( สาวจอย พรสวรรค์  ไพรินทร์ ข้างพี่ต้น  คนวาดฉากของเรา ๓  ค่ายแล้ว  ฝีมือที่ไม่ธรรมดา  ฉากนี้ใช้เวลา ๕  วัน  ถ้ามีเงินก็วาดฉากเพิ่ม .... )

 วันนี้ ตกบ่ายมีอาการจะเป็นลม  ตามประสาคนมีทอง ( วัยทองไง ) ตกค่ำมีแฮง..ครูขวัญกับลูกชายสุดแสบช่วยกันซ่อมสายอินเทอร์เน็ตเข้าบ้านได้....สู้ตายงานนี้....อ้ำให้แม่ทำงานก่อนนะคิดถึงมันมากเลย อยู่โรงเรียนทำไม่ค่อยได้ เพราะเวลาน้อย ............

วันนี้จะเล่าเก็บตกเบื้องหลังค่ายการ์ตูนก่อนนะ

๑. พี่ทำค่ายสิ่งแวดล้อมเถอะ ...น้องตือของโครงการส่งเสริมการให้เพื่อสังคม....ส่งเสียงชวนมา....โอ..พี่คงทำไม่ได้หรอกความรู้อะไรก็บ่มีเนอะ.........................ไม่นาน พี่ทำเถอะนะ...ปิ๊งความคิดกระจ่าง...การ์ตูนของเรามีเนื้อหาด้านนี้น้อยเรื่องมากเลย ...............ตอบ>>ทำแต่ต้องเป็นแนวการ์ตูนนะ เพราะเข้ากับสาระการเรียนรู้ที่สอนและจัดโครงการค่อนข้างง่ายไม่ก้าวก่ายใครด้วย.....ตกลงครับพี่

๒. เขียนโครงการสิคะช่วงนี้ ปั่นหูดับตับแลบเลย...เพิ่งผ่านกิจกรรมเพื่อชีวิตของตนเองได้พักแค่ ๒๐  วันเอง ยังนอนไม่อิ่มเลย...............

๓. ติดต่อจะประสานงา...เสียให้ได้... นักเรียนใครว่างบ้างมาทำค่ายกันเร็ว ...........เงียบ ( เสียงลมเป่า ลูกครกดังกว่า ).....แฮ่...อย่าสิ้นหวัง  โครงการเอ็งเขียนแล้วต้องทำให้ได้นะว้อย ( คิดในใจ )

๔. จีบเด้ก ๆ ที่ยังไม่เคยเข้าค่ายไว้ก่อน ...นั่น ๆ ๆ เรื่องนี้เก่ง..แล้วให้เด็ก ๆ ไปอ้อนพี่... ช่วยหน่อย...ครูก็โม้เข้าไปว่าพี่ ๆ เก่งซะขนาด รวมทั้งโฆษณาด้วยการเปิดบันทึกกิจกรรมต่าง ๆ ที่ผ่านมาให้ดู .....โอ สนุกมาก... แย่งกันสมัคร ... เสียเงินคนละร้อยก็เอานะ....สุดท้าย ผ.อ. ใจดี ยอมดึงกระเป๋า ( ก้ไม่ยอมเทสักที )ให้งบอุดหนุนแทนค่าใช้จ่ายของเด็ก ๆ ทั้งหมด ครูพรรณาประกาศคืนเงินนักเรียนที่ลงชื่อรวมทั้งจ่ายเงินไว้ก่อน ( ซื้อที่นั่ง...เห็นไหมกิจกรรมเก็บเงินก่อนดีอย่างนี้เอง ถ้าประกาศฟรีตั้งแต่แรก คงไม่สนใจ ) ....คราวนี้ห้อง ๕๑๗ แทบแตก....ฟรีนี่คะ...... เสียใจนะคะที่นั่งเต็มแล้วค่ะ  ...งานหน้าคงต้องจัดเป็นขบวนรถไฟ..... เหตุการณ์เด็ก ๆผ่านไป

๕. งานใหญ่มาแล้วพี่ ม. ๖ ไม่ว่างช่วยครูแล้วจะเอาใครดูเด็กล่ะ ..เป็นทุกข์หนักเพราะพื้นที่ข้างโรงเรียนถมดินชิดโรงเรียน...กลัวเด็กเป็นอะไรยามค่ำคืน ตามประสาคนเคยเป็นสาวน่ะ.... โทร. เรียกลูกเอ๋ย หลานเอ๋ย มาช่วยแม่ ช่วยอา ทำค่ายหน่อยได้ไหม... แต่ละคนตอบ ไม่แน่ใจ ไปได้เมื่อไรจะบอก หรือก็เห็นเอง .....เวรของกรรม กรรมของเวร แล้วจะเอาใครกันล่ะ ...กิจกรรมไม่ค่อยห่วงห่วงแต่ไม่มีคนเฝ้ายามกลางคืนนี่แหละ...... ไปอาศัยคุณครู แต่ละคนให้ความร่วมมือ..แต่ติดไปค่ายชีววิทยาทีเพชรบุรี ๑ คืน ...ก็ยังดีเนอะ

๖. ก่อนวันเข้าค่ายเรียกนักเรียนมาประชุมชี้แจง..และนัดหมาย ล่วงหน้า ๓ วัน ...หวาดหวั่นว่าเด็กจะจำคำสั่งได้ครบไหม

๗. แล้วเหตุก็เกิด....พิธีกรต้องไปออกอากาศตั้งแต่ตี ๕ ( มาบอกก่อนเดินทาง บ่าย ๓ โมงเย็นของวันที่ ๗ ) คิดไปเถอะ เอาใครดี.....หนิง ๆ  ไอ้หนิงเอ็งต้องทำได้ .....หนิงเอ๋ยพรุ่งนี้เรียพิเศษหรือเปล่า ( ในใจถ้าเอ็งเรียนช่วยโดดสักวันเถอะนะ ) หนูไม่ได้เรียนค่ะ แต่หนูต้องไปทำฟันหมอนัด ๑๐  โมงค่ะ ...เออเอางี้ พรุ่งนี้ ๘ - ๙ โมง หนิงอยู่ช่วยงานค่ายหน่อยนะ แล้วจะให้ลุงบันขับรถไปส่งที่ท่ารถเมล์นะ  ได้ค่ะ ( เห็นไหมสวรรค์มีตา...บอกแล้ว ) โล้ง...โล่งๆๆๆๆๆๆๆโล่ง หัวอก

๘. สิบโมงเช้าเดินมาจากอาคาร ๑ เห็น ขาใครไหว ๆ อยู่ที่บ่อน้ำหน้าอาคาร ๕  ขากางเกงไม่ใช่เด็ก บ.ล. แน่ .... เร็วรี่ ต้องเป็นใครสักคน .... หวังไว้สวรรค์ส่งมา .... เฮ้ย ไอ้ต้น  ๆๆๆๆ ไอ้ต้นนี่หว่า ....แหกปากซะลั่นเลย งานนี้ดีใจจัด  เอ็งมาไงวะ มาให้ข้าหอมซะดี ดี .... ว่าแล้วก็ซัดมันไปหลายฟ้อด.... เฮ้อข้าดีใจจริง ๆ ที่เอ็งมาก่อนล่วงหน้าตั้งวัน รีบมาทำไมวะ.... เออตกลงไม่ดีใช่ไหมถ้างั้นต้นกลับก่อน ...พรุ่งนี้มาใหม่ .... เฮ้ย...กำลังคิดอยู่ว่าจะเอาใครช่วยเตรียมค่ายเย็นนี้ เอ็งมาข้ายกภุเขาออกจากอกเลยนะ......แล้วก็ตามประสาอาหลาน..... สุดท้ายไอ้ต้นขายอาในค่ายว่ามาถึงแทนที่จะถามว่ากินข้าว หรือ?????  มาบ้าง ..พูดได้คำเดียวมึงมาอาดีใจมีคนช่วยทำค่ายแล้วว้อย

๙. วันแห่งความสับสน ... อยากจะตายให้รู้แล้วรู้รอดก็มาถึง .... สิ่งที่เกร็งมากที่สุดคือ...พิธีเปิด.....แล้วก็ผ่านไปด้วยดี ( สวรรค์มีตา ส่งคนธรรมดา มาช่วยครูพรรณา ทำงาน ....

๑๐ เอ้ย... แม่อยูไหนวะ ... เสียงครูรุตต์ ร้องถามจากเด็ก ๆ ในค่าย ...หลังพิธีเปิด...ช่วงพิธีเปิดครูพรรณา ไม่ได้สำรวจเลยว่าจะมีเด็กที่ไหนมาช่วยได้อีก ....ไอ้หนิงอยู่เป็นพิธีกรได้ครึ่งพิธี ก็ต้องมอบหน้าที่ให้ไอ้โบว์ (งานแรกสั่นซะ แถมไม่ได้เตรียมองค์ต่างหาก...พิธีเปิดผ่านไป  ...ออกมานอกห้อง โอ้โห มากันเพียบแบบไม่ได้ขออนุญาตผู้ปกครองหรือใครเลย ....อยากจะไล่กลับบ้านก็เสียดาย.... เด็ก ๆ บอกแม่ว่าไปเที่ยว และไปช่วยครูพรรณา  แต่ไม่ได้ทำเรื่องขออนุญาตเพราะไม่แน่ใจว่าจะว่างพอไหม ....เจ้าทิ เจ้าเปรี้ยว เจ้าชา..หลาย ๆ เจ้า กลับจากค่ายปลด ร.ด. ก็มาเลยไม่ได้นอน... น้องจิ ..น้องเบญ...น้องเชษฐ์ ....หลาย ๆน้อง กลับจากเพลงอีแซว ในวันอาทิตย์ ...หนูอยู่ช่วยครูก่อนแล้วจะกลับบ้านทีหลัง.... ทำงานกันไป เฝ้ายามกันไป ...กลางวันของวันที่ ๑๐ ออกอาการไปไม่ไหวแล้ว  ... ครู พี่เลี้ยง ออกอาการแต่ก้ต้องสู้ เพื่อน้อง ๆ

๑๑. สายวันที่ ๘  หลังพิธีเปิดเดินออกมานอกห้องประชุม ...ใครหว่าเสื้อแดงคุ้น ๆ ...เฮ้ย พี่เอ้มาอีกคนแล้ว... งานนี้ครูพรรณา  ยิ้มอีกแล้ว  คืนนี้มีคนหลอกน้องให้เฝ้าค่ายได้แล้ว.... ฟังพี่เอ้โม้ และแลกเปลี่ยนเรียนรู้กิจกรรมค่ายกันอีก ......คืนแรกพวกผู้ชายนอนตี ๔ ครูพรรณา ตื่นขึ้นมาเปลี่ยนยาม..... ตกเย็น ไอ้อ้ำลูกชายตัวแสบ โทร. มา แม่หนูสอบเสร็จแล้ว กลับบ้านคืนนี้ไปช่วยแม่นะ...เออดีดี

ตี ๔  เสียง คุณแม่ครับรับโทรศัพท์หน่อยครับ รับเร็ว ๆ นะครับ ....ว่าไงยะ...แม่รถสายใต้มันอยู่ไหน...ก็แล้วเอ็งอยู่ไหน...หนูอยู่สายใต้ แต่ขึ้นรถกลับบ้านไม่ได้.... เอองั้นคุยกับพี่ต้น ...นี่ก็เพิ่งมาสายใต้เป็นครั้งแรกในชีวิต... แต่ต้องคอยบอกน้องถึง ๒ คน ....ขอบอกสายใต้เขาเปลี่นเป็นสถานีกรุงเทพฯ ไปแล้ว ทันสมัยซะ... แล้วแม่ก็ดีใจอีกแหละ..ได้คนทำค่ายเพิ่ม

สุดท้ายค่ายของเราก็ผ่านไปด้วยดี.... แต่มีฮา... คืนวันที่ ๙  ครูพรรณาก็บอกเด็ก ๆ ว่า  คืนนี้หนังสือต้องเกือบเสร็จ ....ผลงานพี่ม. ปลายไม่ค่อยส่ง ......สัก ๕ ทุ่มได้ เสียงเจ้าบอลชวนเจ้าบาสว่านอนเถอะกูง่วงแล้ว..  เจ้าบาสเขาตอบแบบเสียงละห้อยละเหี่ยใจว่า ...มึงนอนก่อนเถอะ  กูหลับตาไม่ลงว่ะ....... เท่านั้นแหละบรรดาพี่ ๆ เลี้ยง๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕ เกินไปเจ้าบาส.....พรุ่งนี้ทำต่อก็ได้ ..ไหน ๆ มาพี่ช่วย.... ช่วยไม่ได้หรอกครับไม่ใช่ของผม...ผมช่วยพี่ ม. ๕ วาดภาพครับ ....ปับๆๆๆ..เสียงปรบมือ

 

ต่อไปนี้เป็นภาพเก็บตก

รูปการ์ตูนสำเร็จ...ที่ช่วยทำให้การทำหนังสือได้เร็วขึ้น ...ครูพรรณา ตอบวิทยากรว่า จุดประสงค์ต้องการสร้างเรื่องและส่งเสริมการอ่านการเขียน แล้วแบ่งปัน

 

ภาพนี้ ถ่ายสำเนาหนังสือการ์ตูน เพื่อส่งมอบให้ ร.ร. ราชประชานุเคราะห์ ๓๓ และ ร.ร. บ้านสองคอน

 ตรวจและให้คำแนะนำเรื่อง

เสร็จแล้วสบายใจ เป่าขลุ่ยให้เพื่อนฟัง ไพเราะมาก.. เจ้าบาสคนเป่า เพลงพญาโศก

ครูรุตต์นอนฟังเพลง.... จริง ๆ แล้วหมดสภาพ

เปรี้ยวปวดหมอง.... ผมก็ง่วงแล้วครับ ... โมทย์ดูไว้แล้วทำต่อนะ.... เอ็งทำหนังสือเสร็จก็ทำอย่างอื่นไปนะ...

ตรวจผลงานทุกที่ไม่มีเลือก ... ว่าจะแอบเอาเสื่อมานอนบ้าง

เสื่อหายากกว่า... ที่นอนว่างแล้ว ตาครูบ้างนะ... รอเดี๋ยวค่ะอย่าเพิ่งหลับ ...ดูให้หนูก่อน...

คุณเด่นชัย  รูปหล่อ  งานนี้สาวมองตึม

คนแก่ก็อ่านได้...การ์ตูนใครก็ชอบ  รองธวัช  เล้าภาษิต ..เจ้านี้เขามีภาษิตเป็นเล้า ๆๆ...ใครอยู่ใกล้ได้ฮาตึม

มันทำอะไรกันหว่า... ครูการุณ แอบดูเด็ก...

มีความสุขที่ได้ทำ วันที่ ๗ ตอนกลางคืน โทร.มา หนูขอเข้าค่ายด้วย บอกเต็มแล้ว ...นะนะนะ ให้หนูเข้าด้วย..ไม่ผิดหวังเห็นหนูมีความสุข ครูพรรณา ก็ใจเหลวแล้ว..

เสื้อขาวพี่ต้น  เสื้อดำ ไอ้น้องตัวแสบ... มาคราวนี้พี่แสนจะดีใจไม่ได้เห็นกันมา ๕ ปี แล้ว

นี่ไงคุณนายพะโล้.. งานนี้ก็ไม่พลาด แต่ขอบอกพาหนุ่ม ๆ มาโชว์ด้วยนะ

นี่... พี่เอ้ ขาใหญ่ประจำค่าย..น้อง ๆ บอกทำดี ๆ ๆ นะ พี่เอ้มาด้วย ( น้องจะเกร็งเพราะพี่เอ้เอาจริง )

เห็นไหมคลองใส ๆ แต่ค่าของน้ำไม่น่าไว้วางใจ.. ใช้ดื่มด้วยนะนี่

หนุ่มหล่อมาดเท่เจ้าทิวากร มือคอมของครูพรรณ และครูขวัญ  ฝีมือเขาฝากไว้ในการประกวดเอมิเนชั่น เหรียญทอง ที่ จ. ชลบุรี ปี ๕๐ นี่เอง .... แพวัดท่าจัด

นี่ก็ท่าน้ำวัดท่าจัด

 

พี่เอ้นำน้ำมาเปรียบเทียบสีให้ดู ท่าจัดอยู่เหนือน้ำ ตลาดบางลี่อยู่ท้ายน้ำ

พี่เอ้ผู้ช่วยเหลือวิทยากร เอาจริง.... พี่ครับทำไม่ถูกตามขั้นตอนในแผ่นปลิวของกระทรวง... แต่ว่ามันถูกต้องตามผลการทดลอง.... กระทรวงต้องตรวจสอบเอกสารแล้วนะคะ ระหว่างขั้นตอนที่ ๑๔ - ๑๗  มันสับสนค่ะ ( เอกสารผิดพลาดค่ะ ) ....หวิดถุกเตะ...โทษฐานทำพี่งง... มาให้ความรู้ตั้งแต่ บ่ายโมง ....๕ โมงเย็นแล้วยังไม่เสร็จเลย

 

แล้วทหารเฝ้ายาม... ก็ขนตายัมยะยัมยัง.... ขนตางอนสวยชะมัด....ดีนะนำลายไม่ไหล.... ไม่เคยมีภาพหลุดแบบนี้เลย...งานนี้เจ้าพ่อคอม หนาวครูพรรณา  แล้ว...

 

เป็นไงคะเก็บตกค่ายการ์ตูน....ลุยกันจนเหนื่อยไปตาม ๆ กัน.....ห้องประชุมงานนี้ถูกใช้งานคุ้มค่าทุกตารางนิ้ว