และแล้ววันจริงก็มาถึง ซึ่งผมยังอยู่ในสภาพที่ไม่สมบูรณ์นัก เพราะเพิ่งกลับจาก IOCS โปรแกรม 9 วันมาหยกๆ มีเวลาอยู่ที่ office วันเดียว คือวันที่ 23 ม.ค. แถมมีเวลาให้ความสนใจกับ workshop นี้จริงๆจังๆ แค่ครึ่งวัน เพราะตอนเช้าต้องร่วม AAR- IOCS 9 วันที่เพิ่งผ่านมา แถมต้องมานั่งคิดเรื่องเสื้อผ้าที่จะเอาไปอีก เพราะตอนนี้ก็เกือบจะต้องใส่แบบกลับหน้า A มาเป็นหน้า B อยู่แล้ว ซักรีดไม่ทันแล้ว
วันที่ 24 ม.ค. เริ่มกันแต่เช้าตามที่อาจารย์วิจารณ์นัดหมาย "คุณอำนวย" อาสา ของกรมทรัพยากรน้ำบาดาล มาซักซ้อมทำความเข้าใจบทบาทกันก่อน ตั้งแต่ 07.30 น. ที่โรงแรมเดอะทวินทาวเวอร์ ทราบเบื้องต้นว่ามีผู้ลงชื่อไว้ 28 ท่าน แต่มาจริงๆ ไม่ครบตามจำนวนนั้น แต่ก็ไม่เป็นไร เพราะดูตัวเลขรวมทั้งหมดแล้ว 80 ท่าน "คุณอำนวย" อาสาที่มาก็น่าจะพอเพียง มีน้อยก็ใช้น้อย ตามแนวทฤษฎีใหม่ครับ ไม่ซีเรียส แต่ "คุณอำนวย" อาสาที่มาก็ยังอยู่ในภาวะงงๆ ในตอนต้น เพราะว่าหลายท่านไม่ได้ศึกษาเอกสารที่ให้ไปล่วงหน้ามาก่อน
จากนั้น 9 โมง รองอธิบดีมาเปิดงาน และต่อด้วยการบรรยายของอาจารย์ประพนธ์ ผาสุขยืด สลับกับเปิด VCD เครือข่ายการจัดการความรู้ และยาวไปจนถึง พักอาหารกลางวัน หลังจาก VCD ท่านอธิบดีสะท้อนว่า ที่ท่านเข้าใจ KM มาแต่ก่อนนั้น ดูเหมือนจะผิด เพราะคิดเพียงว่าจะใช้ดึงความรู้จากข้าราชการใกล้เกษียณเท่านั้น เพื่อเอามาเก็บเป็นความรู้ขององค์กร แต่เห็นแล้วว่ามันน่าจะมากกว่านั้น
ช่วงบ่ายเริ่มด้วย KM Mini-Workshop โดยแบ่งกลุ่มออกเป็น 5 กลุ่มใหญ่ เนื่องจากมีผู้เข้าร่วมจำนวนหลายท่านมีความจำเป็นต้องเดินทางไปประชุมอีกงานหนึ่งในช่วงบ่าย เช่นกัน ปรากฏการณ์นี้เป็นเรื่องที่เราเห็นและเห็นใจผู้เข้าร่วมเสมอว่า มักจะมีงานสำคัญหลายๆ เรื่องชนกันแบบนี้เสมอ จึงเหลืออยู่ประมาณ 50 คนเห็นจะได้
การแบ่งกลุ่มก็แบ่งตามหัวข้อเป้าหมายทั้ง 5 เรื่องที่ ผู้ประสานงานกรมฯ เสนอมา แต่ก็มีบางกลุ่มขอเปลี่ยนหัวข้อ เช่น กลุ่มอนุรักษ์ฟื้นฟูน้ำบาดาล และกลุ่มทำแผนที่น้ำบาดาลก็ไม่มี เปลี่ยนเป็น การประชาสัมพันธ์เชิงรุกแทน และเทคนิคซ่อมบำรุงบ่อบาดาลแทน ซึ่งเรามีเวลาแลกเปลี่ยนเรื่องเล่าความประทับในกลุ่มกันเพียงแค่ 1 ชม. โดยประมาณ แล้วมานำเสนอ
กิจกรรมช่วงบ่ายนี้ทำให้เห็นว่า ความเข้าใจของผู้เข้าร่วมต่อวิธีการเล่าเรื่องนั้น ยังต้องตัดแต่งกันอีกเยอะ เช่น การฟัง บรรยายกาศโดยรวมยังมีสมาธิในการฟังไม่ลึก บางกลุ่มยังติดกับอาการอดไม่ได้ที่จะต้องพูด หรือเล่าออกมาเป็นภาษาวิชาการ และเรื่องเล่ายังเป็นเรื่องใหญ่ๆ แต่ต้องเล่าในเวลาจำกัดก็ทำให้ ไม่เห็นจุดที่ดึงดูดใจผู้ฟัง ปรากฏการณ์เหล่านี้ คือ การบ้านสำหรับพรุ่งนี้ที่จะต้องเอาไปขบคิดว่าจะจัดการอย่างไรดี?
แวะมาทักทาย รอเห็นตัวเสื้อนะคะ หวังว่าคงสวย