เมื่อเก้าอี้  ที่ดงหลวง  ง่วงเหงาเงียบ 

ท้องฟ้าเรียบ  เชียบเงียบ  เปรียบขุนเขา 

คิดถึงเพื่อน  พี่น้อง  เพื่อนพ้องเรา

ใจเงียบเหงา เศร้าวังเวง  เพลงเพื่อนใจ

 

ต่างมุ่งหน้า  ฝ่าฟัน  บั่นอุปสรรค 

ทิ้งเพื่อนรัก  พักผ่อน  ร้อนเย็นหาย

ทั้งเหงาเงียบ เรียบร้อย ค่อยสบาย 

พักผ่อนกาย  ชายหญิง  อิงเอ่ยกัน

 

คิดถึงพี่  คิดถึงพ่อ  ล้อคลายเหงา 

เคยหยอกเย้า  เอินเล่น เป็นเพียงฝัน 

นับวันเดือน  คล้อยเคลื่อน  กว่าพบกัน

คืนและวัน  ผันเปลี่ยน  หมุนเวียนกาล

 

ฝากลมพา  พัดวาจา  ไปหาเพื่อน 

ไม่ลืมเพื่อน  เตือนเสมอ  ทั้งลูกหลาน

ทั้งคุณหมอ  คุณครู และอาจารย์ 

สุขสำราญ  วันคืน  ทุกทิวา