ยามค่ำคืนสายฝนตกลงมาเสียงหนาหูทำให้เกิดมุมคิดเปรียบเทียบเมื่อเดือนตุลาคมปี 2543 ประมาณ วันที่ 22 ฝนตกหนักมากต่อมาก็น้ำท่วมโดยเฉพาะเมืองหาดใหญ่  พอมาปีนี้ เดือนธันวาคม 2550 สังเกตว่าฝนตกหนักมากคล้าย ๆ เมื่อปี 2543 นั้น  เมื่อเห็นสายฝนเลยนึกถึงคำกล่าวนี้ว่า...

  <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">                อย่าดูหมิ่นบุญกรรมว่าทำน้อย  จะไม่ต้อยตามต้องสนองผล แม้ตุ่มน้ำที่เปิดหงายรับสายชล ย่อมเปี่ยมล้นที่อุทกนั้นตกลงมา   อย่าดูหมิ่นบุญกรรมว่า  ธรรมน้อย   น้ำตาลย้อยทีละหยาดไม่ขาดสาย  ย่อมจะเต็มกระบอกได้ฉันใด  อันนี้เปรียบได้ด้วยการสั่งสมบ่อยๆ  </p>  <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">                นั่นคือเป็นเรื่องที่ใครมีความอุตสาหพยายาม มีความอดทนและหมั่น    สั่งสมกระทำต่อไปเรื่อยๆ ไม่ว่าเขาจะกระทำอะไร ก็มักจะประสบผลสำเร็จด้วยว่า ถ้าเป็นบุคคลดีมีศีลธรรมก็เพียรพยามสั่งสม อบรมรับเอาแต่กรรมดีไป </p><p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p>ถ้าเป็นบุคคลที่มีความชั่วอยู่ในใจ คิดชั่ว พูดชั่ว ทำชั่ว ก็ย่อมจะส่งผลออกมาในทางที่ไม่ดี ไม่เป็นประโยชน์ และมีความพยายามกระทำบ่อยๆอยู่ร่ำไป บาปกรรมก็เพิ่มพูนเรื่อยๆ นั่นคือ “แม้หม้อน้ำยังเต็มด้วยหยาดน้ำฉันใด คนเขลาสั่งสมบาปแม้ทีละน้อยๆก็เต็มด้วยบาปฉันนั้น”