คนหนึ่งขายไก่ คนหนึ่งขายเหนียว

      สวัสดีครับ วันนี้พอมีเวลาว่าง มานั่งหน้าคอม อ่านบันทึกของใครต่อใคร เที่ยงพอดีเริ่มหิวค้นดูแฟ้มภาพ เจอแฟ้มตลาดนัดซึ่งเคยบันทึกเรื่องผลไม้พื้นบ้าน ประเภท ลูกหวาย ลูกหว้า ลูกประ ซึ่งจะมมีขายที่ตลาดนัดแถวๆอำเภอที่อยู่ห่างไกลออกไป และเจอภาพอาหารที่ถูกใจคุณๆทั้งหลาย เป็นข้าวเหียวไก่ย่าง แต่เป็นไก่กอแล๊ะ สูตรอิสลาม เลยเอารูปมาให้ดูกัน

 

ไก่กอแล๊ะ

ข้าวเหนียวที่นี้เขาเรียกว่าเหนียวหลามหรือหลามเหนียว หรือข้าวหลาม มี 2 แบบคื่อแบบไทยพุทธ ใช้ไม้ไผ่ตง เพราะไผ่ตงจะมีเจี่ย(คื่อเนื้อเยื่อขาวๆ)เวลาหลามเอาไปเผาไฟร้อนๆจนสุกจึงนำมาปอกเอาไม้ส่วนนอกออกให้เหลือเนื้อไม้บางที่สุดเวลาจะรับประทาน(กิน)ปอกออกไม่ใหติดเจี่ย ก็จะกินเหนียวหลามได้  ส่วนของไทยอิสลาม จะให้ไม้ไผ่บาง ปล้องยาวๆ แล้ว้ใช้ใบตองรองด้านในก่อนใส่ข้าวเหนียว เอาไปเผาไฟอ่อนๆ จนสุกได้ที่จึงเอามาผ่าเอาข้าวเหนีนวออกมาตั้ดเป็นท่อน ๆ ตามต้องการ ห่อด้วยพลาสติกตามในรูป(ส่วนวิธีทำไม่บอกว่าใช่ข้าวเหนียวเท่าใดมะพร้าวกี่ลูก) ส่วนไก่กอแล๊ะ ไม่ได้สอบถามสูตรมาแต่ต้องเป็นไก่บ้าน(พื้นเมือง) หมักเครื่องปรุงแล้วนำมาย่างราดด้วยนำเครื่องปรุงไปเรื่อยๆจนสุก หอมหวลชวนรับประทาน

ข้าวเหนียวหลาม

เหนียวหลามกับไก่กอแล๊ะไม่ใช่หากินง่ายๆเพราะไม่มีขายในร้านอาหารหรือภัตาคาร แต่จะมีขายตามตลาดนัด หรือมีงานเทศกาลเท่านั้น เช่นงานกาชาด งานหลักเมือง แต่ที่ยะลาจะมี 2 แม่ค้าคนขยันจากไหนไม่ทราบ (เข้าใจว่าเทพานะ)มาเดินขายแถวๆตลาดเช้า ตลาดสด คนหนึ่งขายเหนียว คนหนึ่งขายไก่ย่าง เห็นภาพแล้วสงสาร คนที่พบเห็นฃ่วยอุดหนุนหน่อยนะครับ ผมเคยยกตัวอย่างแม่ค้าสองคนนี้ให้น้องๆทีทำงานฟังเสมอ ถึงความพยายาม ความอดทน ความตั้งใจของเขาทั้ง 2 คน และการแบ่งหน้าที่กันทำ จะเห็น2 คนไปคู่กันทุกครั้ง เราเองรับราชการแสนจะโขคดี มีงานทำไม่ต้องลำบากตรากตรำ กลับไม่ทำหน้าที่ ทวงถามถึงแต่สิทธิและสวัสดิการ มองเขาแล้วมองเรา ......หน้าที่ คุณทำสมบูรณ์ เต็มความสามารถแล้วหรือยัง..........

         ครับเป็นเรื่องเล่าวันอาทิตย์ ไม่ค่อยสมบูรณ์เท่าใด ภาษาถิ่นหลายคำไม่เข้าใจดูรูปเอาก็แล้วกัน  ขอบคุณมากครับ...............สวัสดีครับ