส่งซองฎีกาผ้าป่าไปให้ท่านด้วยจำนวนหนึ่ง ซึ่งท่านบอกว่าตรงกับความคิดท่านที่ต่อไปนี้ต้องการทำบุญกับโรงเรียนและโรงพยาบาล
ด้วยน้ำใจ ด้วยจิตที่เข้าใจ เราจะสามารถก้าวไปได้ด้วยความมั่นคงยิ่งขึ้น เพื่อนผู้ร่วมสังคมชีวิตพร้อมที่จะช่วยท่าน เพียงแต่ท่านเปิดโอกาสให้พวกเขาเหล่านั้นได้แสดง ได้เสนอเจตนาที่ดีให้แก่กันและกัน ด้วยน้ำใจที่ไม่มีวันหมดและรับได้แบบไม่มีวันล้นจากดวงใจเรา......
สวัสดีค่ะ
ปัญหามี ปัญญามา ...
สู้ๆๆ
สวัสดีครับ อ.ขจิต
ไฟฟ้าไม่มีครับ ...มีโซล่าเซลล์+แบตเตอรี่
ว่าจะปรึกษาระบบกับ อ.ขจิต ซักะหน่อยหรือจะมาช่วยก็จะยินดียิ่งขอรับ
ไม่รู้ต้องใช้อาไรอีกครับผม...
สวัสดีครับครูรักษ์
ขอขอบคุณน้ำใจที่งดงามครับ
มาปายเมื่อใด...เชิญแวะได้ครับผม
สวัสดีครับเอก
ขอให้เอกมีความสุขกับการทำงานนะ
ขอบคุณสำหรับคำแนะนำจริง ๆ
ขออนุโมทนาบุญด้วยคนคะ
น้ำเอยน้ำใจ ให้เท่าไหร่ไม่มีวันหมด รับเท่าไหร่ไม่มีวันล้น
10. ครูข้างถนน
เมื่อ พฤ. 07 ก.พ. 2551 @ 14:18
540008 [ลบ] ………งานหนัก ไม่เคยฆ่าใคร …….. เพลงของ พี่อ้น ธวัชชัย ชูเหมือน ลองฟังดูครับพี่ ผมฟังจน กินใจผมไปครึ่งหนึ่งแย้ว..…….ขอเป็นกำลังใจให้คนทำงาน……12. Mr. Kraton Pai
เมื่อ พฤ. 07 ก.พ. 2551 @ 21:18
540456 [ลบ] สวัสดีครับคุณครูข้างถนนเสาร์นี้ว่าจะขนของที่เหลือไปทำส้วมให้เสร็จครับเดี๋ยวนี้ต้องไปวันหยุดแล้วครับวันธรรมดา…เอี๊ยด !!ใช่ครับงานหนักไม่เคยฆ่าใคร……มีแต่ทำให้เราแกร่ง เราสุขแต่ที่ทำให้เราทุกข์คือ…ใจเราเองครับ <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">สวัสดีอีกครั้งครับ ….ผมไม่กลัวกับงานหนักเพราะผมเชื่อว่างานหนักนั้นไม่เคยฆ่าใครจริงๆๆ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">….แต่ตอนนี้ผมกลับกลัวกับฐิฑิ ของคนที่ทำงานด้วยกันมากกว่า ไม่รู้จักแยกแยะ ส่วนตัวกับงาน เป็นผู้ใหญ่ที่มีมันสอมงเท่ากับเด็กประถม… ผมเหนื่อยมากกับการที่เผชิญอยู่กับมัน คิดแล้วคิดอีก คิอหลายๆครั้งจนฟุ้งซ่านแล้วบอกกับตัวเองว่า เอาวะ หนีออกไปจาก คนพวกนี้ ดีกว่า แต่มาคิดอีกที ถ้าเราหนีที่นี่เราก็ต้องไปเจอที่โน่น จึงมีการปลงบางเป็นครั้ง แต่ก็อย่างว่า “ปุถุชน” ที่มีความโลภโกรธหลง จึงมีบ้างบางครั้งต้องท้อแท้ ขาดกำลังใจที่จะทำงาน …เหนื่อยครับ (ผมเหนื่อยใจ ที่พักเท่าไรก็ไม่หาย ต่างจากเหนื่อยกาย พักนิดหน่ยก็หาย)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ขอบคุณทุกคนเวลาอ่าน </p>
สวัสดีครับ อ.เพชรน้ำ
มาช้าไปนิด...ไปอบรม OD กับท่านสุพัฒน์ครับ
สนุกดีครับ
ขอบคุณครับ
Happy Valentine ครับครูรักษ์
ขอให้มีความสุขมาก ๆในวันแห่งความรักนะครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับคุณครูข้างถนน
เรื่องนี้ผมประสบมานานครับ แต่หากเราไม่ทน เราไม่สู้ เราก็แพ้ครับ ตัวเราแพ้ไม่สำคัญครับ แต่หากความถูกต้อง ความเหมาะสมต้องพ่ายแพ้นี่สิครับน่าคิดครับ
ผมจึงไม่เคยหนี ไม่คิดหนี และจะสู้ต่อไปครับ...
ผมอยากให้คุณครูสู้ต่อไปครับ
ส่งกำลังใจมาช่วยครับ