การเขียนสมุดบันทึกสักเล่ม บันทึกสักหน้า ควรต้องมีการวางแนวความคิดมาก่อน

บันทึกที่ผ่านมา ผมพูดถึงการเขียน "ประวัติส่วนตัว"

ผมเริ่มต้นเขียนโดยไม่ได้คิดอะไรมาก อาจจะทำให้การเรียงลำดับความคิดไม่ดีนัก ... แต่เขียนแล้วก็ทำให้เห็นภาพความคิดมากขึ้น

บันทึกนี้จะเขียนถึง "วิธีการคิดของการสร้างสมุดบันทึกและบันทึกภายในสมุด"

จุดเริ่มต้นที่จะบันทึก คือ การเขียนถึงตนเองเป็นเรื่องที่ง่ายที่สุด เพราะเรื่องราวต่าง ๆ เกิดกับตัวเองและอยู่ใกล้ตัว

ในเมื่อเลือกนามแฝง คือ วสวัตดีมาร แล้ว นั่นแสดงว่า ตัวเองมีวัตถุประสงค์ในการเขียนบันทึกเรื่องราวดี ๆ ชั่ว ๆ ของตัวเองก่อนใคร

จึงเริ่มสร้างสมุดบันทึกเล่มแรก คือ บันทึกความคิดดี..ความคิดชั่ว เพื่อตั้งเป้าหมายถึงความดีความชั่วของตัวเอง

แล้วจึงเลือกบันทึกแรก คือ ที่มาของชื่อ "วสวัตดีมาร" เสมือนการแนะนำให้สังคม Gotoknow รับทราบถึงความเป็นตัวเอง นอกเหนือจากจุดประกายไปแล้วที่ "ประวัติส่วนตัว"

 

เอาล่ะ ตอนนี้ ผมก็มีสมุดบันทึกที่เกี่ยวกับตัวเองแล้ว ... แต่ ถ้าเกิดมีบันทึกที่อยากเขียนไม่เกี่ยวข้องกับความดี ความชั่วล่ะ ผมจะเขียนที่ไหน ดังนั้น ทำให้เกิด สมุดบันทึกเล่มที่สองเกิดขึ้น คือ เรื่องเล่าหลังต้นไม้

ชื่อนี้ คิดอยู่นาน ... วัตถุประสงค์มีแล้วคือ เรื่องทั่ว ๆ ไป สัพเพเหระ เรื่องเบา ๆ จนได้ชื่อ เรื่องเล่าหลังต้นไม้  เพราะผมรักต้นไม้ ถ้าต้องการให้จิตใจสงบ คิดอะไรได้ ผมก็ชอบเข้าป่าขึ้นดอย หาสีเขียวของต้นไม้อยู่เป็นประจำ

แล้วจึงเขียนเรื่องแรกของเล่มนี้ คือ แด่ ... เพื่อน เนื่องจากมีงานเลี้ยงรุ่นที่พิด'โลก แล้วผมไปไม่ได้ ติดแหง็กเพื่อรอคุมสอบนักศึกษาพอดี ก็อดไป จึงเขียนบันทึกนี้ขึ้น

หลังจากนั้นก็เขียนเรื่องราวต่าง ๆ มากมาย สลับกันระหว่าง 2 เล่มนี้ เช่น การใช้ใบปริญญาเพื่อยกฐานะทางสังคมให้เหนือกว่า "คนตัดหญ้า" ในเล่ม บันทึกความคิดดี..ความคิดชั่ว หรือ "เครื่องคิดเลข" ที่บังเอิญอยู่ในห้องสอบ ในเล่ม เรื่องเล่าหลังต้นไม้ เป็นต้น

เดี๋ยวเรื่องเด่น ๆ ในความรู้สึกตนเอง คุยภายหลัง ครับ

 

ต่อมา สมุดบันทึกเล่มที่ 3 ชื่อ ข้อสงสัยของคนขวางโลก เกิดขึ้นพร้อมกับข้อสงสัยข้อแรก คือ Gotoknow เกี่ยวข้องอย่างไรกับ "KM การจัดการความรู้" ?

ประเด็นนี้ ไม่ได้ตั้งใจจะกวนอารมณ์คนที่อยู่มาก่อน หรือ กวนอารมณ์ผู้ดูแลระบบแต่อย่างใด มีคนเข้าตอบและให้ความรู้มากมาย เช่น ดร. จันทวรรณ ปิยะวัฒน์ , เม้ง สมพร ช่วยอารีย์ , beyondKM , จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร ล้วนแต่ปรมาจารย์ของเว็บแห่งนี้ทั้งนั้น

ชื่อของสมุดบันทึก คือ ข้อสงสัยของคนขวางโลก เพราะผมรู้ตัวเองว่า ผมเป็นคนช่างสงสัย และคิดไม่เหมือนชาวบ้าน ถ้าไม่ถาม ก็ไม่รู้ มันก็ต้องถามกัน ... ผมไม่เคยเดินตามกระแสสังคมที่พัดอยู่ในขณะนี้ แต่ผมชอบเดินถอยหลังออกมามอง ผมจะเห็นอะไรดี ๆ มากกว่า คนที่เดินตามมันโดยไม่รู้จักใช้ความคิดของตัวเองว่า เดินตามทำไม

ดังนั้น Gotoknow เกี่ยวข้องอย่างไรกับ "KM การจัดการความรู้" ? ที่มาจากการที่ผมเริ่มเข้าไปอ่านบันทึกต่าง ๆ ของคนหลาย ๆ คน ชอบคุยกันเรื่อง KM หรือ หัวปลาทู ปลาวาฬ หรือ ปลากัด ... อะไรนี่แหละ คุยกันเนี่ย เข้าใจกันระดับไหนบ้าง แล้ว Gotoknow มันเกี่ยวอะไร ... แบบนี้ มันก็ต้องถาม ถูกต้องไหมครับ

มีบันทึกเชิงคำถามอีกมากมาย กวนอารมณ์ หรือ ไม่กวนอารมณ์ก็ไม่ทราบแหละ เช่น Gotoknow เกี่ยวข้องอย่างไรกับ "การประกันคุณภาพการศึกษา" ? , มิตรภาพใน Gotoknow.org ... วัดได้จากไหน ? , ใครคิดว่า "เป็นอาจารย์...สบายจะตายไป" ยกมือขึ้น ? , กองทุนเงินให้ยืมเพื่อการศึกษา ... ดี หรือ ไม่ดี ??? , ท่านคิดอย่างไรกับการให้นักเรียน นักศึกษา เป็นสมาชิกของ Gotoknow ? ฯลฯ

แต่ที่ดูจะกวนอารมณ์ผู้ดูแลระบบมากที่สุด คือ "บล็อกร้าง สมาชิกลวง" จะมีแนวทางจัดการอย่างไรได้บ้าง ?

กว่าผมจะทำความเข้าใจในเจตนาของผมได้ ก็เอาซะผมเหนื่อยที่ต้องเข้ามาตอบสิ่งที่หลาย ๆ ท่านเข้าใจผิด ถึงสิ่งที่ผมเขียน (เดี๋ยวจะเขียนถึงพฤติกรรมการตอบกันสักบันทึกก็ดี)

แน่นอนว่า สมุดบันทึกเล่มนี้ สำหรับผมและอีกหลาย ๆ ท่านที่เป็นเพื่อนผมใน Gotoknow ชื่นชอบและชื่นชมพอสมควร เช่น คุณ เบิร์ด หรือ  ท่านศึกษานิเทศก์ วัชราภรณ์ วัตรสุข  เนื่องจากมาจาก ความตรงไปตรงมาของการถามการตอบ อีกทั้งผมเชื่อในการระดมความคิดของคนระดับมันสมอง ทำให้เกิด "องค์ความรู้" อย่างไม่น่าเชื่อ


 

สมุดเล่มต่อมา ชื่อ มหาวิทยาลัยชายเขาของคนชายขอบที่มาจริง ๆ ก็คือ ช่วงนั้นคิดว่า ทำไมเราไม่เขียนเรื่องราวของมหาวิทยาลัยตัวเองล่ะ มหาวิทยาลัยที่ได้ชื่อว่า มีแต่ชาวเขาชาวดอยมาร่ำเรียน จึงคิดชื่อขึ้นหลายชื่อ แต่ชื่อนี้ดูจะคล้องจองกันมากที่สุด จึงเกิดบันทึกแรกก่อน คือ ความเป็น "มหาวิทยาลัยชายเขาของคนชายขอบ" เพื่อต้องการทราบถึงวัตถุประสงค์หลักในการสร้างสมุดบันทึกเล่มนี้ก่อน

ต่อมา ก็ยังมี เธอผู้เสียสละ เพลงเชียร์สมัยเรียนที่สมัยนี้ไม่ได้ยินอีกแล้วหรือ เรื่องราวของครูไทย ใน สวนดุสิตโพล ... ความเชื่อมั่นครูไทย (ของคนไทย) หรือ ความเจ็บปวดของลูกศิษย์ที่ไม่ได้สัญชาติไทย ลูกศิษย์ชายขอบ ... คนไร้สัญชาติท้าย ๆ เรื่องราวของการที่ต้องเดินทางไปสอนที่แม่ฮ่องสอน เช่น ครั้งแรก กับ การบินไปสอน ณ แม่ฮ่องสอน (ภาคเกริ่นนำ) , ภาพถ่ายกลางอากาศ จากเชียงใหม่ - แม่ฮ่องสอน (ภาคการแสดงภาพ) หรือ ภาพถ่ายกลางอากาศ จากแม่ฮ่องสอน - เชียงใหม่ (ภาคการแสดงภาพ) เป็นต้น ที่แน่นอนล่ะ คือ ยังมีเรื่องราวแม่ฮ่องสอนเขียนอีกเยอะทีเดียว แต่ต้องค่อยเป็นค่อยไป

สมุดบันทึกเล่มนี้ ตั้งใจจะเขียนในเชิงสังคม เศรษฐกิจ วัฒนธรรม แต่พอมาตอนหลังที่ตั้งใจแต่ยังไม่เขียน ... ยังไงก็อาจจะต้องเข้าเชิงระบบบริหารของมหาวิทยาลัยเหมือนกัน ลองติดตามดูนะครับ

 

สมุดบันทึกเล่มที่ 5 ชื่อ ผมรักในหลวง .. จริง ๆ เรื่องของในหลวง ผมมีข้อมูลอยู่มากมาย หนังสือ นิตยสาร รูปภาพ เรื่องราว อีกทั้งจุดเริ่มต้นมันดันไปอยู่ผิดที่ครับ  ผมเริ่มเขียนเรื่องของในหลวง ที่บันทึก ผมรักในหลวง : ภาพยนตร์โฆษณา "พ่อ..มองเห็นเราเสมอ"แต่ดันไปอยู่ที่สมุดบันทึกเล่มแรก คือ บันทึกความคิดดี..ความคิดชั่ว

หลังจากนั้น ผมจึงเริ่มสร้างสมุดบันทึกเล่มใหม่ ชื่อ ผมรักในหลวง ขึ้นภายหลัง นี่ถ้าผมย้ายบันทึกแรกนั้นได้ ก็อยากย้ายมาให้อยู่ในหมวดหมู่เดียวกัน รอระบบพัฒนาสักระยะ

บันทึกที่ผมเขียนถึงในหลวงมาจากหลายสื่อครับ เช่น ภาพยนตร์โฆษณา เช่น ภาพยนตร์โฆษณา ชุด เรารักพระเจ้าอยู่หัว (เทวพงษ์ พวงเพชร) , ภาพยนตร์โฆษณา ชุด In Your Heart

จากเว็บไซต์ข่าวสาร เช่น 7 พ.ย.50 ... วันที่ "ในหลวง" เสด็จออกจากศิริราช

จากภาพนิ่งที่ผมมีอยู่ ประกอบกับข้อมูลจากหนังสือ เช่น ภาพในหลวงที่ผมประทับใจ หมายเลข ๑ , ดอกบัวในใจยังคงบานอยู่ ไม่มีวันโรยรา (แม่เฒ่าตุ้ม) , ผมจะเป็นคนดี เพื่อเจ้าพ่อหลวง

และจากเพลงของคุณดี้ นิติพงศ์ ห่อนาค คือ ฟังเพลง "รูปที่มีทุกบ้าน" ... :)  ไม่น่าเชื่อเป็นบันทึกที่มีคนเข้ามาอ่านมากที่สุดของผม คือ เกิน 350 ครั้ง และตัวเลขก็ดำเนินไปเรื่อย ๆ หลัง ๆ ผมจึงเข้าไปเพิ่มลิงค์ของเพลง และมิวสิควิดีโอไว้ให้เพิ่มเติม

 

สมุดบันทึกเล่มต่อมา คือ รอยเท้า ภาพถ่าย และ ความทรงจำ

จุดเริ่มต้นเกิดจากบันทึกผิดทางอีกตามเคย คือ "ตู้ไปรษณีย์จำลอง" ของ คนรักแม่ฮ่องสอน  และ ภาพหนึ่งที่เกิดขึ้น ณ ถนนคนเดิน จ.แม่ฮ่องสอนที่สมุดบันทึก เรื่องเล่าหลังต้นไม้ 

ไปเริ่มต้นที่นั่น ทำให้ผมคิดว่า บันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับภาพถ่ายทั้งหลาย แยกไว้ต่างหากดีกว่า อีกทั้งจริง ๆ ผมก็ชอบบันทึกภาพอยู่แล้ว จึงสร้างสมุดบันทึกเล่มนี้ขึ้นมาต่างหาก

คิดชื่อตั้งนาน เพราะอยากให้การเดินทาง การท่องเที่ยว และภาพถ่าย มันอยู่ด้วยกัน

บันทึกแรกได้เรื่อง "วัดต้นเกว๋น" อารยธรรมล้านนาไทยที่ปรากฏกายใน "เมื่อดอกรักบาน" เนื่องจากละครเรื่อง เมื่อดอกรักบาน มาถ่ายที่เชียงใหม่เยอะมาก อีกทั้งเข้าไปอ่านตามบันทึกต่าง ๆ ก็มีคนเข้าใจผิดถึงชื่อ สถานที่มากมาย จะให้เข้าไปแก้ทุกบันทึกก็ไม่ไหว จึงเริ่มเขียนเป็นบันทึกแรก

ต่อมามี คุณคิดอย่างไรกับภาพสะท้อนใจเหล่านี้ (ลาวตอนใต้) ? เป็นภาพสะท้อนชีวิตที่ผมนำมาปัดฝุ่นนำมาให้ชมครับ หดหู่มากเหมือนกันครับ สำหรับความไม่เท่าเทียมกันในสังคม

 

สมุดเล่มสุดท้าย เล่มที่ 7 ชื่อ หอมกลิ่นหนังสือ  สาเหตุเกิดจากการชอบอ่านหนังสือ ชอบซื้อหนังสือ ชอบเข้าห้องสมุดอยู่เป็นประจำ ถือเป็น ชีวิตประจำวันอย่างหนึ่งของตัวเอง จึงอยากนำเรื่องราวหนังสือที่อ่านแล้วมาถ่ายทอดต่อ

เช่น กรรมลิขิต ชีวิต "ดวงชีวัน" ... (แก้วสีเงิน) หรือ ก้าวเศรษฐี ... (สายฝน ศิลปพรหม)รวมถึง การบังเอิญเป็นช่วงของการจัดงานหนังสือที่มหาวิทยาลัยช้างพอดี สัมผัสอากาศหนาวที่ งาน CMU Book Fair ครั้งที่ 14

แต่ .. สมุดบันทึกเล่มนี้ เป็นเล่มที่แย่ที่สุดของตัวเอง คือ ยังหาจุดที่จะนำมาเขียนบันทึกให้น่าสนใจไม่ได้ .. ถือว่า ขาดความประณีตในการเขียนมาก ๆ อ่านเองยังว่า ไม่ได้เรื่องเลย

จะขอปรับปรุงในเดือนต่อ ๆ ไป ครับ สำหรับเล่มนี้

ดังนั้น บันทึกหน้านี้ ก็เป็นการเล่าเรื่องความเป็นมาต่าง ๆ รวมถึง แนวความคิดที่ทำให้เกิดการเขียนบันทึกในรอบ 3 เดือนแรกนี้ขึ้น หวังว่า ให้เป็นกรณีศึกษาสำหรับผู้ที่เข้ามาอ่านนะครับ

 

บันทึกต่อไป ... ที่อยากเขียน คือ

  • บันทึกที่ตัวเองพอใจ
  • บันทึกที่ตัวเองไม่พอใจ
  • บันทึกที่มีองค์ความรู้หลงเหลืออยู่
  • พฤติกรรมการแสดงความเห็นในบันทึกของตัวเอง

ขอบคุณนะครับที่ติดตาม

บุญรักษา ... ครับ

 

 

บันทึกหน้านี้ ต่อจาก ... (เรียงตามลำดับการบันทึก)