ปลายสิงหาคม 2550 ผมเดินทางไปอบรม ict รุ่น 4 สำหรับผู้บริหาร กศน. ที่สถาบัน ฯ สิรินธร ปากช่อง โคราช สอนโดยอ.รัฐเขต เชื้อมหาวัน ผมกลับมาถึงที่ทำงาน อ.ซำสูง ขอนแก่น อย่างงง ๆ เพราะเข้า Internet นับครั้งได้ ทุกอย่างจึงเรียนรู้ไปพร้อม ๆ กัน ระหว่างวิธีเขียนบล็อก G2k กับการใช้อินเตอร์เน็ต
แรกเข้ามาผมเริ่มมองหาว่างานเขียนแนวศิลปะวัฒนธรรมอีสานมีบ้างไหม ไม่ผิดหวังครับเจอหลายท่าน เช่น คุณออต คุณแผ่นดิน คุณบอน เป็นต้น
มีหลาย ๆ บันทึก ที่น่าสนใจ อ่านแล้วได้รับความรู้และความเพลิดเพลิน ส่วนผมเองสารคดีสุดยอดจากการปฏิบัติงานของท่านทั้องสอง เรื่องเล่าจากดงหลวง โดยท่าน บางทราย (คนเข็นครก ขึ้นภูเขา) และ ร้อยเรียงเรื่องที่ผ่านพบ ของท่านpaleeyon คือบล็อกที่น่าสนใจยิ่ง
โลก Gotoknow สมกับเป็นสถานที่แลกเปลี่ยนเรียนรู้ที่ยอดเยี่ยม ที่ผมได้พบโลกอีกโลกหนึ่ง ในบรรยากาศที่เป็นกันเอง ทุกคนพยายามสื่อสารสิ่งดี ๆ ที่เป็นบวกให้กันและกัน ผมได้เจอบล็อกเกอร์ที่เก่ง ๆ แปลก ๆ สู้ ๆ หลาย ๆ คน เช่น คุณ tonkla ผู้ดูแลระบบและคารมคมกล้า น้อง นางสาว จิราภรณ์ น้องจิ กาญจนสุพรรณ คนเก่งแห่งสุพรรณบุรี และน้องหมออ๋อ nithimar ที่มีความสนใจในหลาย ๆ เรื่องในข่าวสารบ้านเมือง มีความกล้าที่จะเสนอประเด็นร้อน ๆ มาสู่พวกเรา
หลายท่านที่ผมชอบอ่านบันทึกของท่าน เข้าไปเยี่ยมบ้าง ท่านเข้ามาเยี่ยมบ้าง ขอบพระคุณมากครับกล่าวไปคงไม่หมด
(Re-Mix 02/03/08)
แวะมารับ tag ของครูชาครับ :-)
มารับ tag ของท่านครูชาด้วยความปิติยินดียิ่งครับผม
ขอบคุณครับ
ดีใจครับที่บันทึกสัมมะปิของผม ประเทืองอารมณ์ท่าน ผอ. ผู้ปราชเปรื่องทั้งทางภูมิปัญญาท้องถิ่นอีสาน และการดนตรี
สวัสดีค่ะคุณครูชา เปิงบ้าน
ขอบพระคุณสำหรับการ tag ที่โดนใจนะคะ เพราะทุกๆท่านที่คุณครูชากล่าวมาคุณภาพคับแก้วทุกๆท่านเลยค่ะ
ทั้งพี่บางทราย คุณ paleeyon น้องออต น้องต้นกล้า น้องจิ น้องหมออ๋อ..ล้วนโดดเด่นในทางของตน และน่าติดตามอย่างยิ่ง
บล็อกของคุณครูชาก็น่าอ่านมากค่ะ ทั้งภาษาอีสาน หรือฮีตสิบสอง - คลองสิบสี่ก็เป็นประเพณีที่บอกถึงความเป็นชาติเก่าแก่ และมีความเจริญรุ่งเรืองมานานของอีสาน..
ขอบพระคุณมากค่ะที่กรุณาร่วมร้อยสายใยความผูกพัน ความอบอุ่นของ G2K ให้เชื่อมโยงกันไปไม่ขาดสาย..ขอบพระคุณมากๆค่ะ
สวัสดีค่ะครูชา
อ๋อออกจะงงๆ ที่ได้รับ tag จากครูชา แต่ก็ดีใจและกราบขอบพระคุณค่ะ
ครูชากรุณาเรียกมารับ tag โดยแท้นะคะ ใจจริงอ๋อจะลาพักสักระยะค่ะ
เพราะ เขียนบันทึกออนไลน์ได้ 2 เดือนเต็มแล้ว ได้กัลยาณมิตรเพิ่มขึ้นหลายท่าน ทั้งนอกจอ ในจอค่ะ แต่ก็รู้สึกว่า อาจถึงเวลาสมควรหยุดเพื่อทบทวนความคิดของตนเองบ้างค่ะ
ขอบคุณทุกท่านสำหรับสิ่งดี ในสังคม G2K ค่ะ
อ๋อค่ะ
สวัสดีครับ ครูชา เปิงบ้าน แห่งซำสูง ขอบคุณครับที่ Tag คิด(ไม่) ถึง
แม้ผมไม่ใช่คนอีสานโดยกำเนิด แต่ผมชื่นชอบท้องถิ่นที่เป็นตัวตนแท้ๆนั้น ก็คือความเรียบง่ายของชีวิต และการขยับตัวของชุมชน มันเหมือนกันทุกแห่งในพื้นที่ที่ผมเดินทางไป แต่คุณค่าเดิมๆของชีวิตท้องถิ่นช่างน่ารักน่าถนอมเอาไว้ นักวิชาการเรียกทุนสังคม ผมชื่นชอบมาก และหาทางหน่วงเหนี่ยวให้มันคงอยู่และสืบต่อไป คุณครูครับ มันยากเหมือนเข็นครกขึ้นภูเขาจริงๆ อิอิ
อยากฟังเพลงที่ครูบรรเลงจริงๆ