๏ ใครจะอาจซื้อขายฟ้ามหาสมุทร

แสนวิสุทธิ์โลกนี้ที่พระสร้าง

สุดท้ายกายวิภาคจะจากวาง

ไว้ระหว่างหล้าและฟ้าต่อกัน

๒

๏ เรามิใช่เจ้าของฟ้าอวกาศ

โลกธาตุทั่วสิ้นทุกสรวงสวรรค์

มนุษย์มิเคยนฤมิตตะวันจันทร์

แม่แต่เม็ดทรายนั้นสักธุลี

๓

๏ แย่งแผ่นดินอำมหิตคิดแต่ฆ่า

เพราะกิเลสบ้าหฤโหดสิงซากผี

ลืมป่าช้าคุณธรรมความดี

เสียศรีสวัสดิ์ค่าแท้วิญญาณ

๔

๏ สภาวะสรรพสิ่งทุกส่วนโลกนี้

ควรที่สำนึกค่าทิพย์วิเศษวิศาล

อนุรักษ์ดินน้ำฟ้าไว้ตลอดกาล

เพื่อเหนือทิพยสถานวิมานแก้วไกวัล

๕

๏ ทุ่งนาป่าชัฏช้าอรัญญิกาลัย

เทือกผาใหญ่เสียดดาวดึงส์สวรรค์

เนื้อเบื้อเสือช้างลิงค่างนั้น

มดแมลงนานพันธุ์ทั้งจักรวาล

๖

๏ เสมอเสมือนเพื่อนสนิทมิตรสหาย

เกิดร่วมสายเชี่ยววัฏฏะสังสาร

ชีพหาค่าบ่มิได้นับกาลนาน

หวานเสน่ห์ฟ้าหล้าดาราลัย

๗

๏ ถึงใครเหาะเหินวิมุติสุดฝั่งฟ้า

เดือนดาริกาเป็นมรคายิ่งใหญ่

แต่เราขอรักโลกนี้เสมอไป

มอบใจแด่ปฐพีทุกชีวีวาย

๘

๏ จะไม่ไปแม้แต่พระนิรพาน

จะวนว่ายวัฏฏะสังสารหลากหลาย

แปลค่าแท้ดาราจักรมากมาย

ไว้เป็นบทกวีแด่จักรวาล

๙

๏ เพื่อลบทุกข์โศก ณ โลกมนุษย์

ที่สุดสู่ยุคสุขเกษมศานต์

วานนั้นฉันจะป่นปนดินดาน

เป็นฟอสซิลทรมานอยู่จ้องมอง

๑๐

๏ สิ้นเสน่ห์วรรณศิลป์ชีวิตเสนอ

ละเมอหาค่าทิพย์ไหนสนอง

อเนจอนาถชีวีทุกธุลีละออง

สยดสยองแก่ถ่านเถ้าเศร้าโศกนัก

๑๑

๏ แล้งโลกกวีที่หล้าวูบฟ้าไหว

จะไปรจนารุ้งมณีเกียรติศักดิ์

อำลาอาลัยมนุษย์ชาติน่ารัก

จักมุ่งนฤมิตจิตรจักรวาล

๑๒

๏ ให้ซึ้งซาบกาพย์กลอนโคลงฉันท์

ไปทุกชั้นอินทรพรหมพิมานสถาน

สร้างสรรค์กุศลศิลป์ไว้อนันตกาล

นานช้าอมตะอกาลิโก ๚๛

อยากทราบว่ากวีนิพนธ์มีภาพพจน์ชนิดใดปรากฏอยู่บ้างค๊ พร้อมยกตัวอย่างและอธิบาย ช่วยหน่อยน๊ค๊