เช้านี้ที่หลังตึกศึกษาศาสตร์ 06.00 น. ออกเดินทางไปศูนย์พัฒนาการศึกษาอุดรธานี เพื่อเป็นกระจกสะท้อน

คณะกรรมการมี 3 ท่าน คือ รศ.ดร.วัชพงษ์ วัฒนกูล (คณบดีคณะเกษตรศาสตร์ ม.อุบล) อาจารย์มลิจันทร์ ทองคำ (รองคณบดีฝ่ายบริหาร คณะการบัญชีฯ มมส.) และผม

ก่อนเริ่มกระบวนการขึ้นตอนการประเมินกรรมการก็มานั่งคุยกัน และก็มีข้อคิด เก็บตกเล็กน้อยๆ สกิดกันเล่นๆ จากเกณฑ์การประเมิน โดยท่านประธานกรรมการประเมิน

สมมุติ ว่ามีเกณฑ์การให้คะแนน ตัวบ่งชี้หนึ่งกำหนดไว้ว่า

ได้ 1 คะแนน ก็ต่อเมื่ออยู่ในช่วง 1-9,999 บาท

ได้ 2 คะแนน ก็ต่อเมื่ออยู่ในช่วง 10,000-49,999 บาท

ได้ 3 คะแนน ก็ต่อเมื่ออยู่ในช่วง 50,000 บาท ขึ้นไป

สมมุติ อีกครั้ง กรรมการชุดนี้ไปประเมิน 2 หน่วยงาน โดย...

  • หน่วยงาน A มีผลสัมฤทธิ์ 9,999 บาท ซึ่งแน่นอนว่าเทียบกับเกณฑ์ แล้วต้องให้ 1 คะแนน

  • หน่วยงาน B มีผลสัมฤทธิ์ 10,000 บาท ซึ่งแน่นอนว่าเทียบกับเกณฑ์ แล้วต้องให้ 2 คะแนน

ซึ่งทางกรรมการก็คุยกันเล่นๆ ว่า ผลที่เกิด คะแนนที่ออกสู่คนภายนอกนี้สะท้อนจริงไหม ? โดยสิ่งที่คณะกรรมการคุยกันอย่างไม่เป็นทางการ คือ หัวใจสำคัญของ IQA คงไม่ใช้ผลคะแนน แต่เป็นความตระหนัก ให้ความสำคัญ ต่อข้อเสนอแนะ ว่าจะนำไปปรับปรุงอย่างไรต่อ คะแนนคงไม่ได้สะท้อนมากนัก แค่ 1 บาท