วันนี้ยูมิเป็นซามูไรพ่อลูกอ่อน...เนื่องจากที่โรงเรียนของลูกชายปิดเรียนเนื่องในวันครู...
ตั้งแต่เช้าแล้วตั้งใจไว้ว่าเขาอยากทานอาหารอะไรจะซื้อให้ทานแต่ถ้าเป็นของเล่นแผ่นซีดีที่กินไม่ได้จะไม่ซื้อให้...
ได้ผลว่า...ลูกชายวัย 6 ขวบ ต้องการช่วงเช้าทานข้าวขาหมูที่ใต้ถุนโรงพยาบาล มอ. หาดใหญ่ หมดไป 1 จาน
พอช่วงเที่ยงขอราดหน้า 1 จาน ผมเลยพาไปที่...TESCO…Lotus…ตามที่เขาต้องการอยากกิน...เสร็จแล้วไปเล่นของเล่นมีการขับเครื่องบิน...ขี่รถเหาะ...ฯลฯ
แล้ววกมาที่แผ่นซีดีจนได้...อ้อนวอนให้ซื้อเพราะอยากได้...ไม่ให้...เลยพาไปซื้อขนมดาวเพื่อนำมาผสมนมแล้วดื่มกิน...พร้อมกับซื้อสมุดวาดภาพที่เขาหาเองมาหนึ่งเล่ม..
คนนี้แหละ...
.ดูแล้วเขามีความสุขกับสิ่งที่เขาได้ซื้อมา…ทำให้เรามีเวลาทำงานที่เราชอบนะครับ…แง่คิด…ผู้มีการศึกษาทำไมเหมือนต้นข้าว…ผู้ไร้การศึกษาทำไมเหมือนต้นหญ้า…ครับท่านผู้อ่าน…
โอ้โฮ เพิ่งได้เห็นนะคะว่าอาจารย์มีลูกชายรูปหล่อ ท่าทางเป็นคนแจ่มใส อารมณ์ดี ชอบทานข้าวขาหมูเหมือนกันเลยค่ะ
เรื่องผู้ไร้การศึกษาเหมือนต้นหญ้านั้น ทำให้นึกถึงคำพูดของคนข้างกายดิฉันค่ะ เพราะเขามีคนงานที่นอกจากการศึกษารู้หนังสือน้อยแล้ว ยังมีกิเลสมากมาย การบริหารคนจำนวนมากที่มีลักษณะเช่นนี้ทำให้เหนื่อยมากๆ(เขาเหนื่อยค่ะ ไม่ใช่ดิฉัน) แต่เขากล่าวว่าเขาทำด้วยความเป็นครู คนงานทุกคนเรียกเขาว่า "อาจารย์"ค่ะ เขาว่าทุกวันนี้เขาต้องหาวิธีการสารพัดเพื่อใช้คนพวกนี้ให้เกิดประโยชน์ เราก็ได้งานและ เพื่อให้คนเหล่านี้เลี้ยงชีพตนได้ด้วย มิฉะนั้นจะเป็นปัญหาของชุมชนซึ่งรวมบ้านเราด้วยค่ะ เขาบอกว่าเปรียบเหมือน "นำผีมาโม่แป้ง"ค่ะ
สวัสดีครับ
คุณนายดอกเตอร์
วันนี้ลูกชายมีความสุข กระโดดโลดเต้นไปตามประสาเด็ก ๆ อาจเป็นเพราะเราตามใจกระมัง...และได้สมใจหลายเรื่อง...
เปรียบเทียบได้น่าฟังมากครับ...เห็นภาพเลย.."นำผีมาโม่แป้ง"ค่ะ
ขอบคุณครับ
น่ารักมากเลยครับ