...โยม....อย่าเห็นแก่ตัว....อย่าอยากได้ของสาธารณะเป็นของตัวเอง.....

ฉันพาน้องๆในภาควิชาฯไปสัมมนาที่นาข่าบุรี จ.อุดรธานี เมื่อสองสัปดาห์ก่อน   เคยไปมาแล้วเห็นว่าใกล้ๆบ้านเราดีแล้วก็สวยด้วย...ก็เลยอยากพาน้องๆมาดูบรรยากาศ การสัมมนาปีละครั้งทำให้น้องๆสนุก 

....ปีนี้ดูคึกคักเป็นพิเศษ.... 

มันแซ่ดกันตั้งแต่ยังไม่ขึ้นรถพอรถเริ่มออกตัวก็กรี๊ดกราดกันใหญ่...  มีคนบอกว่า พวกหล่อนเก็บกดกันมา.... 

“มันเพิ่งออกมาจากวัดพี่...ให้มันปลดปล่อยหน่อย” 

น้องบอกฉันหลังจากที่ฉันถามว่า..มันคึกอะไรกันนักกันหนา.....จะว่าไปก็วัย 30 เฉียด 50กันแล้ว.... แล้าพวกเขาก็เริ่มแซวกัน..... 

“กลับไปนี่อาเฮียไม่ได้นอนแน่ๆ….ฮิ้ววว....” 

น้องสาวๆและโสดคนนึง  เธอเพิ่งกลับมาจากไปปฏิบัติธรรม 1 สัปดาห์  

“ศีลขาดตั้งแต่หนูก้าวออกจากวัดแล้วพี่” น้องว่า 

“วันนี้หนูถือศีลฮา......” 

“เฮ้ย!....ไปวัดนี่พระท่านไม่สอนอะไรบ้างเลยหรือ” 

“สอนพี่....ท่านสอนว่า...โยม....อย่าเห็นแก่ตัว....อย่าอยากได้ของสาธารณะเป็นของตัวเอง.....พระก็ถือว่าเป็นของสาธารณะ” 

ฮาๆๆ.... โอ๊ย...ไอ้พวกอธรรม..... 

“พระบอกว่า.....  พวกผู้ชายข้างนอกน่ะไม่ดี  ดื่มเหล้า  สูบบุหรี่..... หลวงพี่  ดีที่สุด...ไม่ดื่มเหล้า  ไม่สูบบุหรี่  และไม่มุสา.....” 

ฮาๆๆ.....ไอ้พวกนี้  นรกจะถามหาสักวัน  เอาพระเอาเจ้ามาเล่น 

“นรกไม่น่ากลัวแล้วพี่... ต้นงิ้วน่ะ   หนามไม่มีแล้ว  ทู่หมดแล้วเพราะพวกหนูไปปีนมาหลายรอบแล้วววว....” 

ฮาๆๆ..... 

เฮ้อ...เหนื่อยกะมันจัง...