ข้อคิดท้ายเรื่อง คุณหม่ำ บรรยาย ไว้ค่อนข้างประทับใจ ซึ่งป้าแดงจำมาได้ทั้งหมด เขาบอกประมาณนี้ว่า" อากาศมีมากมายรอบตัว ซึ่งนั่นก็หมายถึงโอกาสเช่นกัน จงสูดโอกาสเข้าไป เช่นเดียวกับการสูดอากาศ "

อาการเซ็งส์ๆ เศร้าๆ เหงาๆ ซึมๆ ของป้าแดง ดูเหมือนว่าจะยังไม่หมดไป

เมื่อวานเลยติดตาม คุณสามีไปสนามกอล์ฟ ระหว่างรอถ้าจะไปถ่ายรูป ก็ไม่มีอารมณ์ศิลป์เอาเสียเลย  เลยไปเดินห้างดูแฟชั่นวัยรุ่น

โอ้แม่...เจ้า ..ไม่รู้เลยว่าเป็นวันเด็ก  รถเยอะมากจนแทบจะหาที่จอดไม่ได้ ต้องเดินซะไกล

ของจะช้อป......ดูแล้ว ก็ยังไม่สะดุด ได้เข็มขัดมาเส้นหนึ่ง เอามาไว้ ดึงหัวกางเกง ที่ตอนนี้ทำไม หลวมจังก็ไม่รู้

แวะคุยกับน้อง ร้านกล้อง แป๊บนึง อยากได้ ฟิลเตอร์ UV ของก็ไม่มี สมแล้วที่เพื่อนกรุงเทพบอกว่าเราอยู่บ้านนอก อะไรๆๆก็ไม่มี ให้เลือกมากๆอย่างที่กรุงเทพ

ช่างมันสินะ...ไม่มี ก็สั่งมาได้ ช้าหน่อย ก็ไม่เดือดร้อน

 เหลือเวลาอีกตั้งนาน ไปดูหนังรอดีกว่า หนังที่อยากดู หมายถึง หนังฝรั่ง นิโคลัส เคจ ดาราคนโปรด แสดง ก็ฉายไปเสียแล้ว

หันไป เจอ...หนังไทย "หม่ำ-เดียว หัวเหลี่ยม-หัวแหลม" คราวนี้ เปลี่ยนจากหน้าเหลี่ยมเป็นหัวเหลี่ยม

คนอิสาน หน้าเหลี่ยม แถมหัวเหลี่ยมอีกหรือนี่ ไม่อุดหนุน คนหน้าเหลี่ยม หัวเหลี่ยมด้วยกัน แล้วจะไปอุดหนุนใครละ เลือดอิสานชักมาแรงอีกแล้ว เวลาเหมาะ ลงตัวพอดี ดูหม่ำเนี่ยละ

เรื่องราวของหม่ำ-เดียว ก็น่ารักดี ได้ยินเสียงเด็ก หัวเราะกันเต็มโรง แต่ป้าแดงเฉยๆๆ

เดียวเป็นเด็กที่พ่อแม่ ทำแต่งาน เลยแอบไปหลอกใครๆว่าเป็นผี จะมาเกิดเป็นลูก ถ้าไม่ได้ต้องไปเกิดเป็นลูกของหมา

หม่ำก็โดนเหมือนกัน แต่เนื่องจาก หม่ำไม่มีเมีย เลยต้อง หาวิธีให้ได้เมีย เพราะ สงสารที่เด็กต้องเกิด เป็นลูกหมา

คนที่จะมาเป็นแม่ ทีเดียว แนะนำ ซึ่งเป็นนางเอกของเรื่อง ก็สวยเสียเหลือเกิน จนพระเอกหม่ำ ไม่กล้าจีบ แต่ก็พยายามอย่างเต็มที่ สุดท้ายก็ไม่ทัน แล้วก็จับได้ว่า โดนเด็กเดียวหลอก

 แม้กระนั้น   ความผูกพันและมิตรภาพระหว่าง หม่ำ-เดียว-นางเอก ก็เกิดขึ้นจนได้ จากภารกิจที่เหนี่ยวนำให้ต้องผจญภัยที่ต้องพึ่งพากัน

สุดท้าย พระเอกหม่ำ ก็สมรักกับ นางเอก  

ข้อคิดท้ายเรื่อง คุณหม่ำ บรรยาย ไว้ค่อนข้างประทับใจ ซึ่งป้าแดงจำมาได้ทั้งหมด เขาบอกประมาณนี้ว่า" อากาศมีมากมายรอบตัว ซึ่งนั่นก็หมายถึงโอกาสเช่นกัน จงสูดโอกาสเข้าไป เช่นเดียวกับการสูดอากาศ "

 หากผิดพลาด กรุณา ช่วยแก้ไข ด้วยนะคะ รู้สึกว่า มันโดนใจดี

 

ปล. ต้องล่องกรุงอีกแล้วละค่ะ เลยต้องมาทิ้งร่องรอยในบันทึกตัวเอง จะบอกว่า ไม่ค่อยได้แวะมา เกรงว่าจะทิ้งห่างนานเกินไป บันทึกท่านอื่นๆก็เสียดายมากๆไม่ค่อยได้แวะไปเลย