นิธีนํว ปวตฺตารํ ยํ ปสฺเส วชฺชทสฺสินํ นิคฺคยฺหวาทึ เมธาวึ ตาทิสํ ปณฺฑิตํ ภเช คนเรา ควรมองผู้มีปัญญาใดๆ ที่คอยชี้โทษ คอยกล่าว คำขนาบอยู่เสมอไป ว่าคนนั้นแหละ คือผู้ชี้ขุมทรัพย์, ควรคบบัณฑิตที่เป็นเช่นนั้น

     เนื่องจาก ผมเขียนบล็อกเรื่องเกี่ยวกับการสร้างเขื่อนสาละวินที่ไทยไม่ควรมองข้าม 2 ตอน  มีผู้สนใจและเข้ามาติชมให้ความคิดเห็นน้อยมากเลย  ผมจึงขอคำชี้แนะจากผู้รู้ในการเขียนหลักการเขียนบล็อกหน่อยครับ

ขอแนะนำตัวก่อน 

ชื่อ มาณพศักดิ์   เป็งคำ 

ทำงานองค์กรพัฒนาเอกชนแห่ง หนึ่ง ใน อ.แม่สอด จ.ตาก

     ทำงานสงเคราะห์เด็กตามชายขอบ ที่ยากจน ไม่มีโอกาสเหมือนเด็กในเมืองและช่วยเหลือด้านการละเมิดสิทธิเด็ก มีการพัฒนาเด็กและครอบครัวรวมถึงชุมชนบ้าง 

    และมีความสนใจในเรื่องของชนกลุ่มน้อยตามแนวตะเข็บชายแดนไทย ที่ถูกกระทำมาตลอด  ทั้งละเมิดสิทธิเด็ก ทำทารุณกรรม และบังคับย้ายถิ่นฐาน  จึงได้ติดตามข่าวคราวความเลื่อนไหวของชนกบุ่มน้อยจากแหล่งข้อมูลต่าง ด้วยที่สงสารและเวทนาพวกเขาเหล่านั้น โดยเฉพาะเด็ก ที่ไม่รู้ประสา และไม่สมควรที่จะโดนกระทำ  จึงอยากให้คนอื่นรับรู้บ้าง ในการกระทำของผู้ที่ผด็จการครอบครองจิตใจเขาอยู่ อยากให้ เขาเอาใจเขามาใส่ใจเรา มีมนุษยธรรมบ้าง

...มีเพื่อนกัลยาณมิตร อยู่ที่เชียงใหม่ แนะนำให้ทำบล็อกของคนเอง เพื่อนำเสนอข่าวคราวต่างที่เกิดขึ้นกับชนกลุ่มน้อยโดยเฉพาะ พี่น้องกะเหรี่ยง ที่ถูกกระทำมาตลอด ให้สังคมไทยได้รับรู้   ด้วยที่ มี "ความรู้แค่หางอึ่ง"  ไม่สรรทัดไม่เชี่ยวชาญ ในเรื่องวิชาการ จึงนำเอาข่าวจาก ศูนย์ข่าวสาละวิน     http://www.salweennews.org    มานำเสนอ  และเขียนวิจารณ์ เพิ่มข้อคิดเห็นของตนเองบ้างเล็กน้อย  ข้อเสนอแนะ หรือข่าว มันมีเนื้อหาที่รุนแรง หรือ เป็นเรื่องไกลตัว หรือ ข้อเขียนไม่ค่อยสละสลวย ไม่เป็นวิชาการ หรือว่า ผมหน้าใหม่   หรือว่า ไม่ค่อยมีประโยชน์ ต่อชาวบล็อกฯลฯ  มันเกิดคำถามกับตัวเองขึ้นมา  จึง ขอคำชี้แนะ คำติ และช่วยแนะนำหลัการการเขียนด้วยครับ จะเป็นพระคุณอย่างสูง

ปล. เรื่องราวที่เสนอมานั้น มีที่มาที่ไป ทั้งนั้น และผมเสนอไปด้วยจิตเจตนาบริสุทธิ์ ไม่มีจิตเจตนาอคติต่อ ฝ่ายใด และเพียงหวังว่า ขอให้ชนกลุ่มน้อยได้รับการปฏิบัติเหมือนกับมนุษย์ทั่วไป ขอให้สันติภาพจงมาสู่พวกเขาเท่านั้น เขาไม่มีทาง เขาถึงสู้  สู้จนกว่าหมดลมหายใจ และสู้อย่างนักรบ

จาก ครูข้างถนน 

9 กุมภาพันธ์  2551  เวลา  13.09  น.