นิทานเด็กกล่อมผู้ใหญ่เรื่องลากับหญ้าอ่อน...
<p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">พ่อเล่านิทานให้ลูก ๆ ฟังก่อนนอนว่า…เช้าวันหนึ่งนานมาแล้ว…</p> <p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">ลูกถามว่า...เป็นวันอะไรครับคุณพ่อ..? ฮา ๆ เอิก ๆ</p> <p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">พ่อว่า…มันนานเกินเลยจำไม่ได้ แต่สมัยนั้นมีลาพูดภาษาคนรู้เรื่องนะจะฟังไหม..?</p> <p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">ลูก ๆ ว่าอยากฟังครับ พร้อมทำท่าตั้งใจฟัง…</p> <p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">พ่อว่าต่อ...ลาตัวนี้บรรทุกสิ่งของเป็นชิ้นเนื้อเต็มหลังที่เจ้านายจะนำไปจัดงานเลี้ยง</p> <p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">ขณะลาเดินมาด้วยความหิวเห็นหญ้าอ่อนริมทางเลยหยุดคิดว่า สิ่งของบรรทุกบนหลังข้านี้คงเป็นลาภปากแขกเหรื่อที่มางานในไม่ช้า </p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"> แต่ข้าหาได้ชิมรสไม่ แต่ข้าเองแล้วต้นหญ้าอ่อน ๆ ริมทางช่างเป็นอาหารอันโอชะยิ่งมากกว่าเนื้อทั้งหลายบนหลังข้าหลายร้อยเท่านัก...</p> นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า…คนมักน้อยสันโดษเท่านั้นที่จะพบความสุขในชีวิตได้ง่ายดาย…ฮา ๆ เอิก ๆ
