เราเคยเล่นด้วยกันเกือบทุกวัน หยอกล้อบ้าง แกล้งบ้าง เกาพุงให้บ้าง กอดคอถ่ายรูปก็มี...ต่อไปนี้ไม่มีอีกแล้ว

วันนี้มาถึงออฟฟิสก็ได้รับข่าวร้ายไม่คาดคิดเลย……………. <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p>

น้องเลขาอีกคนบอกว่า...น้องหมาของนายเสียชีวิตแล้ว  ตกใจ...เสียใจ....หดหู่....

น้องหมาเค้าป่วยมาหลายวันแล้วค่ะ  เริ่มแรกจากที่เดินไม่สะดวก  นายก็พาไปหาหมอดูอาการ  คุณหมอวินิจฉัยว่ามีก้อนเนื้อทับเส้นประสาทที่กระดูกสันหลัง  ทำให้เค้าเดินไม่สะดวกและเจ็บปวด  คุณหมอบอกว่าต้องทำการผ่าตัดเอาก้อนเนื้อออกแล้วค่อยทำกายภาพบำบัด  แต่...ยังพบอีกเคสหนึ่งคือเค้ามีภาวะเลือดจางจากโรคพยาธิเห็บในเม็ดเลือด  ซึ่งคุณหมอก็ไม่ได้ให้ถ่ายเลือดแต่ให้ทานยามาทานแทน  และนัดผ่าตัดอีกครั้ง 

</span><h4></h4><h4> ผู้เขียนเห็นน้องหมาเค้าอาการไม่ดีขึ้นเลย  เดินแทบไม่ได้  ต้องคอยอุ้ม  เวลาอุ้มถ้าอุ้มผิดท่าเค้าจะร้อง  รู้ได้เลยว่าเจ็บปวดมาก  ช่วงหลังมาอาหารก็แทบจะไม่ทานเลย  นอนเหมือนไม่มีแรง  </h4><h4></h4><h4> น้องหมา....เค้าจะมาทำงานกับนายทุกวัน  เช้าๆ มาถึงที่ออฟฟิสจะเห็นเค้ากระโดดลงจากรถอย่างร่าเริง  มาถึงก็ตั้งหน้าตั้งตาวิ่งเข้าออฟฟิสไปที่ห้องนายทันที   ผู้เขียนเคยไปจูงเค้าก็ต้านแรงเค้าไม่ได้เลย  เค้าวิ่งนำจนต้องปล่อยสายจูง  ขืนยังจับไว้ผู้เขียนต้องกลายเป็นถูกน้องหมาวิ่งลากถูลู่ถูกัง  แทนที่ผู้เขียนจะจูงเค้า  </h4><h4></h4><h4> เห็นภาพที่เวลาเค้าเจอแม่บ้าน  เค้าจะกระโจนโถมตัวเข้ามาหาเลียหน้าเลียตาอย่างคิดถึงมากๆๆ  ภาพนี้เห็นแทบทุกวัน  บางวันเวลาแม่บ้านเตรียมอาหารให้เค้าที่เคาน์เตอร์ในห้องอาหารเค้าก็จะยืน 2 ขาเกาะเคาน์เตอร์คอยมองว่า  เอ!  วันนี้ผมจะได้กินอะไรน๊า!  พี่ทำอะไรให้ผมกินบ้าง!   ผมหิวแล้วค๊าบ!.... เป็นภาพที่น่ารักมากๆ เลย  </h4><h4><table border="0" align="center"><tbody><tr><td>  </td></tr></tbody></table></h4><h4></h4><h4> น้องหมาตัวนี้จะเกลียดไดร์เป่าผมมาก  เวลาอาบน้ำเสร็จแม่บ้านจะไดร์ขนเค้าให้แห้ง  เค้าเกลียดเสียงไดร์มากเลยค่ะ  จะคอยส่งเสียงคำรามอย่างโกรธๆ แล้วก็คอยไล่งับกัดไดร์  ผู้เขียนก็เคยไปแกล้งเค้าอยู่บ่อยๆ  เกือบโดนงับมือเหมือนกัน </h4><h4>อังคารที่ผ่านมา...คุณหมอนัดน้องหมาเข้าผ่าตัดที่โรงพยาบาลรัฐแห่งหนึ่ง  นายก็ไปคอยนั่งเฝ้าที่โรงพยาบาลตั้งแต่สายๆ  จนบ่ายแก่ๆ ก็ยังคงรออยู่  รอแล้วรอเล่าเฝ้าแต่รอ!  น้องหมาก็ยังไม่ได้รับการผ่าตัดซะที  จนมีคุณหมออีกท่านมาบอกว่าขอเลื่อนการผ่าตัดออกไปโดยไม่มีกำหนด  จะด้วยสาเหตุประการใดก็........... </h4><h4></h4><h4> นายก็อึ่งกิมกี่สิคะ!...นี่รอมาเกือบ 10 วันแล้วนะ  อาการน้องหมาก็แย่ลงทุกวันๆ  ก็ไม่ได้การแล้ว..นายก็เลยตัดสินใจนำน้องหมากลับออกมาจากโรงพยาลสัตว์แห่งนั้นทันที  แล้วก็นำมาเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลเอกชนที่หนึ่งใกล้ๆ ออฟฟิส  คุณหมอตรวจอาการแล้วบอกว่าสภาพความพร้อมของน้องหมาที่จะเข้ารับการผ่าตัดไม่ถึง 70% แต่นายก็ตัดสินใจแล้ว   </h4><h4>น้องหมาเข้ารับการผ่าตัดนานถึง 4 ชั่วโมง  คุณหมอนำก้อนเนื้อออกเรียบร้อยและเย็บแผลแล้ว  จนย้ายเพื่อจะมาพักฟื้นที่ห้อง ICU และได้ถอดเครื่องช่วยหายใจออก  จากสภาพที่เค้าอ่อนแออย่างมากมาหลายวันบวกกับมีเคสโลหิตจางก็ทำให้เค้าเกิดอาการช็อค....แน่นิ่งไป  และจากไปอย่างไม่มีวันกลับ  </h4><h4></h4><h4> พ่อบ้านเล่าให้ผู้เขียนฟังว่า  ช่วง  2 วันที่รอการผ่าตัดนายแทบจะไม่ได้พักผ่อนเลย  ผลัดเปลี่ยนกับพ่อบ้านคอยเฝ้าน้องหมาตลอด  หน้าตาเคร่งเครียด  ก็คงจะกลัวบางสิ่งบางอย่างจะเกิดขึ้นเหมือนกับที่เคยเกิดมาครั้งหนึ่ง </h4><h4>เมื่อ 3 ปีที่ผ่านมา...น้องหมาอีกตัวเค้าก็จากไปในอ้อมกอดนาย  จากผู้ชายตัวโตๆ ที่เข้มแข็ง ท่าทางดุดัน น่าเกรงขาม  แต่วันนั้นผู้ชายคนนี้ดูอ่อนแอซะเหลือเกิน  หยดน้ำตาออกมาอย่างไม่อายใคร  เหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างวันแล้ววันเล่า  ทำใจแทบไม่ได้  แม้แต่ตอนนี้ก็ยังรู้สึกว่านายไม่เคยลืมน้องหมาตัวก่อนนั้นเลย..ไม่เคยลืมเลย </h4><h4></h4><h4> เมื่อวาน...เหตุการณ์นั้นกลับย้อนมาอีกครั้งเมื่อช่วงค่ำๆ  นายอีกคนเล่าให้ฟังว่านายของผู้เขียนโทรมาบอกพร้อมกับเสียงร้องไห้....เค้าจากไปแล้ว  </h4><h4></h4><h4> และวันนี้ทุกคนที่ได้ทราบข่าวต่างก็ไม่อยากเชื่อ  ไม่คิดว่าเค้าจะจากไปอย่างรวดเร็ว  ผู้เขียนเองพอทราบเรื่องก็ยืนอึ้งอยู่ตรงนั้น ......อยู่ๆ น้ำตาก็ซึมออกมาโดยไม่รู้ตัว </h4><h4 style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เศร้า...เสียใจ...สงสารทั้งนายและน้องหมา  ตอนที่เขียนบันทึกอยู่  น้ำตาเจ้ากรรมก็ซึมออกมาอีกแล้ว....คิดถึงเค้า</h4><h4 style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></h4><h4 style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></h4><h4>เราเคยเล่นกันเกือบทุกวัน  หยอกล้อบ้าง  แกล้งบ้าง  เกาพุงให้เค้าบ้าง  กอดคอถ่ายรูปก็มี....ต่อไปนี้ก็ไม่มีอีกแล้ว </h4><h4></h4><h4> ตอนนี้น้องหมาสบายแล้ว  ไม่เจ็บปวด  ไม่ทรมานอีกต่อไป </h4><h4></h4><h3 align="center"> ขอให้มีความสุขนะ.... น้องหมา </h3><p align="center"></p><h5 align="left">เรื่องราวทั้งหมดในบันทึกนี้มีที่มาเดียวกันกับเรื่องราวที่ถูก post อยู่ในเว็บๆ หนึ่ง   หากแต่แตกต่างกันที่ : ผู้เขียนและจุดประสงค์</h5><p> </p>