วันครูใกล้เข้ามาแล้ว เป็นเวลาที่ทำให้เราหวนระลึกถึงพระคุณครูที่เฝ้าสั่งสอนให้เราเป็นคนดี มีวิชาความรู้ แต่ก็ยังแปลกใจทำไมไม่จัดให้นักเรียนไหว้ครูให้พร้อมกันทั่วประเทศเพื่อให้วันครูเป็นวันแห่งการประกาศศักดิ์ศรีของความเป็นครู เป็นวันที่ผู้คนในประเทศได้รู้สึกเคารพครูอย่างจริงจัง ที่ผ่านมาเราจะเห็นว่าเมื่อโรงเรียนเปิดเทอม โรงเรียนก็จะเตรียมวันไหว้ครูให้นักเรียนจัดพานพุ่ม ดอกไม้ธูปเทียนไปไหว้ครู แต่บางโรงเรียนทั้งครูทั้งนักเรียนก็หาได้สนใจว่าวันไหว้ครูมีความศักดิ์สิทธิ์เพียงใด ทำไมต้องไหว้ครู นักเรียนก็เอาพานพุ่มที่ให้ร้านจัดมาเป็นดอกกุหลาบบ้าง ลิลลี่บ้าง ดอกอะไรสารพัด แถมครูบางคนกลับชอบเสียอีกฮึฮึ...
ผมเคยไปพูดที่โรงเรียนตอนวันไหว้ครู บอกกับนักเรียนว่าการไหว้ครูที่ถูกต้องทำอย่างไร สมัยผมเป็นนักเรียนเราต้องจัดพานธูปเทียนกันเอง ต้องมีหญ้าแพรก ดอกมะเขือ ดอกเข็ม บางตำราก็ว่ามีข้าวตอกด้วย เพื่อเป็นเครื่องหมายว่า
เราเปรียบเสมือนหญ้าแพรกที่อาจถูกผู้คนเหยียบย่ำ แต่หญ้าแพรกก็ยังงอกอยู่ต่อไปอย่างอดทน และสามารถแตกแยกกอต่อไปเหมือนกับสอนให้เรารู้จักอดทนกับการเรียนรู้ให้ความรู้มันแตกฉานและอดทนกับการอยู่ในสังคม
ดอกมะเขือนั้นดอกมันจะโค้มตัวลงสู่พื้น เราก็เหมือนกันอย่าหยิ่งผยองต้องรู้จักอ่อนน้อมถ่อมตน ไม่ว่าเราจะยิ่งใหญ่แค่ไหนถ้ารู้จักอ่อนน้อมผู้คนก็จะรักใคร่ตลอดกาล
ดอกเข็มก็เหมือนกับเราจะต้องฝึกฝนให้มีสติปัญญาที่เฉียบแหลม
สำหรับข้าวตอกนั้นก็เปรียบเทียบความหมายเหมือนความเบ่งบานทางความรู้เพิ่มปริมาณความรู้
ซึ่งสิ่งเหล่านี้ก็จะมาจากครูของเราผู้สั่งสอนเราจึงต้องระลึกถึงครู ต้องเคารพครู ถ้านักเรียนและครูไม่เข้าใจปรัชญาที่คนโบราณเขาสอน ความศักดิ์สิทธิ์ของพิธีไหว้ครูก็น้อยลง คนเคารพครูก็น้อยลง จึงไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมสมัยก่อนครูตีเด็ก พ่อแม่จะตีซ้ำ แต่สมัยนี้พ่อแม่จะไปแจ้งความเอาโทษครู เพราะอะไร ก็เพราะพ่อแม่ปัจจุบันไม่ได้ซาบซึ้งกับบุญคุณของครูนั่นเอง
สมัยลูกผมเป็นเด็กชั้นอนุบาล ลูกชายได้รับมอบหมายให้ถือพานธูปเทียนในวันไหว้ครู แต่ลูกสาวผมยังเล็กอยู่ครูให้คนอื่นถือพานแทน แต่คุณจะรู้ไหมว่าเด็กอย่างลูกสาวผมมองว่าการได้ถือพานไหว้ครูเป็นเรื่องสุดยอดของความเท่ห์ อิอิ หลังวันไหว้ครูสองสามวัน ลูกชายก็ขอตังค์เอาไปเป็นค่ารูปถ่าย ๑๐ บาทที่โรงเรียน เราก็รับรู้ได้เพราะเรารู้ว่าลูกเราต้องถือพาน แต่หนูนิวลูกสาวตัวดีของผมขอตังค์ ๑๐ บาทด้วย ผมถามว่าเอาไปทำอะไร เขาก็บอกว่าเป็นค่ารูป ตกเย็นกลับมาหนูนิวยิ้มแฉ่งกลับบ้านพร้อมกับยื่นรูปให้ดู เป็นรูปที่เขาขอถือพานให้ช่างถ่ายรูปให้ด้วย ฮา.....อยากเท่ห์ว่างั้นเหอะ
ผมบันทึกเรื่องราวของลูกสาวไว้ในสมุดบันทึกก็เลยเอามาอวดกัน


มาอ่านทีไรได้ข้อคิด ความน่ารัก และรอยยิ้มทุกครั้งค่ะ
ตัวเองก็ยังจำการไหว้ครูตอนเรียนอยู่เมืองกาญจน์ได้ ว่าต้องเที่ยวหา หญ้าแพรก ดอกมะเขือ ดอกเข็ม และหากันเองกับเพื่อนๆด้วยค่ะ
เรื่อง ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น กับ คนฮา เขียนเรื่องเฮ ฌฉียบคม ล้ำลึก
ใกล้วันครู 16 มค. 51
ขอให้ครูทุกท่านมีสุขภาพพลานามัยแข็งแรง
มีพลังสมองช่วยเหลือประเทศชาติ ให้รอดพ้นจากภยันตรายทั้งสิ้น เถิด
สวัสดีครับคุณนายดอกเตอร์
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมครับ ผมหาหญ้าแพรกไม่เห็นแล้ว ถ้าเจอจะเอามาปลูกที่บ้านสักหน่อย เพราะดอกเข็มก็มีแล้ว มะเขือก็มีแล้ว แต่ยังขาดหญ้าแพรกเอาไว้เตือนสติตัวเองครับ
ขอบพระคุณพ่อครูบาที่แวะเข้ามาเยี่ยมครับ
ผมชอบที่ท่านเขียนเรื่องการศึกษา ได้อ่านทุกตอนเลยครับแต่ไม่ค่อยได้เข้าไปเขียนเสนอความคิดเห็นเพราะเห็นว่าพ่อครูเขียนไว้ดีมากและอย่างคนรู้จริง เลยได้แต่แอบเข้าไปอ่านเฉยๆ อิอิ
ขอบคุณคุณสุดทางบูรพาครับ
ไอ้นิวมันจะไปเรียนต่อที่สวิตฯครับ จะไปต่อโททางการท่องเที่ยว ๒๕ มกรา นี้แหละครับ ลงทุนซื้อกล้องโอลิมปัส 510 ไปตัวนึง ว่าจะถ่ายให้หนำใจ เลยยุให้มันเขียนเรื่องสนุกๆอีก ครับ
ขอบคุณลุงวอที่มาช่วยกระตุ้นและร่วมอวยพรให้ครูในโอกาสวันครู ผมเข้าไปเยี่ยมเพลงแปลงของลุงวอแล้ว พอกับคุณแม่เข้าโรงพยาบาลรอบสอง เพิ่งออกมาเมื่อวานนี้ วันนี้ก็ไปทานอาหารอร่อยที่แม่ชอบ หายดีแล้วยิ้มแฉ่งกลับบ้านที่พังงาแล้วครับ
สวัสดีค่ะ ท่านอัยการ เข้ามาอ่านบล็อคของท่านแล้วสัมผัสได้ว่าท่านเป็นคนรักครอบครัวมาก ขอให้มีความสุขมากๆ นะคะะ อ้อ ชักอยากเห็นภาพน้องนิวตอนนี้จังค่ะ ป่านนี้คงจะโตเป็นสาวสวยแล้ว น่ารักจังค่ะ
ท่านเป็นคุณพ่อแสนดี เป็นคุณพ่อที่น่ารัก เป็นเพื่อนแสนดีในBlog คะ สำหรับความน่ารักของครอบครัวท่านคะ


สวัสดีครับป้าแดง
หายเครียดหรือยัง
อยากได้โอลิมปัส 510 ก็ออกไปที่ห้างและซื้อเลยยยย อิอิ
สวัสดีครับ
คุณครูพคพร สพท.มุกดาหาร
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมครับ จะดูภาพน้องนิว ดูได้ที่นี่ครับ ความอบอุ่นของครอบครัว(ครบรอบ๒๗ปีแห่งการแต่งงาน) ภาพสุดท้ายที่เป็นภาพครอบครัว หรือจะตามเข้าไปดูที่ www.namplawan.multiply.com
มีภาพน้องนิวเยอะ ทั้งภาพที่มันถ่าย ทั้งบันทึกที่มันเอาเรื่องผมไปขาย อิอิ
สวัสดีครับคุณรัตน์ชนก
ขอบคุณมากสำหรับภาพน่ารักครับ
เป็นครอบครัวที่น่ารักมากเลยค่ะ
....นึกถึงตัวเองตอนเด็กๆ(อ้ะ..นี้เราแก่แล้วรึ)
ก็หาดอกเข็ม หญ้าแพรกแล้วก็ดอกมะเขือซะให้วุ่นเลยค่ะ
(แต่ที่วุ่นน่ะ คุณแม่ค่ะ...ไม่ใช่คุณลูกหรอกค่ะ)
ส่วนดอกเข็ม เด็ดเอาที่โรงเรียนเพราะมีปลูกรอบเสาธงเลย55 (เหลือแต่ใบทุกปีในวันไหว้ครู)
...แล้วก็ไม่ใช่น้องนิวเท่านั้นนะคะที่ชอบแอ๊คแจมถ่ายรูป
อาอินเองก็ชอบค่ะ ...อย่างเช่น เดินผ่านขบวนพาเหรด ก็จะเข้าไปเต้ะท่าเดิน แล้วก็ยืมธงมาถือประกอบฉาก
(ทำเป็นเนียนว่า ชั้นได้มาเดินด้วย)อะไรประมาณนี้ค่ะ
อยากจะบอกว่า ครอบครัวนี้ น่ารักมากๆค่ะ เป็นครอบครัวตัวอย่างเลยละค่ะ
สวัสดีครับคุณหมออิน
ได้คำพิพากษาศาลเกี่ยวกับคดีน้องหมอี่ศาลทุ่งสงแล้วหรือยังครับ ผมอยากอ่านจะได้เอามาวิเคราะห์ครับ
อิอิ คุณหมอทำเนียนเหมือนไอ้นิวเลย แฮ่ะๆ
สวัสดีครับพี่ศศินันท์
ขอบคุณมากๆครับ
อืม.....ยังหาคำพิพากษามาให้ไม่ได้เลยค่ะ
ตอนนี้ก็ยังไม่ได้ข่าวคราวจากเพื่อนๆในวงการ(เพื่อนที่รพ.ชุมชน)
แต่ขอบคุณมากๆนะคะสำหรับคำแนะนำและเรื่องคดีที่เล่าไว้
รู้สึกมีกำลังใจในการทำงานมากขี้นค่ะ...
สวัสดีครับท่านอัยการ