ถ้าใครเป็นเจ้าของสิ่งใด ไม่ว่าจะเป็นเจ้าของเรือ เจ้าของลูก เจ้าของภรรยาหรือสามี เขาจะต้องยอมรับความลำบาก ส่วนใครไม่เป็นเจ้าของอะไรก็จะสบาย

  <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="Publishwithline">ไม่มีเจ้าของ</p><div style="border-right: medium none; padding-right: 0in; border-top: medium none; padding-left: 0in; padding-bottom: 2pt; border-left: medium none; padding-top: 0in; border-bottom: #4f81bd 1pt solid"></div><p> คณะนักศึกษากลุ่มหนึ่งได้เดินทางเพื่อทัศนศึกษาไปที่วัดป่านานาชาติ จังหวัดอุบลราชธานี  หลังจากที่ได้รับฟังเทศนาจบแล้ว  ต่างก็ได้รับแจกเสื้อคอกลมคนละหนึ่งตัวจากทางวัด  ด้านหลังมีข้อความว่า “ไม่มีเจ้าของ”  และมีคำภาษาอังกฤษไว้ด้วยว่า “No Owner”  นักศึกษาพากันสงสัยว่าข้อความนี้มีความหมายที่แท้จริงว่าอย่างไร  หลังจากที่เยี่ยมวัดป่านานาชาติแล้วได้เดินทางต่อไปยังวัดหนองป่าพง  วัดที่หลวงปู่ชาเคยพำนักอยู่  คณะนักศึกษากลุ่มนี้ต่างยังคงวิพากษ์วิจารณ์เกี่ยวกับเรื่องเสื้อที่มีข้อความว่า “ไม่มีเจ้าของ” กันอย่างไม่มีที่สิ้นสุด</p><p>สามเฉรรูปหนึ่งเดินผ่านมาได้ยินข้อถกเถียงกัน  ก็เลยร่วมวงสนทนาด้วย  และได้เล่าเรื่องราวของตัวท่านเองว่า</p><p>ก่อนผมมาบวช  ผมอยู่กับโยมพ่อโยมแม่  บ้านอยู่ริมแม่น้ำ  โยมพ่อมีเรืออยู่ลำหนึ่ง  ท่านต้องเช็ดถูล้างเรือและต้องชโลมน้ำมันเรืออยู่บ่อยๆ  โยมพ่อต้องดูแลรักษา  รวมทั้งท่านต้องแจวเรือพาผมและพี่ๆ น้องๆ รวมทั้งพวกเพื่อนๆ ของพ่อไปเที่ยวหรือไปธุระ  ทุกคนได้แต่นั่งสบาย  แต่เวลาทำความสะอาดก็ไม่เห็นมีใครช่วย  ท่านต้องเช็ดต้องล้างและชโลมน้ำมันเอง  จนผมอดขัดเคืองใจไม่ได้  เลยถามโยมพ่อว่า</p><p>“ทำไมพ่อต้องมาเหนื่อยยากลำบากเกี่ยวกับเรืออยู่คนเดียว”</p><p>“ก็พ่อเป็นเจ้าของเรือนี่ลูก”  พ่อตอบ</p><p>ผมย้อนถามพ่อว่า  “ใครเป็นเจ้าของอะไรก็ต้องเหนื่อยเกือบตาย  ใครไม่ได้เป็นเจ้าของก็สบาย พ่อว่ามันยุติธรรมหรือ”</p><p>“ธรรมเนียมมันเป็นอย่างนั้นลูก  ใครเป็นเจ้าของอะไรก็ต้องทนเหนื่อย ทนหนักเป็นธรรมดา”  พ่อตอบ</p><p>“แล้วพ่อจะยังเป็นเจ้าของเรืออยู่ทำไม  มีแต่ลำบาก”  ผมย้อน</p><p>“ก็พ่ออยากเป็นเจ้าของเรือสักลำนี่ลูก”</p><p>แล้วเณรน้อยแห่งวัดหนองป่าพง  ก็เฉลยปัญหาที่เหล่านักศึกษากำลังกังขาเกี่ยวกับความหมาย “ไม่มีเจ้าของ” ว่า</p><p>“ถ้าใครเป็นเจ้าของสิ่งใด  ไม่ว่าจะเป็นเจ้าของเรือ  เจ้าของลูก  เจ้าของภรรยาหรือสามี  เขาจะต้องยอมรับความลำบาก  ส่วนใครไม่เป็นเจ้าของอะไรก็จะสบาย  ผมเห็นโทษของการเป็นเจ้าของ  ผมจึงได้มาบวชอย่างที่เห็นอยู่นี้” </p><p><hr></p><p></p><address> หมายเหตุ: “ไม่มีเจ้าของ”  หลักที่สำคัญคือหลัก “อนัตตา” คือความไม่ใช่ตัวใช่ตน ไร้แก่นสาร  และการบังคับบัญชาไม่ได้  </address><address></address><p align="right"></p><p align="right">จากหนังสือ “วิถี...แห่งปัญญา”</p><p align="right">โดย รศ.ดร.บุรัญชัย  จงกลมี</p><p align="right">(ผู้เขียนได้รับมอบจาก คุณเบิร์ด ผู้เอื้ออารีย์ครับ)</p>