<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">    (ลูกสาวควงแขนบุกแดนแสงสี ฝีมือครูสุ)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">..27-28-29-30-1-2-3-4-5 คือจำนวนวันที่ระหกระเหินออกจากบ้าน งานประจำก็ไม่มี เงินเดือนก็ไม่มี แต่มาจุ้นทำอะไรก็ไม่รู้..  ดร.ขจิตกับดร.ศักดิ์พงศ์ ชวนกันจัดค่ายภาษาอังกฤษให้ลูกหลานชาวอีสาน200กว่าคน ร่วมกับคุณครูหลายโรงเรียน ตั้งแต่วันที่2 จะทำพิธีปิดค่ายวันพรุ่งนี้ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p align="justify"> ผมประชุมอยู่โขงเจียมจังหวัดอุบลฯ จะกลับเที่ยวเย็น เมื่อมีรายการค่ายเด็กในบริการของชาวแซ่เฮ ก็ต้องไปให้กำลังใจกันหน่อย จึงเลื่อนตั๋วกลับเร็วขึ้น มาถึงกทม.บ่าย3โมง โรงแรมเต็มจึงเปลี่ยนแผนจะกลับรถไฟคืนนี้..โทรหาเจ้าพ่อหัวลำโพงไม่ติด ถามไปที่พีบี.แอร์ มีไฟล์ไปลงร้อยเอ็ด7เช้าพรุ่งนี้ จึงเลือกไปทางนี้ คาดว่าจะไปร่วมงานปิดค่ายเด็กๆได้ทัน   </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ถามว่า  มาเล่าเรื่องนี้ทำไม จะไปไหนก็เชิญไปสิ ..ก็พวกเรานี่แหละ ถามว่าอยู่ไหน ไปถึงบ้านแล้วหรือยัง จึงขอรวบยอดเล่าเส้นทางเดินของกิ้งกือ..พนักงานโรงแรมหาห้องให้จนได้ ของที่ฝากไว้ก็เยอะย้ายลำบาก จึงไม่เรื่องมาก เจ้าลูกชายโทนโทรมาจะรับไปนอนบ้าน ทำยังกับตัวเองว่างหนักหนา  วันทำงานของคนกรุงเทพฯนั้นสาหัสยิ่งนัก จะนัดหมายอะไร ทำภาระอะไรไม่ใช่เรื่องง่าย การจะเจอกัน ไปไหนกัน เป็นเรื่องใหญ่ ระดับถอนใจเฮือกๆ ผมจึงเกรงใจมากเรื่องไปเฉลี่ยเวลาของคนบางกอก..</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="center"></p><p align="justify">ที่จริงเรานอนกันไม่กี่ชั่วโมง กลางคืนจะทำการบ้าน ค้นBlog เขียนBlog ตอบBlog มาประชุมเที่ยวนี้ รับการบ้านไปหลายเล่มเกวียน งานคนชอบวิ่งให้แต่งกลอน งานPower Point งานต้นฉบับบทความ ฯลฯ ไม่รู้ว่าจะสะสางสักกี่วัน ใครคิดว่าเป็นราษฎรไม่ลำบาก ไม่จริงหรอก ทำงานหัวปั่นด้วยกันทั้งนั้น ถามว่ามีใครบังคับรึ ..เปล่าเลย ตราบใดที่มีลมหายใจก็ทำหน้าที่มนุษย์ไปเรื่อยๆ ยังมีวันพักผ่อน ยังมีวันนอนในหลุมอีกเป็นพันเป็นหมื่นปี    </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p align="justify">ค่ำคืนนี้ เทคโนโลยีประสานกับประเพณีอย่างลงตัว ผู้คนออกมาเดินชมซุ้มไฟแสงสีถนนราชดำเนินเหมือนมดแตกออกจากรัง สนามหลวงฝั่งตรงกันข้ามมีการแสดงหลายประเภท ทราบจากอ.ราณี ว่าเขาจะจุดพลุอย่างบรรเจิดเทิดพระเกียรติเวลา3ทุ่ม แต่เช็คกับTAXI แล้ว ได้ข้อมูลใหม่ว่ามหกรรมพลุ จะจุดกลางแม่น้ำเจ้าพระยาคืนวันพรุ่งนี้ </p><p align="justify">บ้านลุงเอก อยู่ในจุดแสดง คงจะชมได้สะดวกสบาย ไม่ต้องนั่งรถไปชมที่ไหน เอาเก้าอี้มานั่งดูหน้าบ้านนั่นแหละ สุดยอด!! </p>