ผู้หญิงมักจะละเอียด และช่างสังเกต เวลาคิดอะไร ก็มักจะมุ่งไปที่การผลิตสู่ครัว
ดีใจ เมื่อวานตอนเย็นๆเลิกงาน ได้ปลูกต้นมะกรูด 1 ต้น กับต้นแค อีก 2 ต้น ที่ข้างๆสวน หลังที่พักเจ้าหน้าที่
คนสวนที่เด็กรักป่า ไม่อยู่ ต้องไปรับงานก่อสร้างในเมือง ( เป็นงานที่คนสวนชอบมากกว่า ) เราก็เลยชวน แม่บ้านของคนสวนมาช่วยทำไปพลางๆ
เธอมาวันแรกก็ดีมากเลย ทำแปลงผัก เตรียมดิน แล้วก็วางแผนจะลงมะละกอ เพิ่มอีก จากที่ เราเพาะไว้แล้วในเรือนเพาะชำ ช่วงหน้าฝนที่ผ่านมา มีมะละกอล้มอยู่หลายต้น บางที่อาจจะต่ำไป
เรามีปุ๋ยคอกอยู่กองใหญ่ๆ ที่ทยอยใช้ ได้มาจากเด็กๆที่ร่วมงานที่นี่ แต่เธอว่า ปุ๋ยขี้เป็ดดีกว่า สังเกตว่า ต้นมะละกอที่อยู่ใกล้คอกเป็ดงามกว่า
ฉันว่า ทำงานกับผู้หญิงนี่ก็ดี ผู้หญิงมักจะละเอียด และช่างสังเกต เวลาคิดอะไร ก็มักจะมุ่งไปที่การผลิตสู่ครัว
สวัสดีด้วยความคิดถึงชะมัดเลยค่ะพี่หน่อย
ช่วงนี้งานงานหนักและยุ่งน่าดูค่ะพี่หน่อย เลยไม่ค่อยได้เข้ามา วันนี้จึงเป็นวันมงคลของแอมแปร์ (เพราะโรงเรียนปิด) หลังจากทำหน้าที่พลเมืองอันดีด้วยความรวดเร็วแล้ว แอมแปร์ก็รีบกระโดดตุ๊บขึ้นบรรจถรณ์ (แปลว่าที่นอน อิอิ) แล้วก็นอนน้อนนอนจนเต็มอิ่ม ตื่นขึ้นมานึกว่ารุ่งอีกวันทีเดียวเจียว : )
แอมแปร์ตื่นเข้ามายืนยันว่าการได้ทำงานร่วมกับสุภาพสตรี(หรือผู้หญิง : ) ) นั้นมีความสุขชะมัด โดยเหตุผลดังต่อไปนี้ค่ะ
1. ผู้หญิงละเอียด และช่างสังเกต เหมือนพี่หน่อยว่าเปี๊ยบเลยค่ะ ความช่างสังเกตทำให้เห็นสิ่งผิดปกติได้ง่าย (ส่วนจะทำอย่างไรหลังจากนั้นก็ว่ากันอีกที โดยมากจะไม่ใคร่ปล่อยให้รอดมือไป ฮิฮิ : ) ) ความละเอียด ทำให้รอบคอบขึ้น ก็น่าจะช่วยให้ผิดพลาดน้อยลง ซึ่งอันนี้แอมแปร์ชอบจริงๆ
2. ผู้หญิงมักคิดถึงคนข้างหลัง (และข้างๆ)ก่อน เห็นชัดที่สุดจากวิธีคิดในการกิน แอมแปร์ชอบนักเทียวนะคะ เวลาเข้าครัวทำกับข้าว (คือดูเขาทำและเป็นลูกมือ แอมแปร์ไม่มีฝีมือทางนี้ ) ถ้าเราหยิบอะไรกินก่อนจะโดนตีมือ ผู้ใหญ่จะดุเอ๊ยบอกว่า รอก่อน ไว้กินพร้อมๆกัน นี่เป็นการฝึกให้นึกถึงคนอื่นอยู่เสมอ
แอมแปร์แอบคิดออกนอกหน้าเสมอว่า คุณแม่น่าจะช่วยๆกันฝึกลูกชายเยอะๆ โดยเริ่มจากวิธีคิด "นึกถึงคนอื่นอยู่เสมอ" แบบในครัวก่อน เพราะ "การกิน" เป็นพฤติกรรมตอบสนองสัญชาตญาณการอยู่รอดพื้นฐานของมนุษย์ และการฝึกให้ลูกๆก้าวข้ามสัญชาตญาณพื้นฐานชุดนี้ ท้าทายมาก เนื่องจากจะนำไปสู่คุณลักษณะที่พึงประสงค์ ได้แก่ ความอดทน การข่มใจ การเสียสละ การให้ ฯลฯ โตขึ้นคงหน้าตาน่ารักมาก (หมายถึงนิสัยใจคอ)
3. ผู้หญิงอ่อนโยนและนุ่มนวล อันนี้แอมแปร์ชอบที่สุดเลย คือแอมแปร์รู้สึกว่าการสื่อสาร (เอาอีกแล้ว แอมแปร์คิดเป็นอยู่เรื่องเดียว พี่หน่อยทนฟังหน่อยนะจ๊ะ) ของผู้หญิงจะเต็มไปด้วยความเห็นอกเห็นใจกว่า และพยายามเข้าใจในรายละเอียดเล็กๆน้อยๆมากกว่า (มากกว่าใครก็ไม่รู้ละ แอมแปร์ไม่ระบุ อิอิ )
โดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวกับอารมณ์และความรู้สึก แอมแปร์รู้สึกว่าผู้หญิงจะมี Emotional Literacy (การรู้เท่าทันอารมณ์) และ Communication Literacy (การรู้เท่าทันการสื่อสาร) มากกว่าผู้ชาย อ้าว... เผลอระบุไปแล้วอะค่ะ
อาจเป็นเพราะสัญชาตญาณความเป็นแม่ ที่ฝึกให้ผู้หญิงต้อง"อ่านและแปล" อากัปกิริยาท่าทางต่างๆของสิ่งมีชีวิตเล็กๆที่พูดไม่ได้ แต่ร้องแกว๊ๆๆๆอย่างเดียวให้ออก เพื่อดูแลเขาให้รอดปลอดภัย เลยต้องหัดอ่านและหัดเข้าใจอย่างรวดเร็วเป็นความถี่ซ้ำๆ และสืบทอดฝังแน่นอยู่ในพันธุกรรม ว่าเข้าไปนั่น
ผู้หญิงเลยอ่านอารมณ์และความรู้สึกของคนที่อยู่ตรงหน้า จากสายตา สีหน้า ท่าทาง และอากัปกิริยาต่างๆได้เร็ว(กว่านิดหน่อยก็ได้เอ้า) และมีวิธีสื่อสารที่ดี มักทำให้เกิดความรู้สึกเป็นมิตรและเข้าอกเข้าใจกันได้ดี
เพื่อนผู้ชายคนหนึ่งเคยแย้งว่าไม่จริง ผู้ชายเป็นมิตรเร็วกว่ามาก ดูในสนามบอลซี บางทีไม่เห็นต้องรู้จักกันมาก่อน ผู้ชายก็สามารถวิ่งจู๊ดเข้าไปเตะบอลกันได้อย่างสนุกสนาน ไม่เห็นต้องคิดอะไรมาก
แอมแปร์ก็บอกว่าเพราะไม่คิดอะไรมากนี่แหละ จึงมักมองข้ามความสัมพันธ์ (ที่แสนละเอียดอ่อน)และความสำคัญของ Deep Relationship จากนั้นเราก็เถียงเอ๊ยคุยกันอย่างออกรสออกชาติ แบบที่ถ้าเป็นสนามมวยคงได้แจกนวมกันไปแล้ว แต่ก็สนุกชะมัดยาดเลยค่ะพี่หน่อย : )
ว่าแต่พี่หน่อยหลับยังคะ แฮ่ะ... : ) แอมแปร์เก๊าะบ่นซะยาวอีกแล้ว นานๆมาที และเห็นด้วยกับพี่หน่อยโดยไม่มีข้อสงสัยว่า " ผู้หญิงมักจะละเอียด และช่างสังเกต เวลาคิดอะไร ก็มักจะมุ่งไปที่การผลิตสู่ครัว" คือคงเป็นเพราะอะไรๆก็มุ่งไปสู่ครัวนี่เอง
เราก็เลยได้เห็นผู้หญิงช่วยกันทำช่วยกันทาน จนกลมปุ้มปุ้ยน่ารักน่าเอ็นดูดีออกอะค่ะ อิอิอิ : )
แอมแปร์แอบคิดออกนอกหน้าเสมอว่า คุณแม่น่าจะช่วยๆกันฝึกลูกชายเยอะๆ โดยเริ่มจากวิธีคิด "นึกถึงคนอื่นอยู่เสมอ" แบบในครัวก่อน เพราะ "การกิน" เป็นพฤติกรรมตอบสนองสัญชาตญาณการอยู่รอดพื้นฐานของมนุษย์ และการฝึกให้ลูกๆก้าวข้ามสัญชาตญาณพื้นฐานชุดนี้ ท้าทายมาก เนื่องจากจะนำไปสู่คุณลักษณะที่พึงประสงค์ ได้แก่ ความอดทน การข่มใจ การเสียสละ การให้ ฯลฯ โตขึ้นคงหน้าตาน่ารักมาก (หมายถึงนิสัยใจคอ)
............................................................
และ ย่อหน้าที่พี่ยกมานี่ ยกมือสนับสนุน เอาแบบ ให้เป็น หลักสูตร เลยดีมั้ย.....ไฟล์ ภาคสำคัญ....
ยิ่ง เวลา พี่หน่อย ออกค่าย บ่อยๆ เวลาเจอ เด็กๆ
ก็มักจะย้ำ ว่า เรื่อง งานครัว สวัสดิการ อย่าคิดว่า เราอยู่ฝ่ายนี้ แล้วเราด้อย หรือ อยู่ก้นครัว งานฝ่ายนี้ เป็นงานที่มีเสน่ห์มาก ต้องเรียนรู้ และบริการให้เป็น
( จริงๆ พี่ก็ ไม่ค่อย เป็น ด้วย อ่ะนะ แต่แนะนำได้ )
เดือนที่แล้ว พี่หน่อย มีโอกาสไปทานข้าว ในค่ายที่เขาใหญ่ กับท่านผู้ใหญ่หลายคน ในโต๊ะ รวมทั้ง มี พี่จอบ บ.ก. สารคดี เราทานไป กับข้าว หมด บางอย่างหมด หันหาใครไม่เจอ พี่จอบ เดินเองเลยอ่ะ ทั้งที่เป็นวิทยากร
พี่จอบบอกว่า " พี่ น่ะ เด็กค่ายเก่า หุงข้าว
หม้อใหญ่ๆ ให้คนเป็นร้อย มาแล้ว ทำกับข้าว กะทะ บักใหญ่....งานแบบนี้ รับ สองอย่าง เต็มๆ คือ คำชมสุดๆ กับ สิ่งตรงข้ามสุดๆ ถ้าพลาดขึ้นมา หมายถึงไหม้....."
แต่อย่างไรก็ตาม พี่รู้สึกว่า คนที่เก่งๆ น่ารักๆ ต้องผ่านงานครัว แหะๆ....ยืนยัน
.........................................................
แต่ จริงๆ ประเด็นนี้ พี่ไม่ได้ จะยกประเด็น โต้เรื่อง
หญิง ดี ว่า ชาย หรือ ชาย ดีกว่า.....ในการร่วมงาน....
คือ ในบางเรื่อง ที่เรามีเป้าหมาย บางอย่าง และคุยกันสอดคล้องในการทำงาน มีเป้าหมายร่วมกัน เห็นความสำคัญร่วมกัน การร่วมงานมันก็ไปได้ด้วยดี
สุดท้าย ดีใจ ที่ แอมแปร์ ได้พักผ่อนบนบรรจถรณ์
</div>
สวัสดีอีกทีค่ะพี่หน่อย
แอมแปร์ก็รีบเข้ามาแก้ตัวเอ๊ยแก้ต่างว่าทั้งหมดที่เล่าไปข้างต้นนี้ เป็นการเล่าสู่กันฟัง ไม่ได้เปิดโต้เวทีนะจ๊ะเนี่ย (เพื่อความสงบสุขในบันทึก) : )
เวลาอภิปรายกับเพื่อนต่างเพศ (แต่คอเดียวกัน) นี่สนุกจริงๆเนาะพี่หน่อย โดยเฉพาะเมื่อคุยกันด้วยข้อมูล เหตุผล และการอ้างอิงประสบการณ์ แต่จะให้ยอมจำนนง่ายๆนั้นหาได้ไม่ อิอิ การคุยเพื่อหาข้อสรุป(ไม่ใช่คุยเพื่อเอาชนะ) ทำให้ทั้งสนุกทั้งได้ข้อคิดดีๆติดมือไปคิดต่ออีกต่างหาก เขามองภาพรวม เรามองรายละเอียด เขามองกลไกเชิงโครงสร้าง เรามองเชิงความสัมพันธ์และความรู้สึก ครบทุกมิติ ทั้งเอ็กซ์ทั้งวาย ทั้งแนวกว้างและแนวลึก สนุกชะมัด
และยังได้เข้าใจอะไรๆในมุมมองที่แอมแปร์คิดไม่ถึงอีกเยอะเลย
ชอบคำว่า"เข้าใจ"จัง
แต่ที่ทำใจลำบากก็เรื่องที่พี่หน่อยบอกว่า "คนเก่งๆ น่ารักๆ ต้องผ่านงานครัว" เนี่ยแหละพี่หน่อย โห...กลุ้มเลยอ่ะ ให้แอมแปร์ไปล้างจานสิบกะละมัง ก็ยังเวิร์คกว่าให้ทำกับข้าวนะคะเนี่ย ....ยืนยันเหมือนกัน : ) : )
อะฮ่า... แต่ไม่เป็นไร ถึงไงก็เวียนๆอยู่ในครัว ถือว่า "ยังพอลูล่าย" ใช่ป่าวคะพี่หน่อย อิๆๆๆๆ
</div><div class="info"> จ้ะ แอมแปร์ คุยกันก็สนุกดี …………..พี่ก็เม้า ไปเรื่อย….</div><div class="info"> ไว้มาคุยกันใหม่</div>
ดี