บันทึกง่าย ๆ คิดอะไรก็เขียนไปอย่างนั้น ฝึกเขียนกันบ่อย ๆ ความคิดจะค่อย ๆ แหลมคม เชื่อผมเถิดครับ

                บ่ายวันนี้ขณะไปอยู่ที่ กทม. ก็ได้รับสายเรียกเข้าจากมือถือผู้ที่โทรมาหาคือน้องคนหนึ่งซึ่งเคยทำงานด้วยกันเมื่อครั้งอยู่ที่จังหวัดยโสธรเมื่อเกือบยี่สิบปีก่อนอันเนิ่นนาน  เธอบอกว่าได้เข้ามาอ่านบล็อก กศน.เพื่อนเรียนรู้โดยดิศกุล เป็นประจำ ซึ่งทำให้ได้รับรู้ความเคลื่อนไหวในโลก กศน. และยังได้ประโยชน์ต่อการเรียนรู้ข้อคิดในการทำงานเป็นอย่างมาก จากการได้อ่านแต่ก็ไม่มีการแสดงความคิดเห็น เป็นเพราะไม่กล้า ด้วยว่าตัวเองไม่เก่งไอทีเท่าไหร่ แต่ก็กดอินเทอร์เน็ตเล่นไปจนได้พบเว็บบล้อก กศน.เพื่อนเรียนรู้โดยดิศกุล ซึ่งคุณน้องเธอจึงติดตามเสมอมา จนหาเบอร์โทรติดต่อผมได้ บ่ายวันนี้จึงตัดสินใจโทรว่า พี่ดิศ จำแดงได้หรือเปล่า แล้วเราจึงคุยกันตอนนี้เธอนั้นย้ายไปอยู่ที่ประจวบคีรีขันธ์ ผมก็เชิญชวนให้มาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน การแสดงความคิดเห็นในบล็อกนั้นไม่ต้องอาย บันทึกง่าย ๆ คิดอะไรก็เขียนไปอย่างนั้น ฝึกเขียนกันบ่อย ๆ ความคิดจะค่อย ๆ แหลมคม เชื่อผมเถิดครับ