คิดอยู่หลายวัน เรื่องความตั้งใจจะไปช่วยงานวัดไทยกุสินาราคลินิก ทั้งเข้ากระทรวง พบกองการเจ้าหน้าที่ ทั้งปรึกษาผู้รู้ต่างๆ มากมาย เมื่อมาประมวลข้อมูลดูแล้ว เราคงต้องลา ไปส่วนตัว เพื่อศึกษาสถานที่ การทำงาน และจะได้นำมาวาง โครงการกับผู้มีจิตอาสารุ่นต่อๆไป การเป็นคนแรกนี้ ก็ลำบากใจเหมือนกัน  เมื่อเราบอกว่าที่ต้องการไปอินเดียนี้ เพราะมีเหตุผล คือ อันดับแรก จะได้ไปช่วยเหลืองานคลินิกกุสินารา ที่พระและคนไทย เป็นผู้ก่อตั้ง แต่ขาดแคลนบุคลากร ในการให้บริการ คนไข้ วันละเป็นร้อยๆคน อันดับที่สอง ต้องการไปศึกษาพัฒนาจิตของตน ตามแนวพระพุทธศาสนา ได้พบสภาพชีวิตของชาวอินเดีย ที่มีผู้กล่าวว่า เหมือนละครโรงใหญ่ มีทุกฉากให้เห็น อย่างครบถ้วน อันดับสาม อยากไปแดนพุทธภูมิ เพราะผู้เขียนเป็นชาวพุทธ มีความศรัทธาในพระพุทธศาสนา อันดับสี่ ผู้เขียนอยากเป็นอาสาสมัครที่ได้ทำคุณงามความดี ช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ โดยมิได้ เลือกเชื้อชาติเผ่าพันธุ์ เป็นการเจริญเมตตาธรรมในตนเอง และสุดท้าย ที่ให้เหตุผลกับตัวเอง ก็คือ เป็นการทำความดีถวายพ่อหลวง โดยการเสียสละความสุขส่วนตัว เสียสละเวลาที่ควรจะได้นำวันลา ไปพักผ่อนท่องเที่ยว ตามอัธยาศัย แต่ก็เลือกที่จะไป ช่วยคน ในดินแดน ที่น้อยคนเลือกจะไป อยู่ทำงาน นอกจากการไปท่องเที่ยว ชั่วครั้งชั่วคราว เดินตามรอยเท้าพ่อ ที่ทรงสละเวลา ส่วนตัว เพื่อมนุษย์โลกเสมอ

    ผู้เขียนอยากบอกกับทุกคนว่า นี่คือเหตุผลสว่นตัว หลายคนบอก แค่ประเทศไทย ก็สงเคราะห์กันไม่ไหวแล้ว ทำไมต้อง ไปถึงอินเดีย ก็อาจจะจริงในบางส่วน แต่บอกแล้วว่า ผู้เขียน เป็นพุทธศาสนิกชน ที่ศึกษามาพอสมควร และเห็นได้ว่า แม้แต่พระโพธิสัตว์ และพระพุทธเจ้า ท่านก็ยังอาศัย แผ่นดินอินเดีย เป็นพื้นที่ศึกษาชีวิต ก่อนที่จะเดินบรรลุมรรคผลนิพพาน แสดงว่า อินเดีย เป็นสถานที่สำคัญ เป็นโรงละครแห่งโลก เหมาะแก่ผู้ที่ต้องการปฏิบัติธรรมศึกษา

  ถึงวันนี้ แม้จะติดขัดปัญหา เรื่องค่าใช้จ่ายในการเดินทาง ที่ผู้เขียน และคุณพลเดช วรฉัตร ได้ จัดพิมพ์หนังสือ "หนึ่งคนวาด หนึ่งคนแต่ง " จำหน่าย เป็นค่าใช้จ่ายส่วนตัว เพื่อไม่สร้างภาระ ให้แก่ครอบครัว และผู้อื่น และการเดินทาง รวมถึงความเป็นอยู่ ในต่างประเทศ ก็ให้ยึดหลัก เศรษฐกิจพอเพียง เพราะผู้เขียนคงไปอาศัยวัดอยู่ ขอข้าววัดกิน แลกกับงานที่อยากไปทำ ทั้งหมดนี้ ผู้เขียน ก็ยังไม่ถือเป็นอุปสรรค เพราะตั้งใจดีแล้ว

 คงเหลือการลา ที่ต้องรวบรวมวันลา และความเห็นของผู้บังคับบัญชา ท่านจะอนุญาต ให้กุศลจิต ของผู้เขียนนี้ จะสำเร็จ ตามปรารถนาไหม หากท่านสมาชิก ได้อ่านบันทึกนี้ มีข้อเสนอแนะ ในทุกๆเรื่อง ได้โปรด แนะนำด้วย ทั้งเรื่องระเบียบการต่างๆ ถึงอย่างไร ก็จะได้นำประสบการณ์จากอินเดีย มาใช้ในการพัฒนาประเทศชาติต่อไป เพราะ  ผู้เขียนก็ต้องกลับมารับใช้ประเทศไทย แดนมาตุภูมิ จนสุดความสามารถ ต่อไปค่ะ