คือ เรื่องมหัศจรรย์ที่เราได้พบกัน คือ เรื่องมหัศจรรย์ฉันรักเธอ

เช้าวันเสาร์ของเดือนกรกฎาคม...

เอ้อ..ต้องตื่นแต่เช้า(ก็ไม่เช้าเท่าไหร่หรอกนะ..ในความเป็นจริง)ทั้งๆที่อยากนอนต่อใจจะขาด แต่ทันใดนั้นก็นึกขึ้นได้ว่าวันนี้ต้องไปเรียนวันแรก...อะนะอารมณ์เปลี่ยนจากขี้เกียจเป็นตื่นเต้น กระดี้ กระด๊าทันที  ก็รีบอาบน้ำ หาเสื้อที่ดูแล้วเรียบร้อยที่สุดเท่าที่จะมีมาลองใส่ แต่...เฮ้ยเราอ้วนขึ้นเยอะเลย(ทำไงดีหล่ะเนี่ย..??) สงสัยเลือกมาไม่ได้ สรุปก็เลยใส่เสื้อกับกระโปรงกึ่งไปเที่ยวกึ่งทำงานไปแทน พอส่องกระจก เอ้อ!!ค่อยยังชั่ว ที่ดูแล้วเป็นผู้เป็นคน พอออกงานได้ แล้วก็หยิบกระเป๋า เดินไปขึ้นรถ พอสตาร์ทรถก็ต้องตกใจอีกครั้ง เฮ้ย..!! จะทำไงดีเนี่ยจะถึงเวลาเข้าเรียนแล้วยังไม่ได้ออกจกบ้านเลย โอม..นะโม..สาธุ..อาแมน ขอให้รถไม่ติดเลย.....

ขับมาถึงพระราม 7 (Oh My God !! รถนิ่งสนิท) ทำไงดีหล่ะเนี่ย??

เศร้าจัง  :(

ในที่สุด... ก็ถึงที่หมาย (อกอีแป้นจะแตก...สายจนได้ สายมาตั้ง 1 ชั่วโมง) เอาไงดีหล่ะเนี่ย  :_O เอาล่ะ..สูดหายใจลึกๆ นับ 1 2 3 มือก็จับลูกบิดประตูแล้ว เปิดเข้าไปในห้อง.. !!

อืมม..เลือกประตูเปิดเข้าไปได้ดีมากเลยแฮะเรา ดั๊น!!เปิดไปประตูหน้าห้องพอดี ไงหล่ะทีนี้..?!!? ก็เด่นเลยเรา (แหะๆ จึ๋ย!!) หันมามองกันทั้งห้องเลยยย... ทันใดนั้น อาการตาลาย เขินขึ้นมาทันที..จะทำยังไงได้หล่ะทุกสายตาจ้องมาที่เรา อย่างแรกที่เราทำได้ คือ ยิ้ม แล้วก็รีบหาที่นั่งโดยเร็วที่สุด

ก่อนจะปักหลักที่เก้าอี้ ดั๊น!! เหลือบไปเห็นคนหนึ่ง เขานั่งอยู่ด้านหลังของห้อง อืมม..ไอ้หมอนี่..หน้าตาคุ้นๆแฮะ เหมือนคนที่เราฝันเห็นหน้าบ่อยๆทุกคืน (เอ..ว่าแต่ตกลงเราตาลายสร้างมโนภาพขึ้นมาเอง หรือเขามีตัวตนจริงนะ) เอาหล่ะๆ นั่งก่อนดีกว่า เดชะบุญโต๊ะที่นั่งก็ยังสามารถใช้มือถือเล็งไปถ่ายรูปเค้ามาจนได้ (ฟังดูแล้วดูไฮ-เทคโนโลยีดีเนอะ) ทำยังไงเหรอ?? 555 ก็ทำทีถ่ายรูปตัวตอนนั่งเรียนไง แต่เปล่าเลย...เล็งไปที่โต๊ะหลัง(อิๆ) ว่าแต่คนอะไรไม่รู้หน้าดุชะมัด!!

เอาเป็นว่าวันนั้นทั้งวัน นอกจากจะแอบนั่งสับปะหงกแล้ว ก็นั่งแอบมองเขาคนนั้นทั้งวันเลย แต่ที่รู้อย่างนึง (ไม่ได้เข้าข้างตัวเองนะ) เขาก็แอบมองเราเหมือนกัน

เอ้อ..!! หมดวันละ เขาคนนั้นหายตัวไปเร็วมากกก....เหมือนนินจาเลย จะทำไงดีนะ ถึงจะได้คุยกับเขา คิด คิด คิด คิดไม่ออกอ่ะ..!!

คงไม่มีใครเชื่อว่า...นี่เป็นครั้งแรกนะที่รู้สึกแบบนี้ 555 คงจะตกหลุมรักแล้วหล่ะมั๊ง?? มีความสุขมากนะ อยากให้ถึงเสาร์หน้าเร็วๆจัง จะได้เจอเขาอีก (อิๆ)

(ติดตาม ตอนที่ 2 เร็วๆนี้ค่ะ)