ความรัก...เปรียบได้ เหมือนกับ.....

 

“รักออกแบบไม่ได้แต่…ออกลายได้” <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; line-height: 150%" class="MsoNormal">“ ความรัก…เปรียบได้ เหมือนกับการเคี้ยวหมากฝรั่ง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; line-height: 150%" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; line-height: 150%" class="MsoNormal">เคี้ยวใหม่ๆก็มีทั้งหวานทั้งซ่า ชุ่มคอ ชื่นใจ หวานลิ้นชุ่มฉ่ำ รู้สึก เบิกบานสำราญใจ   แต่ครา...ใดที่ความหวานหมดไปก็ต้องอาศัยความเหนียว ความยืดหยุ่น กอดเกี่ยวกันไว้ให้แนบแน่น   บางคนถามต่อในใจ แต่ผมได้ยิน</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; line-height: 150%" class="MsoNormal">“  แล้วถ้าความเหนียวความยืดหยุ่นหมดไป กลายเป็นความยุ่ยในที่สุดล่ะ”     ถึงตอนนั้นคงจำเป็นที่จะต้องตัดสินใจแล้วละครับว่า  “ จะฝังหรือจะเผาดี  ”   เพราะมันคงต้องมีใครคนใดคนหนึ่ง ล้มหายตายจากกันไปแล้วล่ะ..ไม่น่าถาม</p>

<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; line-height: 150%" class="MsoNormal">       บางคน... “  ความรักเหมือนโทรศัพท์มือถือ ..คือต้องมีการปรับเปลี่ยนปรุงแต่งให้ทั้งภาพหน้าจอ  เสียงเรียกเข้า  เสียงรับสาย  ให้อินเทรนด์อยู่เสมอ</p>      จะต่างกันก็แต่ว่า ความรักนั้นเปลี่ยนได้ทุกอย่างทั้งเสียง , ภาพ ฯลฯ  ยกเว้นตัวเครื่อง  ห้ามเปลี่ยนเด็ดขาด!    เปลี่ยนเครื่องอาจจะถึงเสียชีวิต  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; line-height: 150%" class="MsoNormal">      เพราะฉะนั้น ก็ต้องพยายามอัพเกรดให้ดูทันสมัยอยู่เสมอถึงเครื่องเก่าก็ต้อง  หาความทันสมัยมาประดับ ประดาให้ดูดี   ห้ามปล่อยให้ดูเป็นวัตถุโบราณประจำบ้านเป็นเด็ดขาด</p>

     บ้าง...ให้เหตุผลน่าคิด ว่า.. ความรักเปรียบได้เหมือนกับโอเลี้ยง  มีทั้งความหวาน  ทั้งขม   และความเย็นฉ่ำชื่นใจ   คราใดที่ได้ดูดและดื่มโอเลี้ยง ก็เหมือนดูดหรือดื่มความรัก   อร่อยหรือไม่อร่อย อยู่ที่  คนชงและคนดื่ม    กล่าวคือ คนชงต้องรู้ใจคนดื่ม  และคนดื่มก็ต้องบอกคนชงว่าต้องการแบบไหน 

     <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; line-height: 150%" class="MsoNormal">      ถ้ายังไม่รู้อะไรเลย เพราะเพิ่งเป็นคู่รักกันใหม่ๆ       อันนั้นไม่น่าห่วง ธรรมชาติคนรักกันใหม่  แม้โอเลี้ยงชงด้วยกากกาแฟใส่กากน้ำตาลเขาและเธอยังบอกว่า   “ อร่อยนะ…หาตัวจับยาก ”  จะไม่จับยากได้อย่างไร ก็กะล่อนทั้งคนกินคนชงพอกัน    ความรักเหมือนโอเลี้ยงอีกอย่างคือความลงตัวต้อง  “ ขมเข้ม หวานคม และอมเย็น ”    นั่นหมายถึงต้องหวานถึง   กาแฟถึง   และน้ำแข็งก้อนละเอียดพอเหมาะ   พยายามเลือกน้ำแข็งก้อนเย็นๆเท่านั้น!  แค่นี้ก็สุดจะดูดดื่มกับรสกาแฟแท้แล้ว</p>

      แต่ปัญหาคือความไม่ลงตัว ที่มักทำให้รักไม่ลงรอยได้ง่ายๆ     ไอ้ที่ขมก็ขมเสียไม่เกรงใจใคร หรือไม่ก็หวานเสียจนเหมือน  “ รถน้ำตาลทรายคว่ำ ”  ประมาณว่า “ กินตอนเช้า   ตอนเย็นเริ่มเป็นเบาหวานพอดี ”    อันนี้ก็หวานเกินเหตุไป    หรือไม่บางคู่ก็ใส่กาแฟนิด  น้ำตาลหน่อย   แต่ดันใส่น้ำแข็งยังกับพ่อ…เป็นเจ้าของโรงน้ำแข็ง <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; line-height: 150%" class="MsoNormal">ทีนี้…ชีวิตรัก ก็เป็นอันจืดสนิท    ความลงตัว ได้สิ่งตรงใจ เป็นความสดใสในชีวิตรักกับโอเลี้ยง</p>

<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; line-height: 150%" class="MsoNormal">      ความรักในบางวิถี…ก็เปรียบเสมือนนิ้ว   ถ้าต่างคนต่างแข็งขืน เอาแต่ยึดถือแนวทางของตนเอง ไม่ยอมงอให้กันและกัน มันก็ไม่สามารถกอดเกี่ยวกันได้   เหมือนนิ้วที่ต่างคนต่างงอเข้าหากัน    มันก็จะเกี่ยว…และก้าวไปข้างหน้าด้วยกันได้</p>

      “โปรดฟังอีกครั้งหนึ่ง! ...งอเฉพาะนิ้วนะครับ หน้าไม่ต้องงอ”  เพราะถ้าหน้างอ...อย่างอื่นมันจะพลอยหักไปด้วย 

     <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; line-height: 150%" class="MsoNormal">  เวลาที่เราเปรียบเทียบความรักกับสิ่งต่างๆรอบตัวเรา  สามารถเปรียบได้กับทุกสิ่ง อยู่ที่ว่าเราจะเลือกหยิบแง่มุมใดมาเปรียบเทียบ    นี่เองเวลาที่ผมไปทอล์คโชว์ เรื่องที่เรียกเสียงหัวเราะจากผู้ฟังได้ง่ายที่สุดสำหรับผม ก็คือ    เรื่องความรัก และเรื่องครอบครัวนี่ละ</p>           ด้วยเพราะมันเป็นสิ่งที่อยู่ใกล้ตัวที่สุด… รู้ดีที่สุด และที่สำคัญ   คือคนส่วนใหญ่เคยสัมผัสกับมันมาแล้ว และรู้จักรสชาติของมันดี  เพียงแต่สิ่งที่ผมหยิบมาพูดถึงนั้น    เป็นมุมมอง…แง่คิดและวิธีนำเสนอที่คนฟังคิดไม่ถึงเท่านั้นเอง…แค่นั้นก็ได้ ฮากระจายแล้ว  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; line-height: 150%" class="MsoNormal">      เหมือนกับสิ่งที่ผมพยายามแนะนำ คนโสดทั้งหลายที่ไม่ยอมแต่งงานเสียที   โดยเฉพาะคุณผู้หญิงที่อายุ 35 ปีขึ้นไปว่า   “ อย่าพยามรวมตัวหรือเกาะกลุ่มกันตั้งแต่ 4 คนขึ้นไป ”   เพราะถ้ารวมตัวกันได้เมื่อไหร่ มันจะแตกกลุ่มโสดได้ยาก   พอเพื่อนคนใดคนหนึ่ง มีชายหนุ่มมาจีบ   เพื่อนๆในกลุ่มก็จะพยายามแสดง  “  ความปรารถนาดี ประสงค์ไม่แน่ชัด ”   ทั้ง เตือนสติ  เหนียวรั้ง ให้ข้อคิด  คาดการณ์ร้ายๆให้ฟัง ฯลฯ</p>       สารพัด เหตุผล   จนทำให้เราอยู่เกาะเกี่ยวกับกลุ่มโสดต่อไป   จน แห้งเหี่ยว ในที่สุด   ไม่ได้ลิ้มรสบุรุษเพศกับเขาสักที    บอกไว้เลย คิดจะสละโสด ต้องพยายามแยกตัวไม่ไปไหน มาไหน  กับกลุ่ม  “โสดสนิท ศิษย์ส่ายหัว” บ้าง  ไม่งั้นได้อยู่ชมรม “ คานทองแท้ ”  จนได้อยู่ “ คานทองนิเวศน์ ” แน่          ที่สำคัญ อย่าจำกัดคุณสมบัติเขาคนนั้นที่ดีเลิศเกินไป  จนคุณสมบัตินั้นได้ใกล้เคียง เทวดา นางฟ้า เข้าไปทุกที    เลือกที่  “ ระยำน้อยสุด ”   สักคนน่ะ พอมี พอหาได้   ถ้าจะเอาดีทุกระเบียดนิ้ว คงต้องอยู่ชมรมโสดสนิทกันต่อไป           ผู้ชายบางคนก็เหลือเกิน  เลือกอยู่นั่น แหละไม่ได้ดั่งใจเสียที อ้างไม่สวย ไม่น่ารัก ไม่เก๋ ไม่ทันสมัย  หาภรรยานะ ไม่ใช่  “ นางงามจักรวาล ”   ติเขาสารพัด ยังกับตัวเองหล่อตายล่ะ  เอาพอน่ารัก  น่าเอ็นดูก็พอแล้วติดนิสัยดีๆมาหน่อย   ถือว่าได้โปรโมชั่น ชั้นยอดแถมมาด้วยนับว่าโชคสองชั้น สำหรับคนคนนั้นก็ว่าได้          เรื่องความรัก…เรื่องครอบครัว  หรือเรื่องผัวเมีย เขียนทั้งชาติ พูดทั้งปี ก็ไม่มีวันหมด    ผมพูดจนกระทั่ง คู่สมรสที่เชิญผมไปงานแต่งงานเขา   คิดว่าผมคงจะให้แง่คิดการดำรงชีวิตคู่กับเขาได้   จึงขอให้ผมช่วยให้แง่คิด ประสบการณ์ ชีวิตคู่ กับคู่ของเขาสักหน่อย          ผมก็ได้แต่พร่ำบอกว่า   “ อย่าเลยครับ! ผมอ่อนด้อย  ต่อประสบการณ์การแต่งงานมาก…เพราะตั้งแต่ลืมตาดูโลก ผมเพิ่งมีประสบการณ์การแต่งงานที่เป็นเรื่องเป็นราวเพียงครั้งเดียวจริงๆ ”L <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; line-height: 150%" class="MsoNormal"> </p></span></span></span></span></span></span></font></span></span></span></span>