ชีวิตที่เหลืออยู่
เดือนที่แล้วได้ข่าวเพื่อน...ไม่สบายป่วยเป็นโรคหลอดสมองโป่งพอง จะผ่าตัดก็เสี่ยง 50/50 เพื่อนเลือกที่จะไม่ผ่าตัด เพราะมีความเครียดหลายอย่าง... ก็ได้แต่ให้กำลังใจและแง่คิดเล็ก ๆ ...บางทีชีวิตก็เท่านี้ มองในแง่ดี เราอาจมีโอกาสมากกว่าคนอื่น ที่มีกรอบเวลาที่จะวางแผนว่าชีวิตที่เหลืออยู่จะทำอะไรบ้าง ...ความสุขและความสมบูรณ์ของชีวิตอยู่ใกล้ ๆ เรานี่เอง ....ในใจของเราไง ...วันนี้เข้ามาท่องเน็ต...ตามภาษาวัยรุ่น (ก่อนหน้าไม่ค่อยจะสนใจ).....เห็นสิ่งต่าง ๆ มากมาย ..ได้อ่านความคิดของคน ได้แลกเปลี่ยนกับเพื่อนที่รู้จักและไม่รู้จัก... อยากให้แมวมีอย่างนี้บ้าง ปล่อยวางสิ่งที่เป็นอยู่ ....คิดถึงเพื่อน..
แวะมาให้กำลังใจกันบ้างนะ...
ตอนสมัยที่เรียนเมื่อปี 2541 มีเพื่อนคนหนึ่งให้มองความลำบากใจเมื่อเราพบปัญหาหรืออุปสรรคว่า เดี๋ยวมันก็มืด และเดี๋ยวมันก็แจ้งซึ่งตอนแรก ๆ ที่ฟังก็คิดว่าพูดแปลก ๆ มันจะเกี่ยวกับอะไรมากมาย แต่เมื่อพิจารณาทบทวนเวลาเรามีความกังวลเรื่องต่าง ๆ ประโยคนี้ช่วยได้มากเลย
ใช่เนอะหมวย
เราเองทั้งดีใจที่ได้เจอเพื่อนๆ แต่เราก็เสียใจที่ยินข่าวร้ายของเพื่อนเรานะ
อยากให้ลดความเครียดลง ว่างๆอยากให้ลองอ่านzoom หาตัวเอง ของพี่สร้อยบ้างจ้ะ
เนด้วยครับว่า...
คงมองในแง่ดีครับเพื่อสร้างกำลังใจให้ตัวเอง...
เป็นโอกาสดีที่เราได้รู้กรอบเวลาที่แน่นอน จะได้จัดการชีวิตทีเหลือยู่ของเราอย่างไร...
ขอบคุณมากครับ...
สวัสดีค่ะ มาทักทายค่ะ
<div class="info"> Sasinanda
</div>
คุณเพ็ญรำเพย พี่หนิง Mr. Direct sasinanda
ขอบคุณมากค่ะที่ให้กำลังใจ ว่าจะชวนเพื่อนที่อุดรไปเยี่ยมแมว แล้วปริ้น ..ข้อความต่าง ๆ ที่เป็นกำลังใจไปให้อ่าน
จะพยายามหาเวลาว่างไปเยี่ยมเพื่อนบ่อย ๆ
ยัยหมวย
มาเรียกเราพี่หนิง นะเนี่ย...
แต่ยังไงก็ฝากเยี่ยมเพื่อนแมวด้วยนะคะ เท่าที่ได้คุยกันวันนั้น ยังไม่สะใจเลย
แต่..เรา ก็อายคุณหมอ KP มากนะ ที่ทำงานช่วยคุณหมอได้ไม่เต็มที่
วันหลังเราจะไปหาแบบไม่มีภารกิจอื่นๆดีกว่า
เนอะ
อื้มม...เมล์เรานะหมวย ning12ning12 แอดฮอทเมล์ดอทคอมจ้า
ขอบคุณค่ะ อาจารย์ขจิตที่ตามมาให้กำลังใจ มัวแต่เข้าไปอ่านบล็อกของชาวบ้าน แล้วทักทายเขาไปทั่ว เลยยังไม่ได้เขียนบล็อกของตัวเอง เอาไว้ติดเน็ตเองที่บ้านก่อนแล้วจะเขียนเรื่องสนุก ๆ มาให้อ่าน นะคะอาจารย์บุเรงนอง (เรียกตามอาจารย์KP นะคะ ถูกมั๊ย !!!! เอ่ย ) ขอให้มีความสุขกับการพเนจรนะคะ !!! อยากไปพเนจรบ้าง !!! สักวันคงพเนจรไปเจอกันนะ…..
เบิกโรงสวยยิ่งแล้ว.....สีตะวัน
รออ่านบันทึกกัน........ทั่วหล้า
หาวันว่างเขียนพลัน....มันส์สู่ บล็อกนา
เขียนเรื่องลอยลัดฟ้า...แจ่มจ้า ลายสือ
.
ฝีมือยอดยิ่งแล้ว........พยาบาล
รักษ์อยู่บรรเทาการ.....ป่วยไข้
แถมเองเก่งบริหาร......ลักษณ์บ่ง บอกนา
จารสู่โกทูโนว์ไซร้......จุ่งได้ ขับขาน
** ขอบคุณค่ะท่านผอ. ทนัน ที่ให้กำลังใจ
** จะพยายามหาเวลา บันทึกต่อไปอีก
** ชอบมากค่ะกับสำนวนโวหารต่าง ๆ ที่ท่านผอ. เขียน (ตามไปอ่านแล้ว)แล้วจะส่งสำนวนที่เคยเขียนมาแลกเปลี่ยนนะค่ะ ขอบคุณค่ะ
บักทึกจากความเพียร...แม่นไว้
บันทึกเพื่อคนเขียน......คนอ่าน สองรา
บันทึกโดยเร็วไซร้.......อย่าให้ รอนาน