สวัสดีครับพี่ไม่ประสงค์ออกนาม
ขอบคุณที่มาร่วมแบ่งปันเรื่องราวความรู้สึกดีๆต่อกันนะครับ
เรื่องที่ผมเล่าก็เพียงเป็นเรื่องราวของชีวิต จิตใจ การทำงาน
เป็นเรื่องธรรมดา ที่ทุกผู้คนสามารถสื่อสารได้ครับ....
การสื่อสารในพื้นที่สารธารณะแห่งนี้...เป็นกิจกรรมของการเรียนรู้ และการพัฒนาขัดเกลาตนเองแบบหนึ่งของผมเองครับ
ทุกครั้งที่เราเขียน การสะท้อนกลับจากผู้คนจะเป็นสิ่งที่คอยบอกว่าสิ่งที่เราเป็น เราคิด เราทำ นั้นเป็นอย่างไรบ้าง เพื่อที่จะได้ปรับปรุงตัวตน
เป็นระยะเวลาหนึ่งพอสมควร ที่ต้องใช้การเรียนรู้และความกล้าหาญ ที่จะแสดงความเป็นตัวตน อาจจะไม่ทั้งหมด แต่ก็ส่วนใหญ่..ทั้งนี้เพื่อสื่อสาร เพื่อการลปรร...พัฒนาตนเองเป็นหลักครับ
ในเรื่องของความต้องการ ความคิดของผู้คน เรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้น
มันละเอียดอ่อนมากเลยนะครับ อาจจะต้องการเวลา ต้องการพื้นที่ที่เปิดเผย เพื่อเเลกเปลี่ยน แบ่งปัน ความคิดความรู้สึก และเรื่องราว...
การแลกเปลี่ยน การแบ่งปันอาจจะไม่ได้ข้อสรุปที่ชัดเจนในเวลาอันสั้น หรือต้องการพื้นที่อีกหลายๆหน หลายๆครั้ง ต้องเกิดกิจกรรมนี้ครับ
คิดว่าคงจะมีโอกาสได้พูดคุยกันแบบพี่กับน้อง แบบผู้ที่หวังดีต่อกัน เพื่อช่วยกันและกัน ให้ได้เติบโตทางปัญญาต่อไปนะครับ โดยเริ่มที่ฐานกายก่อน....
ผมเป็นเพียงคนเดินทางคนหนึ่ง...ที่ยังต้องเรียนรู้อีกมากครับ...
ขอบพระคุณมากๆครับ... เป็นมุมมองที่มีค่ายิ่งนะครับ....
เพราะมุมมองที่หลากหลาย ทำให้เราเห็นตัวตนของเราได้มากขึ้นครับ..