โข่งขอกำลังใจ ...แก่พี่สาวผม ...พี่เฉาก๊วยให้หายป่วย และยืนสองขาได้เหมือนเดิม..ในเร็ววัน..ด้วยนะคับ

สวัสดีคับ วันนี้โข่งมีข่าว เหตุด่วน เหตุร้ายจะมารายงาน เปล่าครับไม่ใช่เรื่องของโข่ง แต่เป็นเรื่องของ พี่เฉาก๊วย พี่สาวต่าง size ต่าง สีของผม ถ้าใครเคยอ่านโข่งเคยบันทึกถึงพี่สาวตัวนี้มาแล้วครั้งนี้  ที่นี่ งับ

วันนี้บ่ายแก่ ๆ หลังจากที่แม่ผมจัดมหกรรมอาบน้ำหมู่ จนเปียกปอน กันถ้วนทั่วหน้า ก็ถึงเวลาพาขึ้นรถไปเป่าขน กินลมกันงับ ...ลุงแบ๊ก กับ พี่บ๊อกหายจ้อย เหลือผมกับพี่เฉาก๊วยแค่สองพี่น้อง  กันแม่เอาเชือกผูกพี่ก๊วยไว้ซะดิบดี  ส่วนโข่งไว้ใจได้แล้วงับ ไม่ต้องมัดแล้วเราก็ออกตะลุยกินลมกัน ..

วันนี้น่าจะเป็นวันที่แสนดีแท้ ๆ เพราะยามเย็นแดดอบอุ่น ..ทุ่งหญ้าก็เป็นสีทอง ภูเขาป่าเริ่มเปลี่ยนสี  ฟ้าก็สดใสเมฆก้อนโต ๆ สีขาวลอยฟ่อง  ที่ถนนเลี่ยงเมืองคนเดินวิ่ง  ปั่นจักรยาน ออกกำลังกายเต็มไปหมด  โข่งกับพี่ก๊วยก็แย่งกันออกรับลม  ผ่านคนทีก็มีแต่คนเหลียวมามองใหญ่เลย ..

แม่พาไปรับลมไกลโขแล้วก็ย้อนกลับ และขากลับก็เป็นเรื่อง  จู่ ๆ พี่ก๊วยก็หล่นจากรถได้ยังไงไม่รู้ พร้อมเสียงร้องโหยหวน เชือกยังคาติดคอ แม่รีบจอดรถลงไปอุ้ม พี่ก๊วยขึ้นรถด้านหน้า แล้ววันอันแสนสุข ของพวกเราก็จบไป  จบยังงี้ได้ยังไงไม่รู้

เมื่อมาถึงบ้าน  พี่ก๊วยก็นอนปุ๊กอยู่กับที่ไม่ยอมเดิน และไม่ยอมให้พวกเราเข้าใกล้ พวกแม่กับหน้า ๆ จับตรงไหนก็ร้องไปหมด  พวกแม่และ น้า ๆ หน้าเสีย ..แม่จับ ๆ ดูก็บอกว่าไม่น่าจะมีจุดอันตราย ..มีแต่แผลถลอกเล็กน้อย ที่ไม่แน่ใจคือต้นขาหลัง ไม่แน่ใจว่ากระดูกหักหรือหลุดรึเปล่า เพราะพี่เฉาก๊วยไม่ยอมให้จับตรงนั้นเลย 

น้า ๆ ใช้น้ำแข็งประคบ และท้ายสุดแม่ก็เอาผ้ายืดมาพันขา อ้อมไปถึงลำตัวไม่ให้ ขาเคลื่อนไหวมากเกินไปจนเจ็บปวด พี่ก๊วยร้องเสียงดัง จนแม่พันผ้าเสร้จก็เงียบ พอเสร็จพี่ก๊วยก็สารรูปเหมือน มัมมี่หมา ไปเลยแต่ไม่มีใครขำ คับ ..

คุณตาเห็นแม่ กับ น้าจ๋อย ๆ กันก็บอกว่า "เดี้ยงอย่างงั้นก็ดีละ  จะได้ไม่ไปไล่กวดไก่ชาวบ้านเค้าอีก"    แต่พวกแม่กับน้า ๆ คงไม่เห็นด้วยเท่าไหร่หรอกนะคับ ..

เฮ้อ ...โข่ง ละกลุ้มใจ  สงสารพี่สาวผมจริง ๆ วันนี้พี่ผมไม่ Hyper เหมือนเคย ร่างเล็ก ๆ ได้แต่นอนนิ่ง ๆ กรอกตาไปมา .. ไม่รู้พี่ผมจะหายวันไหน ..จะยืนและเดินสองขาได้เหมือนเดิมหรือเปล่า ..จะพิการหรือเปล่า ไม่รู้ ...วันนี้บรรยากาศรอบตัวพวกเราเลยอึมครึมไปหมด ไม่ร่าเริงเหมือนเคย ...

..ไม่น่าเลย นะงับ ...วันอันแสนสุข ..มาจบแบบเกือบจะแสนเศร้า ..

โข่งขอกำลังใจ ...แก่พี่สาวผม ...พี่เฉาก๊วยให้หายป่วย และยืนสองขาได้เหมือนเดิม..ในเร็ววัน..ด้วยนะคับ ...สาธุ..

Dscf8677

โชคดี ที่วันนี้ขณะเกิดเหตุขับรถช้า ๆ...ไม่งั้น เฉาก๊วยคงชะตาขาด มากกว่าแค่ขาเดี้ยงซะแล้ว ...แต่.ยายกาแฟก็ยังรู้สึกแย่จังเลยค่ะ ...รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นต้นเหตุให้เฉาก๊วย เจออุบัติเหตุในครั้งนี้ ..รู้สึกผิดจังเลย

 ..

 Guilt Guilt Guilt  แมง Guilt ตัวเท่าบ้านเลย