ด้วยทางโรงเรียนมีโครงการให้นักเรียนแต่ละห้อง...ทำดีเพื่อพ่อ....ตนเองก็ได้แนะนำแนวการทำโครงการ..แล้วให้นักเรียนเสนอมากว่าอยากทำอะไร.....ปรากฏว่าหลายคนก็หลายความคิด....ครูก็เลยให้ OneManOneVote ผลปรากฏว่า.....จะไปทำความสะอาดชายทะเลแถบแหลมสมิหรา.....หัวหน้าห้องก็มารายงานครู...ตนเองก็เลยถามว่าเก็บเงินคนละเท่าไรเพื่อโครงการนี้....จะไปกันวันไหน....และจะไปกันอย่างไร....ถามความเห็นผู้ปกครองแล้วเป็นอย่างไร....จากการพูดคุยถามตอบระหว่างครูกับศิษย์ทำให้ได้ข้อมูลมาว่า นักเรียนชายไม่อยากไปทะเล...แต่ด้วยแพ้โหวต...กลุ่มเขาเองหลายคนก็ตระหนักในค่าใช้จ่ายที่ถูกหักไปเยอะมากเพื่อค่าเดินทาง ค่าอาหาร....หลังจากที่นักเรียนได้ทบทวนสิ่งที่ตนเองจะทำครูก็เลยให้ข้อมูลต่อว่า...จะเป็นไปได้หรือเปล่าถ้าการทำดีเพื่อพ่อ....ไม่ต้องทำแค่วันใดวันหนึ่ง...เราทำทุกวันเช่น เห็นขยะที่ไหนเราจะเก็บ...หรือเราจะแยกย้ายกันไปทำตามความสนใจเช่น รวมตัวกันไปพัฒนาวัด หรือพัฒนาซอนที่บ้านเราตั้งอยู่...สรุปนักเรียนก็เริ่มตระหนักได้ว่าด้วยเงื่อนไขหลายอย่าง....แยกกันทำความดีก็ได้....แล้วมารวบรวมผลการทำงานกันในภาพรวม.....เด็กๆก็มาแจ้งครูว่า "ครูครับสอบเสร็จพวกผมจะไปพัฒนาวัด...." ครูก็เลยถามอีก (ทำไมครูชอบถามจังเลย) "ติดต่อเจ้าอาวาสยังค่ะ....ควรประสานไปก่อนว่าท่านมีอุปกรณ์ทำความสะอาดให้เราหรือไม่....เราจะได้วางแผนกันถูก....." เด็กๆรับคำแนะนำแล้วไปดำเนินการจนกลับมาบอกครูว่า ครูครับวันนี้ละ พวกผู้ชายทั้งหมดจะไปพัฒนาวัด....ครูก็โอเคจ้า อยากไปด้วยนะแต่ครูติดสอนนักเรียนอีกสองห้อง...(อันนี้ผลจากการที่ครูสอนไม่ทัน)....ท้ายสุดนักเรียนก็บอกว่า"ครูครับ...เรียบร้อยแล้ววัดแทบแตก......."เราก็ถามไปอีก..."เจ้าอาวาสย้ายวัดหรือยังลูก......" งานครั้งนี้ก็ให้แนวในการจัดระบบชีวิตของตนเอง แนวการทำงาน....ชีวิตเรา...เราจัดการได้ค่ะให้ลงตัวเพื่อตนเอง สังคม....จะได้ประโยชน์ร่วมกัน และนักเรียนได้ทำดีเพื่อพ่ออย่างที่ตั้งใจไว้
ครูครับ....วัดแทบแตก
ทำดีเพื่อพ่อ
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
ดอกแก้ว · 22 ธ.ค. 2550
พิสูจน์ · 22 ธ.ค. 2550
ชบิรี · 22 ธ.ค. 2550
ครูวุฒิ · 22 ธ.ค. 2550
Mr. ธนู ผลบุญ · 22 ธ.ค. 2550
สวัสดีครับ คุณ Noktalay ต้องขอชื่นชมในการจัดการนะครับ "การจัดการ" ซึ่งมองดูเหมือนง่าย แต่ในความเป็นจริงไม่ง่ายเลยครับ โดยเฉพาะในสภาพที่ไม่นิ่ง ผู้จัดการก็จะต้องวิเคราะห็สภาพแวดล้อมตลอดเวลา โดยเฉพาะอาจจะต้องใช้วิสัยทัศน์ส่วนตัวในการช่วยตัดสินใจ
แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ที่สำคัญที่สุด คือ การจัดการเพื่อส่วนรวม เมื่อคิดที่จะจัดการเพื่อส่วนรวม โดยไม่หวังผลประโยชน์เพื่อตัวเอง อุปสรรคต่างๆ จะมลายหายไปอย่างน่าอัศจรรย์ครับ...ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะ…คุณ small man
ขอบคุณค่ะ…อ่านข้อคิดที่ได้จากอาจารย์ผนวกกับเช้านี้ไปเปิดอ่านของท่านอ.วิจารณ์ พานิช…ท่านเขียนเกี่ยวกับหนังสือเล่มหนึ่ง “CSR การสร้างธุรกิจด้วยพลังวิสัยทัศน์” ทำให้แง่คิดในการบริหารได้เพิ่มขึ้นค่ะ….ขอบคุณค่ะ <div class="info">
</div>