วันนี้นั่งทำบล็อก และลองเอาเพลงใส่บล็อก แต่แล้วก็ไปเจอเพลงนี้ นั่นคือเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง กุมภาพันธ์ ชอบเพลงนี้มาก เป็นเพลงที่เศร้าอย่างบอกไม่ถูก
ดังนั้นจึงรวบรวมภาพของชูจัง (บางภาพ) มาทำเป็นสไลด์ขึ้น และมอบเพลงกุมภาพันธ์นี้ให้กับน้องชูจังบนสวรรค์... เพื่อเป็นการระลึกถึงชูจังผู้จากไป
(file ขนาด 4 Mb กว่าๆ รอโหลดสักนิดนะคะ)
ฟังเพลงนี้ไม่เพียงคิดถึงชูจังผู้จากไป คิดถึงมากเหลือเกิน แม้ว่าชูจังจะจากไป 7 เดือนเต็มๆแล้ว แต่ก็ยังคิดถึงภาพเก่าๆที่เรายังเคยมีกันเสมอ
และยังจำภาพคืนสุดท้ายของเราได้ดี คืนนั้นฝนตกตลอดเวลา หลังจากพาชูจังไปหาหมอ ชูจังก็ยิ่งอ่อนล้าลง หายใจหอบเหนื่อย นายรู้ว่าคงทำอะไรไม่ได้อีกแล้ว ไม่อยากยื้อให้ชูจังทรมานไปกว่านี้อีกแล้ว และไม่อยากให้ชูจังไปเสียชีวิตอย่างโดดเดี่ยวที่ร้านหมอ
แม้ว่าภาพตอนที่เราจะต้องจากนั้นนั้นทรมาน แต่นายรู้ว่า ชูจังอยากจะสิ้นลมในอ้อมแขนของนายมากกว่าที่ใด เพราะชูจังติดนายมาก ไม่ว่าอยู่ที่ไหน น้องก็จะมองหานายตลอดเวลา
ความรู้สึกของชูจังทุกอย่าง นายสัมผัสได้ รับรู้ได้ สื่อสารได้ ด้วยสายตาที่ชูจังมองมา และคืนนั้น..ชูจังก็หอบ อ่อนล้า อย่างที่นายไม่เคยเห็นมาก่อน นายกอดน้องไว้ในอ้อมแขน กอดไว้อย่างนั้น.. จนลิ้นน้องเริ่มซีด ตาปิดพริ้ม.. แล้วน้องก็สะท้านขึ้นสองเฮือก.. ก่อนจะแน่นิ่งจากไปชูจังจ๋า.. น้องได้ยินไหม .. ว่านายยังคิดถึงน้องเหลือเกิน
คิดถึงมาก...คิดถึงอย่างบอกไม่ถูก
ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน
ไม่ว่าข้างกายของนายจะมีใคร
แต่ชูจังก็จะอยู่ในหัวใจของนายตลอดไป
ชั่วนิจนิรันดร์....
......
ขอแสดงความเสียใจนะค่ะ ความรักทำให้มีทั้งทุกข์ และสุขคละเคล้ากัน
ขอบคุณคุณ ครูเอ มากค่ะ ^_^
ความทุกช์ ความเสียใจ บรรเทาได้ด้วยกาลเวลาค่ะ
ตอนนี้ทุกอย่างดีขึ้นแล้ว
ที่เหลืออยู่ คือความระลึกถึง สิ่งดีๆที่เคยมีต่อกันเท่านั้น
กับความรักที่กำลังก่อตัวใหม่
กับเจ้าตัวใหม่..ตัวนี้ค่ะ ^__^