ถึงแม้ว่าสังคมไทยเรา อาจจะยังมีเด็กนักเรียนที่สักแต่ว่าเรียนๆๆๆเพื่อทำเกรด โดยไม่สนใจคุณค่าการศึกษาอย่างแท้จริง เช่น เป็นนักธุรกิจ แต่ไม่สนใจคนรอบข้าง ไม่แคร์ลูกน้อง ไม่แคร์เพื่อนร่วมงาน make money แต่ลืมนึกถึงเรื่องจิตใจหรือค่าของคน

สวัสดีค่ะ

วันนี้ผู้เขียนได้รับแรงบันดาลใจมาจาก อ. ขจิต ฝอยทอง ทำให้นึกอยากเขียนเรื่องครู

ถึงแม้ว่าสังคมไทยเรา อาจจะยังมีเด็กนักเรียนที่สักแต่ว่าเรียนๆๆๆเพื่อทำเกรด โดยไม่สนใจคุณค่าการศึกษาอย่างแท้จริง เช่น เป็นนักธุรกิจ แต่ไม่สนใจคนรอบข้าง ไม่แคร์ลูกน้อง ไม่แคร์เพื่อนร่วมงาน  make money แต่ลืมนึกถึงเรื่องจิตใจหรือค่าของคน

บางทีคนก็บอกว่า การทีครูลงโทษเด็กโดนการตี ถือว่าทำไม่ถูก บางทีเด็กโดนดุ ก็โกรธครู น่าเห็นใจคนเป็นครู จริงอย่างที่ อ.ขจิต บอกว่าการเป็นครูมันไม่ง่าย

ผู้เขียนอยากเห็น เด็กและครู เข้าใจคำว่าการศึกษา ไม่ใช่ต้องเป็นเรื่องวิชาการ ไม่ใช่เป็นการท่องจำ เป็นเรื่องเราต้องเน้นการปฎิบัติเพื่อให้ได้ผ่านการเรียนรู้อย่างแท้

 เรื่องการสร้างนิสัยให้รักการอ่าน สร้างนิสัยให้รักประเทศ  การปลูกฝังให้เด็กได้เห็นสิ่งดีๆ เรียนภาษาอังกฤษ ควรพาเด็กไปวัดพระแก้ว ไปคุยกับฝรั่ง ให้เด็กได้ฝึกเป็นไกด์  จะทำให้เด็กพูดภาษาอังกฤษได้ดีขึ้นค่ะ อย่าเรียนแต่ในห้องสี่เหลี่ยม มันถิอว่าเป็นเรื่องการศึกษาด้วยค่ะ

หวังว่าเด็กหรือเยาวชน จะใส่ใจตนเอง ใส่ใจหน้าที่ ใส่ใจคนรอบข้าง รู้จักแบ่งปัน จะทำให้คนเป็นครูรู้สึกยิ้มได้ เมื่อเห็นลูกศิษย์เข้าใจชีวิตค่ะ

สวัสดีปีใหม่ 2551 ค่ะ