วันนี้ ครูอ้อยไปถึงโรงเรียนเช้ากว่าทุกวัน ครูอ้อยดูแลตัวเอง..ด้วยการ.. ตัดเล็บนิ้วมือ ตัดไปก็นึกออกว่า วันนี้วันพุธ เขาห้ามตัด วันพฤหัสฯ ห้ามถอน ..เรามานั่งตัดเล็บ นี่ จะโชคไม่ดีหรือเปล่าหนอ แต่ครูอ้อยไม่เชื่อเรื่อง..โชค ด้วยเล็บมือยาว ก็จะเผลอเกาจนเป็นแผลแล้วหายยากอีก ไหนไหน ก็ ไหนไหนแล้ว ครูอ้อยนั่งตัดเล็บจนเสร็จ วันนี้ ครูอ้อยตั้งความหวังไว้ว่า จะทำแผนการจัดการเรียนรู้หน่วยที่ 6 จนเสร็จ แล้วก็ตรวจงานนักเรียน 2 ห้องเรียน แต่ขณะที่นั่งจัดเอกสารอยู่ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น ...เป็นโทรศัพท์จากเพื่อนครู จะมาปรึกษา เรื่อง การทำวิจัยในชั้นเรียน ครูอ้อยรีบบอกให้พี่ครูมาทันที เพราะเป็นชั่วโมงว่างของครูอ้อย ทั้งๆที่จะทำแผนการจัดการเรียนรู้ และตรวจงานนักเรียน ครูอ้อยก็เลือกที่จะช่วยเพื่อน .. ค่อยๆคุยกันไป จนปัญหาในการสอนของพี่ครูเกิดขึ้น ครูอ้อยถามไปมา ให้ความมั่นใจเกิดขึ้น และอธิบายว่า...เมื่อปัญหาเกิดขึ้นแล้ว ก็ต้องแก้ไข ครูอ้อยแนะนำให้พี่ครูไปบันทึกไว้หลังแผนการจัดการเรียนรู้ ซึ่งพี่ครูยังไม่ได้จัดทำเลย ...เพราะปัญหาที่เกิดขึ้นต้องระบุด้วยว่า..ได้มาจากแผนใด เรื่องอะไร ครูอ้อยได้แนะนำ การเล่าเรื่องก่อนจะเขียนปัญหา และคิดที่จะสร้างนวัตกรรมอะไรขึ้นกับปัญหา เมื่อมีนวัตกรรม ที่ครอบคลุมเนื้อหาแล้ว ต้องผ่านกระบวนการอะไร ต้องสร้างแบบทดสอบที่เรียกว่าเครื่องมือรวบรวมข้อมูลหลายชนิดทีเดียว.... พี่ครูดูเหมือนจะเข้าใจ และพูดออกมาว่า...พี่จะใช้เรื่องนี้นี่ล่ะเป็นวิจัยในชั้นเรียน.. ดวงตาของพี่ครูเป็นประกาย..แล้วพี่ครูก็ขอความมั่นใจว่า...อ้อย เธอต้องช่วยพี่นะ ครูอ้อยบอกว่า..ช่วยได้คือให้คำแนะนำ นอกนั้น พี่ต้องทำเอง... พี่จะมีเวลาที่ไหนล่ะ ..มีสิพี่ พี่ฟังหนูนะคะ เรามาทำชีวิตให้มีค่า ทำเวลาให้เกิดประโยชน์..ไงล่ะคะ พี่มาหาอ้อยบ่อยๆ นำงานที่ทำแล้วมาตรวจ แล้วนำงานใหม่ไปทำ ตรวจแล้วทำ แก้ไข ทำใหม่ ตรวจอีก...ไม่นานเกินรอหรอกค่ะ..งานวิจัยของพี่ต้องสำเร็จแน่นอน นะคะ
