ปณิธานกวี

อังคาร กัลยาณพงศ์ คือนักกวีนิพนธ์ที่ทรงคุณค่า

ปณิธานกวี

๏ ใครจะอาจซื้อขายฟ้ามหาสมุทร
แสนวิสุทธิ์โลกนี้ที่พระสร้าง
สุดท้ายกายวิภาคจะจากวาง
ไว้ระหว่างหล้าและฟ้าต่อกัน

๏ เรามิใช่เจ้าของฟ้าอวกาศ
โลกธาตุทั่วสิ้นทุกสรวงสวรรค์
มนุษย์มิเคยนฤมิตตะวันจันทร์
แม่แต่เม็ดทรายนั้นสักธุลี

๏ แย่งแผ่นดินอำมหิตคิดแต่ฆ่า
เพราะกิเลสบ้าหฤโหดสิงซากผี
ลืมป่าช้าคุณธรรมความดี
เสียศรีสวัสดิ์ค่าแท้วิญญาณ

๏ สภาวะสรรพสิ่งทุกส่วนโลกนี้
ควรที่สำนึกค่าทิพย์วิเศษวิศาล
อนุรักษ์ดินน้ำฟ้าไว้ตลอดกาล
เพื่อเหนือทิพยสถานวิมานแก้วไกวัล

๏ ทุ่งนาป่าชัฏช้าอรัญญิกาลัย
เทือกผาใหญ่เสียดดาวดึงส์สวรรค์
เนื้อเบื้อเสือช้างลิงค่างนั้น
มดแมลงนานพันธุ์ทั้งจักรวาล

๏ เสมอเสมือนเพื่อนสนิทมิตรสหาย
เกิดร่วมสายเชี่ยววัฏฏะสังสาร
ชีพหาค่าบ่มิได้นับกาลนาน
หวานเสน่ห์ฟ้าหล้าดาราลัย

๏ ถึงใครเหาะเหินวิมุติสุดฝั่งฟ้า
เดือนดาริกาเป็นมรคายิ่งใหญ่
แต่เราขอรักโลกนี้เสมอไป
มอบใจแด่ปฐพีทุกชีวีวาย

๏ จะไม่ไปแม้แต่พระนิรพาน
จะวนว่ายวัฏฏะสังสารหลากหลาย
แปลค่าแท้ดาราจักรมากมาย
ไว้เป็นบทกวีแด่จักรวาล

๏ เพื่อลบทุกข์โศก ณ โลกมนุษย์
ที่สุดสู่ยุคสุขเกษมศานต์
วานนั้นฉันจะป่นปนดินดาน
เป็นฟอสซิลทรมานอยู่จ้องมอง
๑๐
๏ สิ้นเสน่ห์วรรณศิลป์ชีวิตเสนอ
ละเมอหาค่าทิพย์ไหนสนอง
อเนจอนาถชีวีทุกธุลีละออง
สยดสยองแก่ถ่านเถ้าเศร้าโศกนัก
๑๑
๏ แล้งโลกกวีที่หล้าวูบฟ้าไหว
จะไปรจนารุ้งมณีเกียรติศักดิ์
อำลาอาลัยมนุษย์ชาติน่ารัก
จักมุ่งนฤมิตจิตรจักรวาล
๑๒
๏ ให้ซึ้งซาบกาพย์กลอนโคลงฉันท์
ไปทุกชั้นอินทรพรหมพิมานสถาน
สร้างสรรค์กุศลศิลป์ไว้อนันตกาล
นานช้าอมตะอกาลิโก ๚๛

**************************************************

คำแปล

   บทกวีนิพนธ์เรื่อง "ปณิธานกวี" แต่งด้วยกลอนสุภาพ (กลอนแปด) เพราะกลอนสุภาพหนึ่งบทจะมีสองคำกลอน บาทที่หนึ่งเรียกบาทเอก บาทที่สองเรียกบาทโท แต่ละคำกลอนหรือแต่ละบาทมีสองวรรค หนึ่งบทจึงมีสี่วรรค คือ วรรคสดับ(วรรคสลับ) วรรครับ วรรครอง และวรรคส่ง ตามลำดับ กลอนสุภาพมีสัมผัสสองชนิด คือมีสัมผัสนอกและสัมผัสใน สัมผัสชิด สัมผัสคั่นและบังคับตามรูปแบบฉันทลักษณ์ บททีนำมาให้นี้มีความไพเราะทางด้านภาษาและการเล่นคำคือใช้ภาษาที่สละสวลยอ่านง่ายถึงแม้จะเป็นศัพท์ที่แปลยากพอสมควรแต่ก็ไม่ยากมากนักมีคำศัพท์ใหม่ อย่างฟอสซิล แต่ก็มีศัพท์เก่าอยู่ด้วย การพรรณนากระชับ ไม่เยิ่นเย้อ

   เรื่อง "ปณิธานกวี" มีเนื้อหาเกี่ยวกับว่ากวีเริ่มจะเริ่มต้นด้วยการพรรณนาถึงความยิ่งใหญ่ของธรรมชาติต่างๆ ที่มนุษย์ควรจะรักษาเอาไว้ จากนั้นก็กล่าวถึงตัวเองว่า ตนเองตั้งใจจะเป็นกวีเพื่อถ่ายทอดคุณค่าของธรรมชาติที่ยิ่งใหญ่เหล่านี้ไว้ในบทกวี เพื่อให้เป็นที่ประจักษ์ ซาบซึ้งทั้งในโลกและในสวรรค์ตราบชั่วนิรันดร์

มักจะพูดถึงดินฟ้ามหาสมุทร จักรวาล เทียบมนุษย์ที่ต่ำต้อย แต่เย่อหยิ่ง ทำลายธรรมชาติ นอกจากนี้ผู้แต่งยังต้องการบอกให้ผู้ที่อ่านรับรู้อีกว่าผู้แต่งได้แต่งบทกลอนมาเพื่อให้โลกได้ซาบซึ้งถึงความงามของบทกวีที่มาจากความเป็นนักกวีที่อยู่ในลมหายใจหรืออยู่ในเส้นเลือดของผู้แต่งเลยก็ว่าได้

ถ้ามีอะไรไม่เข้าใจหรืออยากแสดงความคิดเห็นเชิญได้นะค่ะ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน โลกใบใหม่ของ"อรนุช"



ความเห็น (14)

นาย ศิริศักดิ์ ศิริเวช
IP: xxx.10.18.171
เขียนเมื่อ 

น่าจะเกี่ยวกับการมีชีวิตบนโลกนี้แล้วไม่รู้จักทำความดี  มีแต่แย่งกันที่จะเป็ใหญ่  มีอำนาจ  ไม่มีคุณธรรม ไม่คิดถึงอนาคตข้างหน้า ว่าสุดท้ายแล้วเมื่อเราตายไปแล้วไม่มีอะใรติดตัวไปได้ซักอย่าง

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ

เนื้อหาและคำกลอนเป็นเอกลักษณ์ของท่านอังคาร กัลยาณพงศ์ ที่มักจะพูดถึงดินฟ้ามหาสมุทร จักรวาล เทียบมนุษย์ที่ต่ำต้อย แต่เย่อหยิ่ง ทำลายธรรมชาติ บทกลอนนี้ก็เหมือนกัน ปณิธานกวี ได้รับรางวัลกวีซีไรต์ ปี 2529 ด้วย...

กวีเริ่มต้นด้วยการพรรณนาถึงความยิ่งใหญ่ของธรรมชาติต่างๆ ที่มนุษย์ควรจะรักษาเอาไว้ จากนั้นก็กล่าวถึงตัวเองว่า ตั้งใจจะเป็นกวีเพื่อถ่ายทอดคุณค่าของธรรมชาติที่ยิ่งใหญ่เหล่านี้ไว้ในบทกวี เพื่อให้เป็นที่ประจักษ์ ซาบซึ้งทั้งในโลกและในสวรรค์ตราบชั่วนิรันดร์

คำแปลแต่ละบท อาจจะมีคำยากบ้าง แต่ก็ไม่มาก ลองค้นตำราเพิ่มเติม จะได้ความละเอียดมากขึ้น ให้สังเกตการใช้คำศัพท์ ที่มีคำศัพท์ใหม่ อย่างฟอสซิล แต่ก็มีศัพท์เก่าอยู่ด้วย การพรรณนากระชับ ไม่เยิ่นเย้อ

ลองดูนะครับ ถ้าติดศัพท์ก็ลองฝากไว้ มีหลายท่านที่ "เชี่ยวชาญ" ครับ

พอดีติดทรัพย์หลายคำเลยค่ะ ไม่รู้ว่าแปลว่าอะไรอะค่ะ ช่วยบอกด้วยนะคะ ช่วยแปลให้ละเอียดมากกว่านี้ได้มั๊ยค่ะ พอดีไม่ค่อยรู้จักศัพย์เท่าใหร่

๏ ใครจะอาจซื้อขายฟ้ามหาสมุทร
แสนวิสุทธิ์โลกนี้ที่พระสร้าง
สุดท้ายกายวิภาคจะจากวาง
ไว้ระหว่างหล้าและฟ้าต่อกัน
      ๒
      ๏ เรามิใช่เจ้าของฟ้าอวกาศ
โลกธาตุทั่วสิ้นทุกสรวงสวรรค์
มนุษย์มิเคยนฤมิตตะวันจันทร์
แม่แต่เม็ดทรายนั้นสักธุลี
      ๓
      ๏ แย่งแผ่นดินอำมหิตคิดแต่ฆ่า
เพราะกิเลสบ้าหฤโหดสิงซากผี
ลืมป่าช้าคุณธรรมความดี
เสียศรีสวัสดิ์ค่าแท้วิญญาณ
      ๔
      ๏ สภาวะสรรพสิ่งทุกส่วนโลกนี้
ควรที่สำนึกค่าทิพย์วิเศษวิศาล
อนุรักษ์ดินน้ำฟ้าไว้ตลอดกาล
เพื่อเหนือทิพยสถานวิมานแก้วไกวัล
      ๕
      ๏ ทุ่งนาป่าชัฏช้าอรัญญิกาลัย
เทือกผาใหญ่เสียดดาวดึงส์สวรรค์
เนื้อเบื้อเสือช้างลิงค่างนั้น
มดแมลงนานพันธุ์ทั้งจักรวาล
      ๖
      ๏ เสมอเสมือนเพื่อนสนิทมิตรสหาย
เกิดร่วมสายเชี่ยววัฏฏะสังสาร
ชีพหาค่าบ่มิได้นับกาลนาน
หวานเสน่ห์ฟ้าหล้าดาราลัย
      ๗
      ๏ ถึงใครเหาะเหินวิมุติสุดฝั่งฟ้า
เดือนดาริกาเป็นมรคายิ่งใหญ่
แต่เราขอรักโลกนี้เสมอไป
มอบใจแด่ปฐพีทุกชีวีวาย
      ๘
      ๏ จะไม่ไปแม้แต่พระนิรพาน
จะวนว่ายวัฏฏะสังสารหลากหลาย
แปลค่าแท้ดาราจักรมากมาย
ไว้เป็นบทกวีแด่จักรวาล
      ๙
      ๏ เพื่อลบทุกข์โศก ณ โลกมนุษย์
ที่สุดสู่ยุคสุขเกษมศานต์
วานนั้นฉันจะป่นปนดินดาน
เป็นฟอสซิลทรมานอยู่จ้องมอง
    ๑๐
      ๏ สิ้นเสน่ห์วรรณศิลป์ชีวิตเสนอ
ละเมอหาค่าทิพย์ไหนสนอง
อเนจอนาถชีวีทุกธุลีละออง
สยดสยองแก่ถ่านเถ้าเศร้าโศกนัก
    ๑๑
      ๏ แล้งโลกกวีที่หล้าวูบฟ้าไหว
จะไปรจนารุ้งมณีเกียรติศักดิ์
อำลาอาลัยมนุษย์ชาติน่ารัก
จักมุ่งนฤมิตจิตรจักรวาล
    ๑๒
      ๏ ให้ซึ้งซาบกาพย์กลอนโคลงฉันท์
ไปทุกชั้นอินทรพรหมพิมานสถาน
สร้างสรรค์กุศลศิลป์ไว้อนันตกาล
นานช้าอมตะอกาลิโก ๚๛

ไม่เข้าใจที่ขีดเส้นไว้ด้วยค่ะ กรุณาช่วยบอกด้วยนะค่ะ

เขียนเมื่อ 
แสนวิสุทธิ์ : แสนบริสุทธิ์, บริสุทธิ์มาก
กายวิภาค :ในที่นี้หมายถึงร่างกาย
นฤมิตตะวัน : สร้างดวงอาทิตย์
ป่าชัฏช้า: ป่ารก ป่าช้า
อรัญญิกาลัย : ป่า เหมือนกัน
วิมุต : พ้น, หลุดพ้น
เดือนดาริกาเป็นมรรคา : ดาว ดวงจันทร์ เป็นหนทาง
ไปรจนารุ้งมณีเกียรติศักดิ์ : ไปเขียนพรรณนา ยกย่องสรรเสริญธรรมชาติอันงดงาม
อมตะอกาลิโก : อมตะ คือ ไม่ตาย, อกาลิโก คือ อยู่ไปชั่วกาลนาน ไร้กาลเวลา
รอท่านอื่นๆ มาช่วยเพิ่มเติมนะครับ
 ขอบคุณมากนะค่ะที่เข้ามาให้ความรู้ค่ะ
max
IP: xxx.173.240.159
เขียนเมื่อ 

ขอบคุณคราบ

ฟลุค
IP: xxx.26.187.79
เขียนเมื่อ 

อยากได้เรื่องย่อ ปณิธานกวีอะคับช่วยบอกทีคับ จะทำงานอ่าคับ ขอร้องละคับบบบบบบบ

[email protected]

โชติ
IP: xxx.128.14.172
เขียนเมื่อ 

พี่คับ ผมขอความกรุณาจากพี่หน่อยสิ ช่วยถอดความบทกวีของ อังคาร กัลยาณพงศ์ เรื่อง ปณิธารกวี ให้หน่อยได้ป่าวคับ

พอดีว่า อาจารย์ให้ผมมาถอดความ แต่ผมอ่านดูแล้วผมไม่เข้าใจความหมาย คือว่าอยากให้พี่ช่วยถอดความ ของแต่ละเรื่องที่อยู่ใน หนังสือปณิธารกวี นั้น พอได้ใจความแบบสั้น ๆได้ป่าวคับ

ผมต้องส่งอาทิตย์แล้ว ขอบคุณล่วงหน้าคับผม

mine
IP: xxx.53.103.201
เขียนเมื่อ 

แปลแบบเป็นท่อนๆๆให้หน่อยได้ไหมค่ะ

มาอ่านมาชม และมอบภาพสวยๆ อวยพรปีใหม่ด้วยครับ


kuk
IP: xxx.27.13.54
เขียนเมื่อ 

๏ ใครจะอาจซื้อขายฟ้ามหาสมุทร

แสนวิสุทธิ์โลกนี้ที่พระสร้าง

สุดท้ายกายวิภาคจะจากวาง

ไว้ระหว่างหล้าและฟ้าต่อกัน

๏ เรามิใช่เจ้าของฟ้าอวกาศ

โลกธาตุทั่วสิ้นทุกสรวงสวรรค์

มนุษย์มิเคยนฤมิตตะวันจันทร์

แม่แต่เม็ดทรายนั้นสักธุลี

๏ แย่งแผ่นดินอำมหิตคิดแต่ฆ่า

เพราะกิเลสบ้าหฤโหดสิงซากผี

ลืมป่าช้าคุณธรรมความดี

เสียศรีสวัสดิ์ค่าแท้วิญญาณ

๏ สภาวะสรรพสิ่งทุกส่วนโลกนี้

ควรที่สำนึกค่าทิพย์วิเศษวิศาล

อนุรักษ์ดินน้ำฟ้าไว้ตลอดกาล

เพื่อเหนือทิพยสถานวิมานแก้วไกวัล

๏ ทุ่งนาป่าชัฏช้าอรัญญิกาลัย

เทือกผาใหญ่เสียดดาวดึงส์สวรรค์

เนื้อเบื้อเสือช้างลิงค่างนั้น

มดแมลงนานพันธุ์ทั้งจักรวาล

๏ เสมอเสมือนเพื่อนสนิทมิตรสหาย

เกิดร่วมสายเชี่ยววัฏฏะสังสาร

ชีพหาค่าบ่มิได้นับกาลนาน

หวานเสน่ห์ฟ้าหล้าดาราลัย

๏ ถึงใครเหาะเหินวิมุติสุดฝั่งฟ้า

เดือนดาริกาเป็นมรคายิ่งใหญ่

แต่เราขอรักโลกนี้เสมอไป

มอบใจแด่ปฐพีทุกชีวีวาย

๏ จะไม่ไปแม้แต่พระนิรพาน

จะวนว่ายวัฏฏะสังสารหลากหลาย

แปลค่าแท้ดาราจักรมากมาย

ไว้เป็นบทกวีแด่จักรวาล

๏ เพื่อลบทุกข์โศก ณ โลกมนุษย์

ที่สุดสู่ยุคสุขเกษมศานต์

วานนั้นฉันจะป่นปนดินดาน

เป็นฟอสซิลทรมานอยู่จ้องมอง

๑๐

๏ สิ้นเสน่ห์วรรณศิลป์ชีวิตเสนอ

ละเมอหาค่าทิพย์ไหนสนอง

อเนจอนาถชีวีทุกธุลีละออง

สยดสยองแก่ถ่านเถ้าเศร้าโศกนัก

๑๑

๏ แล้งโลกกวีที่หล้าวูบฟ้าไหว

จะไปรจนารุ้งมณีเกียรติศักดิ์

อำลาอาลัยมนุษย์ชาติน่ารัก

จักมุ่งนฤมิตจิตรจักรวาล

๑๒

๏ ให้ซึ้งซาบกาพย์กลอนโคลงฉันท์

ไปทุกชั้นอินทรพรหมพิมานสถาน

สร้างสรรค์กุศลศิลป์ไว้อนันตกาล

นานช้าอมตะอกาลิโก ๚๛

อยากทราบว่ากวีนิพนธ์มีภาพพจน์ชนิดใดปรากฏอยู่บ้างค๊ พร้อมยกตัวอย่างและอธิบาย ช่วยหน่อยน๊ค๊

Lepan
IP: xxx.51.44.1
เขียนเมื่อ 

น.ส.อรนุช วิไชยภูมิ ผู้หญิงสนามหลวง

[email protected]
IP: xxx.46.133.85
เขียนเมื่อ 

อยากทราบว่ากวีนิพนธ์มีภาพพจน์ชนิดใดปรากฏอยู่บ้างค๊ พร้อมยกตัวอย่างและอธิบาย ช่วยหน่อยนะคะ

[email protected]
IP: xxx.47.227.174
เขียนเมื่อ 

เป็นปณิธานกวีที่ไม่มีใดหาเปรียบเสมือนอยากได้หนังสือปณิธานกวีหรือสำเนาไว้อ่านและเก็บไว้ให้ลูกหลานได้ศึกษาไม่ทราบว่าพอจะหาได้จากที่ไหนบ้างรบกวนผู้รู้ชี้แนะด้วยครับ ขอบพระคุณล่วงหน้าครับผม

คำสำคัญ (Tags)

#กวี

หมายเลขบันทึก

160415

เขียน

21 Jan 2008 @ 11:49
()

แก้ไข

23 Jun 2012 @ 20:14
()

สัญญาอนุญาต

สงวนสิทธิ์ทุกประการ
ความเห็น: 14, อ่าน: คลิก