นักวิจัยชอบถามคำถามที่ขึ้นต้นด้วยคำว่า “ทำไม” นักวิจัยชอบการเปรียบเทียบ ทั้งนี้เพื่อให้รู้ว่างานนี้เคยทำมาก่อนหรือไม่ มีข้อบกพร่องอย่างไร และมีข้อดีกว่างานอื่นอย่างไร นักวิจัยทำงานวิจัยแบบไม่มีอคติ ยอมรับฟังแนวความคิดใหม่ๆ ทดสอบและพัฒนาความคิดอยู่เสมอ นักวิจัยที่ดีไม่ใช่ผู้ที่รู้ทุกอย่าง แต่เป็นผู้ที่รู้ว่าถ้ามีปัญหาใดๆ แล้วจะหาคำตอบได้อย่างไร และลงมือทำ นักวิจัยใช้ข้อมูลในการอ้างอิง ไม่พูดลอยๆ โดยไม่มีหลักฐาน นักวิจัยตรวจสอบข้อมูลอย่างวิพากษ์ทั้งของตัวเองและผู้อื่น อย่างเช่น ข้อมูลที่เก็บได้ดีพอหรือยัง ถูกต้องไหม มีวิธีเก็บข้อมูลที่ดีกว่าหรือเปล่า ตีความหรือวิเคราะห์ถูกต้องหรือยัง เป็นต้น นักวิจัยต้องการข้อมูลที่เป็นระบบ ใช้การได้ น่าเชื่อถือ นักวิจัยสามารถบอกถึงข้อจำกัดของวิธีที่ใช้ศึกษา และบอกถึงแนวคิดในการพัฒนางานวิจัยต่อไปได้ อย่างเช่น หาสิ่งที่ดีกว่า หาผลที่ได้มีประโยชน์มากกว่า หาวิธีทดลองที่ให้ผลที่ถูกต้องมากกว่า หาวิธีวัดที่ละเอียดกว่า ฯลฯ เพราะผลการทดลองที่ไม่น่าเชื่อถือจะไม่สามารถนำไปใช้งานหรือเปรียบเทียบกับผลการคำนวณได้ สิ่งที่สำคัญมากคือเมื่อนักวิจัยเข้าใจปัญหาหนึ่งๆ แล้วสามารถขยายความรู้นี้เพื่ออธิบายปรากฏการณ์อื่นๆ ด้วย