“อันคนงามงามน้ำใจใช่ใบหน้า อันคนสวยสวยจรรยาใช่ตาหวาน



"ใจงาม"
บุตรสาวคนโตของข้าพเจ้าชอบบ่นให้ข้าพเจ้าฟังเสมอว่า "แม่ทำไมลูกถึงเกิดมาแล้วตัวดำจมูกโตไม่เห็นสวยงามเหมือนคนอื่นๆเขาเลย" ข้าพเจ้าก็ได้แต่ถอนใจทุกครั้งที่ลูกบ่นและถามก็ได้แต่ตอบลูกไปว่าคนเราถึงรูปจะไม่งามก็อย่าเสียใจเพราะรูปร่างเป็นเรื่องที่เหนืออำนาจของแม่เกิดมาเป็นอย่างไรก็เป็นอย่างนั้นแม่เกิดลูกมาหูไม่หนวกตาไม่บอดแข็งขาไม่พิการแม่ก็ภูมิใจแล้วเหลือแต่เลี้ยงลูกให้เป็นคนดีรูปร่างหน้าเมื่อเกิดมาแล้วเปลี่ยนแปลงได้ยากถึงจะตบแต่งเพิ่มเติมอย่างไรก็เอาดีตามที่ต้องการไม่ได้เมื่อรูปไม่งามเราก็สามารถสร้างงามอีกอย่างหนึ่งขึ้นมาทดแทนได้คือสร้างใจให้งามเพราะงามมี 2 อย่างคือ "งามนอก" กับ "งามใน" "งามนอก"นั้นคือรูปงาม "งามใน"คือใจงามรูปงามเป็นเรื่องของบุญเก่าส่วนใจงามเป็นเรื่องของบุญใหม่สามารถทำให้เกิดขึ้นได้เอง
เราเกิดเป็นคนแม้หากรูปไม่งามก็อย่าเป็นคนใจไม่งามตามไปด้วยจะไม่มีอะไรดีเลยทำตัวให้เป็นคนใจงามเข้าไว้ก่อนแหละดีคนใจงามก็คือคนที่มีน้ำใจมีจิตใจอ่อนโยนเห็นอกเห็นใจคนอื่นไม่ถือสาเมื่อผู้อื่นผิดพลาดไม่โกรธเคืองเมื่อคนอื่นล่วงเกินไม่เก็บเรื่องไร้สาระมาเป็นอารมณ์ปล่อยวางได้ไม่คิดอาฆาตมาดร้ายและไม่นำเรื่องไม่ดีของคนอื่นมานินทาว่าร้ายให้เขาเสียหาย
กล่าวโดยรวมก็คือเป็นคนมีความละอายใจเกรงกลัวบาปมีความอดทนสงบเสงี่ยมเจียมใจคนใจงามเช่นนี้แม้รูปร่างจะไม่งามแม้จะยศน้อยด้อยศักดิ์ก็เป็นคนงามเป็นคนเด่นพอที่จะคบหาสมาคมและเคารพนับถือได้สนิทใจเหมือนดังคำกล่าวที่ว่า
"อันคนงามงามน้ำใจใช่ใบหน้าอันคนสวยสวยจรรยาใช่ตาหวาน
อันคนแก่แก่ความรู้ใช่อยู่นานอันคนรวยรวยศีลทานใช่บ้านโต"
รูปงามดึงดูดตาใจงามถึงดูดจิตรูปงามอยู่ได้ชั่วคราวใจงามอยู่ได้ตลอดกาลท่านละ ? อยากงามแบบไหน