....ไอ้วิธีปะเหลาะ(หลอกเด็ก)เพื่อให้น้ำเกลือก่อนเริ่มผ่าตัดแบบเบเบนั้น ...อย่าหวัง.....

 คงไม่ต้องเล่าแจ้งแถลงไขก็คงพอทราบกันว่าเด็กออทิสติกนั้นมีลักษณะอย่างไร  น่าสงสารขนาดไหน  และให้บังเอิญว่าวันนี้ได้ ดมยาเด็กออร์ติสติก  

.....ฉันอ่าน สิทธิเด็ก จากบันทึกของคุณ conductor....  ท่านจะว่าไงน้า..... 

ฉันลงมาดมยาสลบ  พบผู้ป่วยเด็กชายอายุ 16 ปี  น้ำหนัก 56 กิโลกรัม  แข็งแรงหน้าตาและสุขภาพดีมาก นอนอยู่บนรถรอผ่าตัด  ข้างๆมีคุณแม่หน้าตาสวยยืนเป็นกำลังใจ เป็น OPD case  นัดมาผ่าตัดฟันคุดในปาก 2 ซี่ โดยทั่วไป 

การดมยาสลบเด็กโตที่เราพูดคุยและให้ข้อมูลรู้เรื่องและเข้าใจ  เด็กมักจะยอมให้น้ำเกลือก่อนเริ่มการผ่าตัดได้คล้ายผู้ใหญ่  เพราะยาที่ใช้ส่วนมากจะใช้วิธีฉีดเข้าเส้นเลือดผ่านทางน้ำเกลือ 

.... แต่เด็กที่ไม่สามารถตอบสนองต่อสิ่งแวดล้อมได้ตามปกติด้วยธรรมชาติของเขาอย่างรายนี้  ฉันและทีมจะทำอย่างไร…..  น่าคิด..... 

“เค้ากลัวเจ็บมากๆค่ะ”  คุณแม่บอก เป็นคำบอกที่ตอกย้ำความคิดฉันว่า....ไอ้วิธีปะเหลาะ(หลอกเด็ก)เพื่อให้น้ำเกลือก่อนเริ่มผ่าตัดแบบเบเบนั้น  ...อย่าหวัง.....  

ฉันถอยหลังละจากเด็กเข้าห้องผ่าตัดเพื่อตรวจสอบเครื่องมือ  อุปกรณ์ที่ต้องปรับ...ตามแผนที่คิดในใจ....  มันไม่ธรรมดาเพราะเด็กตัวโต  หากคุยกันไม่เข้าใจแถมมี “ความกลัวเจ็บ” เป็นทุน  อาจโดดลงจากเตียงผ่าตัดได้....(ฉันเคยเห็นมาแล้ว) 

....โจทย์นี้ท้าทายนัก.... 

เด็กถูกเข็นเข้าห้องผ่าตัดพร้อมคุณแม่  เสียงจอแจเกิดขึ้นมากมาย  หลายกลุ่มพุดคุยเพื่อสอนกันทั้งทีมแพทย์ผ่าตัดและทีมวิสัญญี รวมถึงพยาบาลห้องผ่าตัดที่ต้องเตรียมเครื่องมือ เด็กย้ายจากเตียงรถเข็นขึ้นบนเตียงผ่าตัด  หลอดไฟผ่าตัดดวงใหญ่ 2 ดวงห้อยแขวนตรงหน้า 

...สิ่งเหล่านี้...กระตุ้นความกลัวล้วนๆ....  

“น้องชื่ออะไรคะ” ฉันถามคุณแม่ คุณแม่บอกชื่อ 

“น้อง.....สวัสดีครับ” ฉันทักทายอีกครั้ง 

“สวัสดีคร้าบบ” เด็กหันขวับมาทางฉันแล้วทักทายตอบ 

“น้อง...  นี่คุณป้านะคะ  เอ...หรือคุณน้า...เอาคุณพี่ดีกว่า...นี่พี่ติ๋วนะคะ”  คนในห้องฮา

  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“ค้าบบบ….”</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“น้อง…..  หนูจะไม่เจ็บๆ…..”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p> “ไม่เจ็บๆ…..” เด็กพูดตามฉัน  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“หนูเห็นนี่มั้ย…. คุณน้าใส่ให้ดู…. ไม่เจ็บ…  ไม่เจ็บ….”  ฉันเริ่มนำเครื่องมือทั้งหลายออกแสดง  โดยเริ่มที่ตัวฉันก่อนถึงตัวเด็ก  อย่างแรกเป็น probe oxygen saturation  ใช้นิ้วมือสอดเข้าไป…. กระดกนิ้วมือไปมาซะหน่อย   เพื่ออวดว่า…ไม่เจ็บๆๆ…….</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p> “ไม่เจ็บๆ…..”  เด็กยอมโดยดีแม้กระตุกมือนิดๆตอนสอดเครื่องมือ ….เสนอสินค้าชิ้นต่อไป….อุปกรณ์ติดเพื่อดูคลื่นไฟฟ้าหัวใจ  มี3ชิ้น  ลักษณะคล้ายดาวของเด็ก </p><p>“เก่งจังเลยยยย…เอ้า  คุณป้าติดดาวให้  เอาสามดาวเลย  ไม่เจ็บ …. ไม่เจ็บ…  ไม่เจ็บ….”   </p><p>ฉันนำมาแปะบนหลังมือของฉันให้เด็กดูก่อน  แล้วค่อยๆวางบนตำแหน่งที่ต้องการ….สำเร็จทั้งสามชิ้น   การวัดความดันเลือดโดย cuff ของblood pressure อาจจะทำให้เด็กกลัวเพราะปวด  เอาไว้ก่อนได้….  ให้หลับซะก่อน   </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ฉันพล่ามอยู่นาน… </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">อ้าว….  เมื่อไหร่ทีมจะเริ่มอะไรบ้าง </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">(ต่อบันทึกที่ 2 ค่ะ)</p>