ขอนำข้อความและความรู้สึกดีๆเหล่านั้นมาบันทึกเพื่อเป็นร่องรอยของความสุขเมื่อวันวานครับ

ไม่ง่ายนัก ที่เราจะได้รับความรู้สึกดีๆจากคนที่ไม่เคยรู้จักกัน ไม่เคยแม้แต่เห็นหน้ากัน

ผมถือว่ามิตรภาพที่เกิดขึ้นนั้น เป็นสิ่งที่"พิเศษสุด" สำหรับชีวิตของผมเลยทีเดียว

 ผมเปิดสมุดบันทึกเล่มสวยๆที่ส่งมาจากพี่สาวเมื่อหนาวปีก่อนโน้น พลิกอ่านแล้ว มีความสุข มีพลังใจ จึงขอนำข้อความและความรู้สึกดีๆเหล่านั้นมาบันทึกเพื่อเป็นร่องรอยของความสุขเมื่อวันวานครับ 

 

คืนหนาวที่อบอุ่น เมืองปาย

----------------

หน้าแรก  

  ---------------------------------

A Little seed - A little care

Some Sun,Some Rain - A flower there

A little deed - A love to share;

Some smiles,some tears - A friendship rare.

เมล็ดพืชเม็ดนิดๆความเอาใจใส่เล็กน้อย

แดดสักนิด ฝนสักหน่อย

ดอกไม้ก็ผุดขึ้นที่นั่น

การกระทำเล็กๆน้อยๆ

ความรักที่แบ่งปัน

รอยยิ้มสักนิด น้ำตาสักหน่อย

มิตรภาพอันล้ำค่าก็เกิดขึ้น.

พี่ไม่ได้แต่งและไม่ได้แปล แต่เห็นว่าเหมาะกับคุณเอก เลยนำมาฝากเป็นหน้าแรกค่ะ

-----------------------------------------------------

หน้าที่ สอง

No hill's too steep,

No mountain's too tall - with hope and Faith

You can  conquer them all.

 

ไม่มีเนินเขาใดชันเกินกว่าจะเป็นได้

ไม่มีภูผาใดสูงเกินกว่าจะขึ้นถึง

ด้วยความหวังและศรัทธา

เธอจะมีชัยชนะ เหนือขุนเขาทั้งปวง

 

 

อันนี้ก็ไม่ได้แต่ง ไม่ได้แปล ไม่ทราบที่มา

แต่เห็นว่าเป็นสิ่งเตือนใจที่ดีสำหรับคุณเอก...

 

จาก...พี่โอ๋ อโณ...

P<p>------------------------------------------------------------------</p><p></p><p>ผมได้รับข้อความดีๆจากพี่สาวแสนดีจาก มอ. (มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ) มานานแล้ว ตั้งแต่หนาวปีที่ผ่านมา</p><p> </p><p>ผ่านมาอีกหนาว ความทรงจำดีๆนั้น ยังคงอยู่ และขอบคุณครับ สำหรับความห่วงใยจากพี่ๆ มอ.ทุกท่านด้วยครับ</p><p> </p><p>ขอบคุณมิตรภาพแสนงาม</p><p> </p><hr><p>จตุพร  วิศิษฏ์โชติอังกูร</p><p>ปาย,แม่ฮ่องสอน</p><p> </p><p> </p><p> </p>