ออกจากสนามบินพวกเราสัมผัสถึงความหนาวเย็นของซีแอตเติล ป้อมบอกว่าปีนี้อากาศอุ่นช้ากว่าปีก่อนมาก แม่นีโอเริ่มกังวลว่าหากอากาศยังเย็นอย่างนี้ ดอกทิวลิปจะบานหรือยังหนอ (มาคราวนี้ตั้งใจมาดูดอกไม้บานนี่หล่ะ)  ป้อมถามว่าพวกเราพร้อมจะออกลุยแล้วหรือไม่? หรือว่ามีอาการ jet lag หรือเปล่า? มาถึงขั้นนี้แล้วพวกเราก็บ่ยั่น พร้อมจะลุยไปข้างหน้าอยู่แล้ว ดังนั้น เราจึงออกเดินทางกันเลย        

       ซีแอตเติล...เมืองต้นตำรับกาแฟ คอกาแฟอย่างแม่นีโอเห็นโปสการ์ดใบนี้แล้วกรี๊ด...

          จุดหมายแรกของวันนี้คือจุดชมวิวของเมืองซีแอตเติล เราได้สัมผัสถึงความโรแมนติกของที่นี่ เป็นภาพเมืองที่มีตึกระฟ้าเรียงราย เคียงคู่กับสเปซ นีดเดิล (Space Needle) สิ่งก่อสร้างที่เป็นสัญลักษณ์ของซีแอตเติล เรามีเวลาไม่มากที่จะชมภาพของเมืองซีแอตเติลทั้งเมือง เพราะเรามีเวลาอยู่ที่นี่เพียงวันเดียว

          ดังนั้นจุดหมายต่อไปของเราคือ ขึ้นไปชมความงามของเมืองบนสเปซนีดเดิล เราขับรถเข้าสู่ดาวน์ทาวน์เพื่อขึ้น Monorail ไปยังซีแอตเติล เซ็นเตอร์ อัตราค่าบริการ $2.50 ต่อคน ใช้เวลาประมาณ 5 นาที ซีแอตเติล เซ็นเตอร์ เปรียบเสมือนศูนย์รวมความบันเทิงสำหรับชาวซีแอตเติล บริเวณนี้ไม่ได้มีจุดที่น่าสนใจเพียงแค่ สเปซ นีดเดิล แต่ยังรวมไปถึง ศูนย์วิทยาศาสตร์แปซิฟิก (Pacific Science Center) ซึ่งมีโรงหนัง IMAX 2 โรง พิพิธภัณฑ์ศิลปะ และมีสวนสนุกอีกด้วย

             พวกเราเลือกซื้อตั๋วขึ้นไปชมวิวบนสเปซนีดเดิล ราคา $11.00 ซึ่งเป็นแบบขึ้นได้ครั้งเดียว (ตอนกลางวัน) หากใครต้องการเห็นแสงสีของเมืองยามค่ำคืนก็สามารถเลือกซื้อบัตรรอบค่ำได้ หรือหากต้องการขึ้นทั้ง 2 เวลา ก็มีบัตรสำหรับขึ้น 2 รอบด้วย พวกเราขึ้นไปชมวิวซึ่งเห็นรอบ 360 องศา บนความสูง 520 ฟุต โดยอาศัยลิฟท์แก้ว ซึ่งจะมีเจ้าหน้าที่พาขึ้นไปพร้อมอธิบาย สถานที่ด้านบนมีร้านอาหาร มุมกาแฟ ต้อนรับนักท่องเที่ยวอย่างเราๆ แต่ไม่ได้แอ้มเงินแม่นีโอหรอกนะ เพราะราคาแพงออกปานนั้น

             เราเดินชมวิวโดยรอบพร้อมกับประวัติความเป็นมา ซึ่งมีการวางแผนสร้างตั้งแต่ปี ค.ศ. 1962 แต่สร้างจริง ๆ เมื่อปี ค.ศ. 1982 มีการเปรียบเทียบความสูง (และความสวย) ระหว่างสถานที่ที่สำคัญหลายแห่งของโลก เช่น ตึกแฝดแห่งมาเลเซีย ปิรามิดแห่งอียิปต์ เทพีเสรีภาพ และบรรดาตึกสูงขึ้นชื่ออื่น ๆ ที่จุดสูงสุด เจ้าหน้าที่บอกว่าสามารถมองเห็น Mt. Rainier เป็นฉากหลังเพิ่มความโรแมนติกให้แก่ตัวเมืองซีแอตเติล แต่วันนี้ท้องฟ้าไม่โปร่งพอ เราจึงพลาดเมาท์ เรนเนียร์ไป ว้า.....

              แต่อย่างไรก็ดีการได้เห็นทัศนียภาพของเมืองทั้งเมืองในยามเย็นเช่นนี้ถือว่าพอเพียงแล้ว *_*

    วิวบังคับของซีแอตเติล...ด้านซ้ายคือ space needle 

ภูเขาหิมะด้านหลังนั่นหล่ะคือ Mt. Rainier            

      

 

           จากสเปซ นีดเดิล เรานั่งโมโนเรลย้อนกลับมาที่สถานีที่เราขึ้น เพื่อทานข้าวมื้อเย็น ฉันเดินชมว่าจะสั่งอะไรดี ที่นี่เป็นเหมือน food center ที่มีร้านอาหารหลาย ๆ ร้านให้เลือก สุดท้ายฉันตกลงปลงใจสั่งบะหมี่ ถามไถ่ได้ความว่าเป็นร้านอาหารของคนไทย (แต่หน้าตาละม้ายคล้ายชาวอาทิตย์อุทัย) คนขายแนะนำให้ใส่กล่องเพราะใกล้เวลาปิดทำการแล้ว ซึ่งปิดเวลา 2 ทุ่ม มองดูนาฬิกาอีกทีอ้าวนี่จะ 2 ทุ่มแล้วนี่นา

            สรุปแล้วพวกเราต้องห่อข้าวของทั้งหลายใส่กล่องเพื่อไปกินกันที่โรงแรม สามทุ่มแล้วยังไม่ถึงที่พักเลย ท้องร้องจ๊อกๆ แล้ว เพลียก็เพลีย เหนื่อยก็เหนื่อย แถมยังหิวอีกต่างหาก แล้วเราก็มาถึง Comfort Inn ซึ่งป้อมได้จองห้องให้เราล่วงหน้าแล้ว เรานอนกันทั้ง 5 คนในห้องเดียวกัน เพราะค่าห้องสุดโหดพอควร บะหมี่ที่เราใส่กล่องมาอร่อยที่สุดในโลกเลย อิอิ !! 

   โฉมหน้า.... Mt. Rainier