ขอบคุณแทนพี่น้องกะเหรี่ยง ชนกลุ่มน้อย ที่ท่าน ติดตามความเคลื่อนไหวของเขาเหล่านั้น  และขอบคุณมาก สำหรับความรู้ข้อคิดเห็นคับ จะนำไปปฏิบัติ และขออนุญาติแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับท่านครับ 

  ขอบคุณที่ยังมีท่านอีกคนหนึ่งที่ให้ความสนใจครบ และขอบคุณสำหรับกำลังใจและคำอวยพร ขออนุญาติแลกเปลี่ยนเรียนรู้เช่นกัน

 .....ความจริงพี่น้องกะเหรี่ยงตามแนวตะเข็บชายแดนถูกกระทำยิ่งกว่าที่ข่าวได้นำเสนอ  เมื่อประมาณ ปลายปี 49  ผมมีโอกาสได้เดินทางเข้าไปในหมู่บ้านกะเหรี่ยง ไกล้ชายแดน อ. อุ้มผาง จ. ตาก ระหว่างทางได้เห็นธรรมชาติอุดมสมบูรณ์ ต้นไม้แต่ละต้นใหญ่โต วัดรอบต้น 2-3 คนโอบเห็นจะได้ แต่ไปเห็นสภาพหมู่บ้าน พี่น้องปากาญอสร้างบ้าน เสาทำด้วยไม้ไผ่เป็นลำนิดเดียว  หลังคามุงด้วยใบตอง  ผมจึงเกิดความสงสัย จึงถามพะตี้(ลุง)  คนหนึงว่า 

***ไม้มีตั้งเยอะแยะ ทำไมสร้างบ้าน ทำเสาด้วยไม้ไผ่ (ที่จริงผมก็รู้ว่าพี่น้องปากาญอไม่ชอบทำลายป่าและอยู่กับป่าอย่างกลมกลืนอยู่แล้ว)

***พะตี้ เขาตอบว่า สร้างใหญ่โตไปทำไม สร้างได้อยู่ไปไม่นาน โดนทหารพม่ามาเผาทิ้งหมด 

 ผมจึงเกิดความสงสารพวกเขาอย่างจับใจ จึงหาหนทางที่จะนำเอาเรื่องราวจากป่า เสียงเรียกร้องจากพี่น้องปากาญอตามชายขอบ มานำเสนอให้สังคมไทยได้รับรู้

ขอบคุณผู้ที่สนใจแวะเข้ามาอ่านทุกท่าน

ครูข้างถนน

9 /2/51    19:47