หลังจากที่อยู่ในแวดวง GotoKnow มาได้ 2 ปีกว่านิดๆแล้วนี้ เริ่มรู้สึกว่าสรรพนามลำดับญาติของเรามากขึ้นๆ แสดงให้เห็นถึงความสนิทสนมของสังคมไทยที่แท้จริงที่เกิดขึ้นใน GotoKnow แห่งนี้ จากที่แต่ก่อนเราจะใช้สรรพนามว่า "คุณ" กันเป็นส่วนใหญ่
สิ่งที่น่าดีใจก็คือ เรามีคนแทบทุกวัยใน GotoKnow นะคะ (หมายถึงคนที่เขียนค่อนข้างสม่ำเสมอ) มีเด็กนักเรียนขนาดน้องจิ แล้วก็มีรุ่นเดอะหลายๆท่าน แม้เราจะต้องการวัฒนธรรมการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นแบบเท่าเทียมกัน ไม่ว่าเด็ก ผู้ใหญ่ ความรู้ระดับไหนก็มีสิทธิในการแสดงความคิดเห็นได้ ไม่มีผิด, ถูก, เก่ง, ไม่เก่ง, โง่, ฉลาด ซึ่งเราทำได้ในการเขียนบล็อก แต่ถึงยังไงวัฒนธรรมไทยที่โดดเด่นไม่เหมือนใคร ในเรื่องการเคารพผู้อาวุโสกว่า ก็ยังคงเป็นสิ่งที่ควรยึดถือและรักษาไว้ และวิธีการหนึ่งก็คือการยกย่องด้วยคำนำหน้าชื่อที่ใช้เรียก ยิ่งสนิทสนมคุ้นเคยก็ยิ่งต้องมี คำอื่นๆในระดับ ลุง ป้า น้า อา ซึ่งเรามักจะเลี่ยงที่จะใช้นั้นไม่ลำบากอะไรหรอกนะคะ แต่คำที่ยากคือ "พี่" กับ "น้อง" นี่แหละ
สำหรับตัวเองแล้ว ได้แอบยิ้มกับหลายๆท่านมาแล้วกับการจัดอันดับความเป็นพี่ เป็นน้องผิดไปจากที่เป็นจริง แหม...ก็จะหาใครใน GotoKnow ที่เขียนวันเดือนปีเกิดตัวเองเอาไว้ (โดยเฉพาะคนที่เกิดก่อนปี 2510) นั้นยากยิ่งนะคะ ส่วนมากพวกเราก็จะใช้วิธีเดาเอาจากประวัติ ที่มักจะบอกปีที่เรียนจบ หรืออื่นๆที่พอจะใช้ได้เพื่อการนี้ ตัวเองเองก็โดนคุณ naree ทักมาแล้วว่า เราน่าจะเป็นน้อง ทั้งๆที่เราคิดว่า เราน่าจะเป็นพี่ ....อืม....ค้างใจค่ะ
อยากจะเขียนบันทึกนี้ เพื่อเรียนรู้เคล็ดลับในการลำดับอาวุโสของเพื่อนๆชาว GotoKnow น่ะค่ะ หาวิธียังไงกันบ้าง ถึงจะรู้ว่า ใครเป็นพี่หรือใครเป็นน้องเรา ใครแวะมาอ่านช่วยบอกเล่ากันบ้างนะคะ
สวัสดีค่ะคุณโอ๋-อโณ
บ่เป็นหยัง ไม่เป็นไรครับ
อะไรๆก็เรียกไปก่อนก็ได้ครับ ผิดถูกค่อยว่ากัน
ไม่ต้องกลัวหน้าแตก พวกเราเป็นพี่น้องกันทั้งนั้น
สวัสดีค่ะคุณโอ๋
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ
แวะมาขำ ขำ ครูอ้อยค่ะ
ไม่ทราบเหมือนกันค่ะว่า เรียงกันอย่างไรถ้าไม่ได้ถามไถ่กัน
ไม่ค่อยกล้าเรียกใครว่า "พี่" เพราะรู้สึกว่าตัวเองแก่แล้ว...ส่วนมากน่าจะเป็นน้อง....อิอิ
สวัสดีค่ะ อ.โอ๋ ที่น่ารัก
ป้าแดง จะลง ค.ศ. เกิดไว้ในประวัติเลยค่ะ ภูมิใจกับการอยู่มาได้นานๆๆ อิอิอิ
เข้ามาแรกๆป้าแดง มั่นใจมากเลยค่ะ ว่าต้องเป็นพี่ทุกคน อย่างพี่ครูอ้อย(หน้าอ่อนจริงๆ ยืนยัน) มาเรียกป้าแดงว่า น้อง ยังนึกในใจว่า อาจารย์ได้ดูประวัติเรารึป่าวนะ อิอิอิ
ป้าแดงมักจะเรียก อาจารย์หมดเลยค่ะ เพราะมีอาจารย์ จาก พรพ. สอนว่า คนที่ให้ความรู้เรา เราถือว่า เป็นครูเป็นอาจารย์เราหมด ป้าแดง เห็นด้วยค่ะ เลยนำมาใช้
มีเรื่อง ภูมิใจอย่างหนึ่ง ก็คือ เมื่อเจอกันตัวเป็นๆ แล้วหลายคน บอกว่า ยังไม่ได้แก่เป็นป้าเลยนะ ไม่รู้ อ.โอ๋ จะยินยันเรื่องนี้ได้รึป่าว อิอิอิ
คุณครูหญ้าบัวคะ ปีที่เรียนจบนี่ดูยากเหมือนกันนะคะ โอ๋เดาผิดมาหลายคนแล้วค่ะ รู้สึกวิธีถามนี่เกรงใจค่ะ ยังไม่ค่อยกล้าทำผ่านตัวหนังสือ
เรื่องนี้ ไม่กลัวหน้าแตกเลยค่ะคุณสิทธิรักษ์ เพียงแต่ลำบากตอนตัดสินใจครั้งแรกมากกว่า แต่เวลาผิดคาดก็สนุกดีนะคะ
ครูอ้อย โชคดีค่ะที่เป็น"ครูอ้อย"มาตั้งแต่ก้าวแรกเลยใน GotoKnow และเรื่องราวของครูอ้อยก็ชัดเจนจนไม่ต้องสงสัยเรื่องอายุเลย และที่แน่ๆความสวยของครูอ้อยรู้สึกจะสวนทางกับวัยนะคะ ถ้าครูอ้อยตัวเล็กกว่านี้คงถูกทักเป็นน้องตลอดแน่ค่ะ
ขอบคุณอ.สร้อยที่แวะมาคุยค่ะ จำได้ว่ารูปตอนแรกๆของอ.สร้อยชวนให้โอ๋คิดว่าเราน่าจะรุ่นเดียวๆกัน แต่พออ่านความคิดและประสบการณ์แล้ว รู้สึกว่า เราต้องเป็นน้องนิดหน่อยแน่เลยค่ะ นี่ถ้าผิดคงได้ฮาแน่ๆเลย (สงสัยต้องพิสูจน์หลังไมค์นะคะ)
ป้าแดงคะ ตัวจริงป้าแดงน่ะ ไม่"ป้า"เลยค่ะ แต่ความอบอุ่นจริงใจนี่"ระดับป้า" นี่แหละค่ะ (เรามีพี่ๆที่เราเรียกป้ากันอยู่ค่ะ ด้วยความรักเป็นพิเศษไงคะ) โอ๋กับป้าแดงนี่ถือว่ารุ่นเดียวกันได้เลยค่ะ แต่ถ้ามาเรียกตัวเองว่าป้าโอ๋ตอนนี้ คนคงจำไม่ได้ว่าเป็นโอ๋-อโณ แน่ๆค่ะ เหมือนกับที่ป้าแดงเป็นพี่แดงก็จะเสียเอกลักษณ์ "ป้าแดง" แห่ง GotoKnow ซะเป็นแน่แท้ค่ะ สำหรับคำเรียกว่าอาจารย์นี่ บางทีก็จะดูแบบห่างเหินไปน่ะค่ะ โอ๋จะใช้กับบางคนเท่านั้นเพื่อเพิ่มความขลังให้กับหน้าเด็กๆของท่าน ไม่ว่าจะสนิทสนมแค่ไหน เช่น อ.จัน อ.ธวัชชัย และ อ.หมอแป๊ะน่ะค่ะ
ขอบคุณทุกๆท่านเลยนะคะ ที่เข้ามาแลกเปลี่ยนประสบการณ์กัน รู้สึกดีจังที่ตัวเองเริ่มเข้ามาคุยกลับไปกลับมาบ้าง จากที่ชินกับการอ่านแล้วยิ้มกับตัวเองเฉยๆมานาน (ถ้าไม่มีใครถามอะไร)