สถาบันเทคโนโลยีเพื่อการศึกษาแห่งชาติ

 

 

               

          ชะโงกหน้าออกไปมองนอกหน้าต่างระเบียงทางเดินของตึก ให้รู้สึกถึงความเย็นบาง ๆ ที่มากระทบ อากาศยามเช้ายังไม่ร้อนนัก ตามองทอดยาวไปข้างหน้า แลเห็นต้นไม้หน้าตึกแล้วให้นึกฉงน ต้นโน้นยังมีใบเขียวเต็มต้น แต่ทำไมต้นนี้กลับมีใบแห้งสีน้ำตาลที่รอการร่วงหล่นสู่เบื้องล่าง  เป็นเพราะอะไร... ใครนะไปทำให้เขาแตกต่างกันอย่างนั้น หรือเป็นธรรมชาติของสรรพสิ่งที่ถือกำเนิดมาบนโลกใบนี้ ที่ต้องมีเกิด เจริญ และสูญสลายไปในที่สุด และจะกลับมาเกิดใหม่อีกครั้งวนเวียนอยู่เช่นนี้เรื่อยไป

    

           กวาดสายตามองไปทางซ้ายเจอกับร่องรอยของอดีตที่ตั้งของรังผึ้งหลวงขนาดใหญ่ตรงชายคา ภาพการทำงานของหมู่ผึ้งงาน จำนวนพันจำนวนหมื่นที่บินเข้าบินออก อย่างมิรู้จักเหน็ดเหนื่อย เพื่อนำน้ำหวานสู่ราชินีเมื่อหลายปีก่อน ก็ปรากฏขึ้นในห้วงความคิด ทำไม...อะไร...ทำให้ผึ้งทิ้งรังไปสร้างรังใหม่ในถิ่นใหม่...          

        หรือจะเหมือนชีวิตเหล่าข้าราชการศูนย์เทคโนโลยีทางการศึกษาที่ขณะนี้ต้องเตรียมใจเพราะ...พระราชบัญญัติเทคโนโลยีทางการศึกษาแห่งชาติ ผ่านวาระที่ 1 ในการพิจารณากฎหมายของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.) และพระราชกฤษฎีกา จัดตั้งสถาบันเทคโนโลยีเพื่อการศึกษาแห่งชาติขึ้นเป็นองค์กรมหาชนตามกฎหมายว่าด้วยองค์กรมหาชน ก็ผ่านวาระ ๑ แล้วเช่นกัน...

       พวกเราจะทำอย่างไรดี ??? 

      จะย้ายไปรับราชการที่หน่วยอื่น หรือจะถือตามคติของคนโบราณ ที่เขาถือว่าเป็นสิ่งที่ดี ที่จะมีสิ่งดี ๆ เกิดขึ้นในที่ที่อยู่นั้น แต่จะเป็นจริงดังเขาว่าหรือไม่...คนโบราณบอกกล่าวสืบสานกันมานานแล้ว เชื่อว่าคำพูดของเขาต้องมีที่มาและเหตุผล...

                           สวัสดีครับ

                   (อีกไม่เกิน ๗ วันรู้ผล)..