ให้ความผิด...เป็นบทเรียน...ไปเจียนตาย...พรวนดินภาย...ในกายจิต...คิดก่อนทำ

         

             วันนี้...คงต้องให้กำลังใจกับตัวเอง

ความสุข...ความครื้นเครง...เริ่มหดหาย

ความหมองหม่น...ในห้วงจิต...ที่กล้ำกราย

ไม่สลาย...ไปจาก...ใจฉันซะที 

วันนี้...คงต้องให้กำลังใจกับตัวเอง

จะร้องเพลง...เพลงใด...ไม่หายเศร้า

กับความผิด...ที่ก่อไว้...ตามเป็นเงา

ย้อนเวลา...กลับที่เก่า...ได้คงดี 

วันนี้...คงต้องให้กำลังใจกับตัวเอง

ด้วยหวั่นเกรง...พลังใจ...จะเหือดหาย

ให้ความผิด...เป็นบทเรียน...ไปเจียนตาย

พรวนดินภาย...ในกายจิต...คิดก่อนทำ 

วันนี้...ฉันจะให้กำลังใจกับตนเอง

ทิ้งความหม่น...เศร้าวังเวง...ไว้ข้างหลัง

ให้ความคิด...ให้กายใจ...คืนพลัง

จะสร้างคลัง...กำลังใจ...ให้ตนเอง

แล้ววันนี้...กำลังใจ...ฉันคืนกลับ

ความหมองหม่น..ลาลับไป...จากใจฉัน

เป็นคนกล้า..เป็นคนแกร่ง..ดังแสงตะวัน

ขอบคุณ...ที่ให้กำลังใจ...ฉันกลับคืน