สวัสดีครับ...

วันก่อนพบคำถามฉุกคิด  และได้ทบทวนจากท่าน lesson  ว่า.. หมอใช้เวลาอย่างไร  เพื่อการทำงานพัฒนาคุณภาพ(HA)...

เลยลองหาคำตอบดูเล่นๆ  และได้คิดต่อยอดพอสมควรครับ...

เริ่มต้นด้วยการดูภาระงานของเรา...

     1.งานประจำ , OPD IPD LR OR ER   CLINIC(ARV , จิตเวช)  , PCU  และอื่นๆ

     2.งานพัฒนา..QM, FA , RM MSO PCT เฉพาะโรค(ARV จิตเวช) 

 

   เมื่อดูตามเวลาแล้วกับการทำงานประจำ...ที่แน่นเต็มเวลา...เลยไปถึงงานส่วนตัวที่ต้องทำทุกวัน 17.00-20.00 (ยกเว้นวันอยู่เวรที่อาจจะไม่มีโอกาส   ลุกจากห้อง ER ทั้งบ่ายและอาจจะทั้งคืน)   

     สรุปแล้วที่ผ่านมาน่าจะทำดังนี้

         - ตอนพักเที่ยง

        - ตอนเช้ามืด

        - หลังสองทุม

        - ระหว่างการทำงาน

        - วันหยุดถ้าไม่ได้อยู่เวร

 

    การทำงานหลายๆอันพร้อมกัน  อาจจะไม่ใช่เรื่องที่ดีนัก  เพราะว่าเราอาจจะไม่สามารถทำได้เมที่  หรือทำให้ดีที่สุดได้   แต่บางครั้งในช่วงของการเริ่มต้นก็เป็นสิ่งที่มีความจำเป็น

   ผมชอบมองว่า..ถ้าเพื่อนร่วมงาน  ร่วมทีมของเราเข้าใจวาระ  ประเด็นสำคัญ  มีศักยภาพเพียงพอที่จะขับเคลื่อนเองก็คงจะเป็นเวลาที่เราจะถอยห่างออกมา  เพราะเราก็ไม่ค่อยมีเวลามากนัก  และอาจจะต้องไปทำอย่างอื่นๆที่รออยู่อีกมากมายที่ยังไม่ได้ทำ...

   อย่างเช่นงานทีมประสานงานคุณภาพและศูนย์คุณภาพ  เป็นรูปแบบที่ผมโชคดีมากที่ได้เพื่อนร่วมงานที่มากด้วยความสามารถ ทักษะและศักยภาพที่มากมายต่อการทำงาน  และที่สำคัญคือ...ความมีใจ..ต่องานพัฒนา..และความอึด  อดทน

   ท่านคือ http://gotoknow.org/profile/piansri Dsc00172

   ผมชอบแซวท่านว่า..ผู้ที่ทำความฝันของผมให้เป็นจริง...

   และเคยกล่าวเล่นๆว่า  ถ้หากในองค์กรใครจะหมดไฟ ในการพัฒนาก่อนก็ได้...ขออย่างเดียวอย่าให้ท่าน SUSU.(.http://gotoknow.org/profile/piansri )....หมดไฟ...

 

     มีคำถามจากท่าน Lesson  เพิ่มเติมว่า  แล้วหมอ..เครียดหรือเปล่า...

        - จากภาระงานและตัวอย่างการทำงานบางส่วนของบันทึกนี้   http://gotoknow.org/blog/fapai/158189   อาจดูเหมือนได้สัมผัสกับความเครียด  ดูอาจจะเครียดหรือไม่เกิดความสุข...

        -ก็ถามตัวเองดูว่าจริงๆแล้วเครียดมากหรือไม่..คิดว่าก็เครียดเล็กน้อย...แต่ก็ไม่ได้เครียดมากเกินไป  จนนอนไม่หลับ กินไม่ได้  ผมว่าเป็นความเครียดระดับที่ทำให้เราเกิดความกระตือรือร้น  มุ่งมั่นกับงาน  และที่สำคัญถ้ามันลุลวงไปหรือเกิดผลที่ดีขึ้น  เราก็จะเกิดความรู้สึกที่ดีและเป็นพลังเพื่อใช้ในการทำงานต่อๆไป

 

    ครับ..ทุกวันนี้เราก็ยังพบปัญหาเรื่องของ  การไม่สามารถปรับการทำงานคุณภาพกับงานประจำได้  หลายครั้งที่ผมได้ยินว่าสามารถทำได้..

   แต่ตอนนี้ผมคิดว่า..เข้าใจว่าสามารถทำได้จริงๆ...แต่ว่า.......

       แต่ว่าคงจะต้องเสียสละเวลาส่วนตัว  ทุ่มเทกับการปรับตัวในระยะแรกๆก่อน(อาจจะเป็นเดือนๆหรือปีๆ)

    

     สารภาพว่าตอนนี้ผมยังทำได้ไม่สมบูรณ์เลย...เพราะว่า..งานมันมาเรื่อยๆครับ..

    คนทำงาน  ตอนแรกเหมือนว่าถ้าเราทำ  งานก็จะน้อยลง

    แต่ยิ่งทำมาก  กลับพบว่าสิ่งที่เรายังต้องทำนั้นมันยังมีมากมายจริงๆ...

 

             แต่คิดว่าเมื่อถึงเวลาหนึ่ง...เราอาจจะต้องพยามผลักตัวเองออกไป

  เพื่อเป้าหมายภายใน...เรื่องของโลกุตรธรรม....