ให้ล่องลอยกลับไปดูอดีตชาติของพี่นุช สาวโบราณ แต่ร่วมสมัย เป็นถึงด็อกเตอร์ แต่วิถีชีวิต แบบไทยแท้

    เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา เป็นวันเร่งรีบของผู้เขียน ด้วยมีเหตุการณ์หลายอย่างเข้ามา ทำให้สาละวน กว่าจะจบวัน ก็ไปรู้สึกตัวว่า กำลังนอนอยู่ที่สุพรรณบุรีอีกแล้ว

    จากที่ พี่ยุวนุช คุณนายด็อกเตอร์ ได้กรุณาทั้งเชิญ ทั้งชวน ให้ไปบ้าน โดยเฉพาะก่อนไปอินเดีย ผู้เขียนก็ยังหาวันว่างไม่ได้ ที่สุดพี่นุชก็ได้โทรศัพท์ และเมล์ บอกแผนบ้านที่อีกต่างหาก ที่สุดก็รู้ตัวว่าไม่สมควรอย่างยิ่ง ที่จะให้พี่เขารอต่อไป จึงโทรชวน ชาว G2K ที่อยู่ใกล้เคียงกันไป อันดับแรก พี่หมูของน้องเลย ขับรถจากสุพรรณ มารับที่กรุงเทพฯ เรามีความลับนะที่ต้องทำแบบนี้ เพราะเราอยากให้ ระยะทางสำหรับเราที่จะได้อยู่ด้วยกัน ยาวๆๆๆๆๆ พี่น้องจะคุยกัน อันดับสองพี่ใหญ่ที่ไม่เคยมีข้อแม้เลย คือนายช่างใหญ่ ที่วันรุ่งขึ้นได้เป็นสารถี พาพวกเราไปบ้านพี่นุช ต้องแอบกระซิบว่า เป็นบุญจังได้นั่งรถเบนซ์ E220 ของพี่เขา แล้วยังตระเวนรับ พี่น้องG2K .ในเขตกรุงเทพฯอีก ขอบคุณ ขอบคุณ 

  ส่วนคนที่สาม ที่ทำให้พี่นุช เซอร์ไพส์มากๆคือ ป้าแดง ที่มีความตั้งใจสูง จะมาเยี่ยมบ้านพี่นุชให้ได้ นั่งรถจากหนองคาย มาสว่างที่กรุงเทพ ก่อนที่นายช่างใหญ่ จะไปรับมารวมกันที่ โรบินสันอยุธยา คนสุดท้าย ที่ไม่ได้คาดหมายมาก่อน แต่พี่หมูระลึกถึง ในเช้าวันเดินทางคือ พี่จุ๋ม นักวิชาการเกษตร ที่เก่งเรื่องสมุนไพรสุดๆ นั่นเอง พี่เขาบอกขอเวลาเตรียมตัว ห้านาที แล้วนายช่างใหญ่ ก็ทำหน้าที่ ที่พวกเรา ปลื้มสุดๆ ไปรับพี่จุ๋มอีกคน จากนั้นเราก็นัดเจอกันตามจุดหมาย

  ไม่นึกว่า หลังส่งแผนที่แล้ว พี่นุชยังมีน้ำใจ เดินทางมารับด้วยตัวเอง ซึ่งถ้าไปตามลายแทง อาจไปไม่ถึงสักที นี่คือความห่วงใย และเต็มใจของเจ้าของบ้าน ผู้ที่ทำให้ผู้เขียน รู้สึกทึ่ง ทุกเรื่องราวที่เธอเล่าให้ฟัง

  พวกเราตื่นเต้น เมื่อเข้าไปสู่อาณาเขตบ้าน ที่เสมือนหลุดไปสู่อดีตที่นานมากแล้ว เป็นบ้านริมน้ำ ป่าสัก แม้จะสร้างใหม่ แต่สีกระเบื้องหลังคาเหมือนโบราณ พื้นไม้เนื้อแข็ง เหมือนใช้งานมานานจะนับ การจัดบ้าน เป็นแบบไทยเดิมจริงๆ ใช้ทุกห้องหับ ที่ผู้เขียนว่า เหมือนอยู่ในอดีตนั้น คือตู้ ข้าวของเครื่องใช้ เป็นเหมือนสมัยก่อน ทรงเตี้ยๆ ทึบ มีลายทอง สวยงามแต่เก่า ประตูบ้าน และประตูห้องน้ำ ใช้ขัดดาน เราเดินผ่านห้องน้ำเหมือนเดินผ่านห้องรับแขก พอขอถ่ายรูป พี่เขาก็อนุญาต จึงได้ภาพมาฝากบ้างค่ะ

 นี่คือซุ้มประตูบ้านพี่นุช(คุณนายด็อกเตอร์) เหมือนก้าวเข้าไปสู่อดีตไหมล่ะคะ

  ข้าวของเครื่องใช้ โบราณ ที่พี่นุชใช้อยู่ทุกวัน ไม่ใช่แค่ตั้งประดับ รับแขก ฮืม..โบราณ โบราณ จริงๆ

 

ขอเข้าห้องน้ำ แต่ก็ไม่แน่ใจ ว่าใช่หรือเปล่า เหมือนกำลังเดินเข้าไปห้องรับแขก ถ้าไม่มีโถส้วมเป็นสัญญลักษณ์ละก้อ จะไม่เชื่อเลย อ้อ ประตูห้องน้ำ ใช้ขัดดาน แบบสมัยก่อนด้วย

 อีกมุมหนึ่ง ที่อยากนั่ง ไม่อยากลุก ให้ล่องลอยกลับไปดูอดีตชาติของพี่นุช สาวโบราณ แต่ร่วมสมัย เป็นถึงด็อกเตอร์ แต่วิถีชีวิต แบบไทยแท้

         รู้สึกว่าบันทึกนี้จะยาวเกินไปแล้ว บันทึกหน้า จะขอเล่าให้ฟังต่อว่า มีเรื่องราว เกิดขึ้นใน หนึ่งวัน กับการไปบ้านพี่นุชอย่างไรบ้าง เป็นความซาบซึ้งใจ เฉพาะตัวผู้เขียน ที่ไม่ลืมเลย