อย่าจับปลาสองมือ

การรับผิดชอบศูนย์บริการ ฯ  จำนวนมากกว่าหนึ่งศูนย์เป็นเรื่องที่ไม่ได้ยากเย็นหากเราขยันทำงานหรือศูนย์มีความพร้อม  (พร้อมในทุกๆ เรื่อง)  แต่การรับผิดชอบศูนย์จำนวนมากกว่าหนึ่งศูนย์ที่ศูนย์ไม่มีความพร้อมจากสาเหตุต่างๆ  มากมาย  ทั้งทัศนคติมุมมองของเกษตรกรที่มีต่อเกษตรตำบล  จุดที่ตั้ง  ความร่วมมือ  ฯลฯ    กับเกษตรตำบลที่บรรจุใหม่ก็เป็นเรื่องยาก  เป็นเวลากว่าสองปีที่ต้องรับผิดชอบศูนย์จำนวนสองศูนย์ที่มีความพร้อมน้อยมากจากสาเหตุข้างต้นแต่ก็ไม่เคยท้อโดยเริ่มจากตำบลที่คิดว่าน่าจะเข้ากับเราได้มากที่สุดผลที่ได้รับนั้นคือได้ที่สองของจังหวัดในปี  2550   แต่มันไม่สามรถวัดได้เพราะมาตรฐานในการวัดไม่ทราบว่าอยู่ที่จุดไหน    (การมีข้อมูลครบแต่ไม่มีเกษตรกรมาใช้บริการ   หรือการมีบ้างแต่เข้าถึงเกษตรกรในทุกกลุ่มไม่มีหลักฐานเป็นลายลักอักษรมีแต่คำชมเชยจากเกษตรกรอันไหนจะเข้าตากรรมการกว่ากัน)   จากประสบการณ์สองปีพอจะสรุปได้ว่าศูนย์บริการถ่ายทอดเทคโนโลยีการเกษตรตำบลท่าเรือเป็นศูนย์บริการ ฯ     ที่เริ่มนับหนึ่งแต่เกษตรกรให้ความร่วมมือมาก (มุมมองเฉพาะของเลขาศูนย์ )  นั้นคือ   การประชุมของคณะกรรมการศูนย์ ฯ    สม่ำเสมอถึงแม้ไม่ครบ  12   ครั้ง    มีการบูรณาการกับหน่วยงานอื่น  เช่น  อบต.  ได้งบประมาณ  50,000  บาท (ในปี  2550)  และคาดว่าปีที่จะถึงคงได้ประมาณ  90,000  บาท  สถานที่ตั้งเหมาะสมถึงแม้ว่าจะไม่อยู่ในอบต.  (คงได้ 0 คะแนน)  มีการสนับสนุนโครงการต่างๆ  โดยผ่านคณะกรรมการศูนย์   เพราะว่าทำคนเดียวไม่ไหวต้องให้กรรมการศูนย์ช่วยตลอด  เช่น  โครงการผลิตสินค้าเกษตรที่ปลอดภัยและได้มาตรฐาน  ได้แบ่งเกษตรกรให้คณะกรรมการศูนย์ ดูแลเป็นรายหมู่บ้าน  เช่น  หมู่ที่  1  มีสมาชิก  14  คน  กรรมการศูนย์หมู่ที่  1  จะต้องดูแลทุกครั้งเมื่อมีการถ่ายทอดความรู้ต้องครบ  มีปัญหาเรื่องใดต้องแจ้งให้ทราบ    หมู่อื่น ๆ  เช่นกัน  ต้องช่วยกันรับผิดชอบ  มีการของบประมาณจาก  อบต.มาใช้ในโครงการโดยแบ่งเท่า ๆ  กัน  ตามความต้องการของสมาชิกในโครงการ  เช่น  หมู่ที่  3    มีสมาชิก  8  ราย  ในการประชุมย่อยของสมาชิกทั้ง  8  ต้องการซื้อเครื่องบดเครื่องแกงเพื่อจะได้มีการระบายผลผลิตออก (พริก  ตระไคร้ )  ก็มาขอเบิกไปใช้ได้เลย  ปัจจุบันขายดีมาก  เพียงแค่นี้ก็ดีมาก ๆ  แล้ว  สำหรับตำบลที่ให้ความร่วมมือ  และการทำงานแค่  2  ปี                  แต่มีดีก็ต้องมีไม่ดีอีกศูนย์หายไปไหน  ทุกครั้งที่ประชุมมีคณะกรรมการศูนย์ ฯ  แค่  3 – 4  คน  คนเดิมก็เดิมตลอดเมื่อจะเปลี่ยนแปลงก็มีการตั้งคำถามว่า  “ใครจะมาทำ  ทำใจซะเถอะเกษตร  เพราะว่าเป็นปกติของคนที่นี้ ”    แล้วจะทำอย่างไรดี  เมื่อคนไม่มาเราก็เบื่อจากร้อยก็เหลือศูนย์  หมดกำลังใจ  แต่ก็ต้องทำเพราะว่าเป็นหน้าที่  หรือเป็น……    คิดจะนับหนึ่งใหม่ทุกครั้งก็นับไม่ได้เพราะมีศูนย์นำหน้ามาก่อนเสมอ  โบราณเขาว่า  อย่าจับปลาสองมือ  คงจะจริงก็คราวนี้ละ  (เลือกแล้วก็ต้องอดทน  หรือถูกบังคับเลือก) ผู้เล่าเรื่อง / ผู้บันทึก  นางสาวนันทวัน  วัฒนา    วันที่  28   มกราคม   2551