ชีวิตที่แท้ ต้องรู้จักยอมเสียบ้าง ไม่จำเป็นที่จะต้องชนะในทุกเรื่อง
สวัสดีครับ วันนี้ขอเสนอเรื่องเกี่ยวกับการ ยอม ในที่นี้ไม่ได้ หมายถึง การยอมแพ้ ละทิ้ง
แต่หมายถึง การรู้จักลดราวาศอก การรู้จักผ่อนปรน ยืดหยุ่น ที่ผมได้อ่านจากหนังสือ ชีวิตก้าวหน้า การงานก้าวหน้า
เพราะในการทำงานของเราต้องเจอเรื่องหลายเรื่อง ทำงานกับคนหลากหลาย แต่ละคนมีความรู้ ความคิด ประสบการณ์ ทักษะ อดีต และอื่นๆที่แตกต่างกัน
เมื่อมาทำงานร่วมกัน เกี่ยวข้องกัน เช่น การประชุม ระดมสมอง ตัดสินใจ มอบหมายงาน สั่งการ อาจทำให้หลายคนพึงพอใจ ไม่พอใจ
เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่อาจตามมา อาจจะต้องมี การ ยอม การรู้จักผ่อนปรน ยืดหยุ่นกันบ้าง ไม่ใช่ต้องการเอาชนะเพียงฝ่ายเดียว เพราะอาจส่งผลต่อ การเสียงาน เสียเงิน และอาจจะเสียเพื่อน เสียคนที่รักไปก็ได้
แต่
ยอม ก็ไม่ใช่วิธีที่ดีตลอดไป ในการทำงาน
ยอมมากไป อาจเสียการเสียงาน ก็ได้เช่นกัน
ควรเลือก ตัดสินใจว่าจะ ยอม หรือ ไม่ยอมตามโอกาส นะครับ
สำนวนจีน
พบเจอตรอกแคบ จงถอยก้าวหนึ่ง
เพื่อแบ่งให้ผู้อื่นผ่านได้
รู้จักถอยก้าวเดียว
ฟ้าก็กว้าง ทะเลก็ไกล
จิตใจจะปลอดโปร่งไร้ศัตรู
ยอมที่ที่ก้าวถอยหลังหนึ่งก้าว เพื่อที่จะก้าวไปข้างหน้าหลายๆก้าวนะค่ะ...
การยอมก็ต้องมีเหตุผลด้วยใช่มั้ยค่ะ ถ้าไม่ไหวจริงๆ ก็ต้องหว่านล้อมเขาให้เขายอมเราแทน....ได้มั้ยค่ะ
ยอมมากก็ว่าหงอ
ยอมน้อยก็ว่าอ่อนข้อ
ไม่ยอมก็ว่าแข็งกร้าว...อ้าว แล้วกันสิ ??
แล้วจะเอาไงกันดี--ยอมได้ขอรับแต่ไม่ย่อท้อ ขอเพียงเข้าใจสถานการณ์อย่างทะลุปรุโปร่ง แม้ยอมก็เหมือนไม่ยอม อย่างไรอย่างนั้นเลย
อ้อ..ลืมไปเลย
ขอบคุณขอรับที่แวะไปเยี่ยมเยือนทักทาย (รับขนมจีบซาลาเปาทานเพิ่มมั้ยครับ)
เรียน อาจารย์ ต้อม
สวัสดีครับอาจารย์
ผมบอกกับคู่บ่าวสาวว่าชีวิตสมรสจะยั่งยืนได้คู่สมรสต้องรู้จักยอม ที่ต้องเลิกกันก็เพราะไม่ยอมนี่แหละ อย่าคิดลึกไปกว่าที่ผมเขียนนะครับ อิอิ
สวัสดีค่ะอาจารย์
กะซ่าง…กะซ่าง น่าจะดีกว่า “ยอม” ไหมคะ <p> </p>