สวัสดีครับ

เรื่องเล่าการทำงานวันแรกหลังกลับมาจากวันประชุมยาวนาน  และวันดูงาน

คุณยายวัย 70 ประวัติเป็นความดัน + หัวใจโต

ญาตินำส่งด้วยปัญหาฉุกเฉินคือหายใจไม่ออก ปากเขียวคล้ำ ซึมลง ทันที

มาที่ ER....20.00

   ความดันโลหิตดีอยู่  หัวเต้นเร็วเล็กน้อย  ซึม เขียว

   ได้ใส่ท่อช่วยหายใจทันที  หลังจากนั้นอาการดีขึ้น รู้สึกตัว แต่ยังไม่สามารถถอดท่อช่วยหายใจได้ 

   ผลตรวจต่างๆ คิอถึงเรื่องกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด  หรือ ลิ่มเลือดอุดตันเส้นเลือด

  จึงต้องส่งต่อเพื่อรักษากับ specialist

 

 กระบวนการส่งต่อจึงเริ่มต้นขึ้น....

   1. 20.40 โทรประสานรพศูนย์แห่งหนึ่ง.. ติดต่อที่ศูนย์รับส่งต่อ  ได้ให้ข้อมูลทุกอย่าง  ต่อมาปรึกษาแพทย์รพ นี้แล้ว  บอกว่าเตียงเต็ม  รับไม่ได้  แต่ศูนย์ก็ประสานที่รพใหญ่กว่าแห่งหนึ่งให้...แต่ต้องโทรไปคุยกับแพทย์เฉพาะอีกท่าน และส่ง Fax ผลEKG ไปก่อน

  2.       21.15 ต้องไปส่ง Fax  เอง  แต่ทำไม่ได้ จึงปรึกษาพยาบาล และส่งได้   จากนั้นคุยกับแพทย์ประจำที่ดูแล ว่าจะรับได้หรือไม่...จากการปรึกษา..ท่านบอกว่า ท่านดูและหน่วยโรคหัวใจ  ดูอาการที่เล่าแล้วไม่ค่อยเหมือน ไม่น่าเป็น  จึงไม่รับ....

 3. กลับมาปรึกษาทางรพศูนย์เดิม  ว่าจะรับได้หรือไม่ถ้าไม่ใช่โรคหัวใจ  ท่านบอกว่าเตียงเต็ม รับไม่ได้....  แต่จะประสาน รพ เอกชน ที่เป็นเครือข่ายให้....

 4. ต้องกลับมาโทรเรียนชี้แจง  และขออนุญาตท่าน ผอ.โรงพยาบาล  และท่านนายแพทย์ สสจ  ก่อน..... ท่านอนุมัติไปส่งได้...แต่ขอปรึกษาทาง รพ ประจำจังหวัดก่อนอีกครั้ง...

 5.        22.00 ปรึกษา อายุรแพทย์ประจำจังหวัด  แนะนำให้มาทาง ชม. เพราะว่าอาจจะต้อง CT-scan  

6.    22.10 โทรกลับไปที่รพ ศูนย์เดิมให้ประสานรพ เอกชนให้...ได้ทราบว่ามีสองที่  แต่ให้รอ 5 นาที  อีก 5 นาทีต้อมาก็ได้รับโทรศัพธ์ว่า ให้ส่งไปที่รพ ก.. ได้  แต่ต้องโทรไปส่งข้อมูลกับแพทย์ประจำรพ นี้ก่อน...

7.  โทรศัพท์เพื่อให้ข้อมูลกับแพทย์รพ เอกชน  และ เตรียมส่งต่อ ผป..

8. ได้รับแจ้งว่าให้ชะลอการส่งไว้ก่อน  เพราะว่าที่รพ เอกชนแห่งนี้เครื่องช่วยหายใจเต็ม  ไม่มีพอตอนนี้  รอประสานเพื่อขอก่อน  ...

9 22.40 รพ เอกชน โทรมาบอกว่ามีเครื่องช่วยหายใจแล้ว  รับได้  ขอให้ส่งมาเลย...

 

  จึงส่งผู้ป่วยมาได้..จากการที่ต้องรอการประสานงานที่มากมาย 2 ชม กว่าๆ...

  เป็นเรื่องราวที่เป็นเรื่องปกติทั่วไป...แต่ว่าวันนี้มีความรู้สึกอยากถ่อยทอดเป็นเรื่องราว...

 เป็นเรื่องที่ดีนะครับ...ถ้าเราไม่ป่วย ไม่เจ็บไข้ได้...  เพราะอาจจะไม่ต้องพบเรื่องแบบนี้...

 

  แต่อย่างไรก็ตามก็ต้องขอขอบคุณผู้เกี่ยวข้อง  ที่มีส่วนในการดูแลสุขภาพของคุณยายท่านนี้ 

   1. แพทย์ทุกท่านที่เกี่ยวข้อง  ตั้งแต่ นพ.สสจ ผอ และแพทย์ประจำ รพที่เกี่ยวข้องทุกๆคน..

     และ สปสช. ที่เข้าใจรพ เรา และยอมตามจ่ายช่วย....

   2. CALL  CENTER รพ นครพิงค์  มหาราช

  3.พี่พยาบาลที่ต้องมานั่งรอ 2 ชมกว่าๆ..ก่อนส่งต่อ

  4. เจ้าหน้าที่ทุกคนในทีม  ที่อดทนรอคอย

  5. ผู้ป่วยทุกคนที่มารอหน้าห้องฉุกเฉินระว่างที่ยุ่งๆหลายสิบคน  อย่างเข้าใจและอดทน...นานเป็นชั่วโมงๆ

 

       ขอบคุณทุกๆท่านครับ