จากการที่โรงพยาบาลพุทธชินราช พิษณุโลก ได้เปิดโรงพยาบาลเป็นแหล่งเรียนรู้ของชุมชน เมื่อวานนี้เป็นวันแรกที่มีผู้เข้ามาเรียนรู้ คือเด็กจากโรงเรียนวัดจันทร์ตะวันตกชั้น ป5 และ ป6 จังหวัดพิษณุโลก จำนวนประมาณ 40 คน คุณครูคุมมา 2 ท่าน จึงแบ่งเด็กเป็นสองกลุ่ม
เรื่องที่สนใจมาเรียนรู้ของกลุ่มแรกคือการปฐมพยาบาล การดูแลสุขภาพช่องปาก กลุ่มที่สองได้ดู การจัดการขยะ การบำบัดน้ำเสีย และงานโภชนาการ ระหว่างเดินเด็กก็แสดงความจำนงว่าอยากดูห้องเก็บศพจัง อยากดูห้องผ่าตัด แต่ก็ให้ไปดูตามที่กำหนดไว้ ในทั้งสองกลุ่มจะมีเด็กแก่นๆ อยู่สักสองคน จึงเป็นตัวชูโรง และเด็กแทบทั้งหมดคุยกันมาก
ผมได้ให้เด็กๆ ลุยไปซักถามคนงานที่กำลังแยกขยะ ตามที่ได้แนวคิดจากอาจารย์ประเวศ วะสี ที่ให้คนไปเรียนรู้จากคนที่ทำงานจริง ก็ได้เห็นความสุขที่ฉายอยู่ในกิริยา วาจาและแววตาของเจ้าหน้าที่ระดับเล็กๆของโรงพยาบาล ทำให้มีความสุขไปด้วย
กำลังคิดว่า คนงานที่กำลังแยกขยะท่านนั้น นอกจากจะมีความสุขผ่านทางแววตาแล้ว ยังต้องแถมให้กับหัวใจที่กำลังพองโตด้วยนะคะ เนื่องจากได้เป็นผู้ถ่ายทอดความรู้ ความเข้าใจ และถือโอกาสเป็นคุณครูถ่ายทอดวิชาเรื่องการจัดการกับขยะให้กับเด็กๆ เองซะเลย ถึงแม้ว่าจะเป็นเรื่องที่ใครๆ หลายคนอาจมองข้ามและไม่เห็นความสำคัญมากนัก แต่ถ้าคนจัดการกับขยะขาดงานสัก 1 อาทิตย์ คราวนี้ละ..