หน้าที่ ของพ่อแม่ ครูบาอาจารย์
เรื่องของผู้ใหญ่ ( 3 )
เมื่อพ่อแม่เลี้ยงลูกมาด้วยดี พ่อแม่บางคนก็ไม่ได้คิดหวังว่า จะมาเลี้ยงตนเองตอบแทนคืน แค่เขาเอาตัวให้รอดพ่อแม่ก็พอใจแล้ว
ฉะนั้นลูกๆก็ให้เป็นคนดี เป็นเด็กดีของพ่อแม่ ของสังคม และผลที่เป็นเด็กดีก็มีผลดีและเป็นประโยชน์แก่ประเทศชาติด้วย ขอให้เด็กๆทุกคนผ่านชีวิตเยาว์วัยไปด้วยดี อีก 20 ปีข้างหน้าก็ไม่รู้จะเป็นอย่างไร จะรอดไหม ถึง 20 ปีข้างหน้า
และก็ขอให้เข้าใจ การที่ผู้ใหญ่ ไม่ว่าพ่อแม่ ครูบาร์อาจารย์ จะเข้าใจเด็กน้อยได้นั้น ต้องเริ่มต้นจากท่านๆก่อน จะต้องมั่นใจในตนเอง ในลูกของตนเอง ไม่ใช่สอนให้แต่ทำดี แต่ขอให้เป็นแบบอย่างที่ดี เพราะเด็กกำลังเรียนแบบอย่าง ผู้ที่เขาประทับใจที่สุดให้เป็นพ่อแม่ ให้เป็นฮีโร่ในดวงใจ เขาจะยอมรับ และจะทำแบบอย่างในสิ่งที่เขาประทบใจนั้น ๆ ไม่ว่าผิดหรือถูก ระวังลูกจะเอาอย่าง เช่นสูบบุหรี่ ดื่มเหล้า พ่อแม่ด่าทอกัน หรือตบตีกันให้ลูกเห็น ให้เขาเห็นประจำ หลีกเลี่ยง ให้เขาก้าวไปสู่ความเป็นผู้ใหญ่ด้วยหัวใจที่แข็งแกร่งตลอดกาลการที่เขาได้เห็นประจำ เขาจะเห็นเป็นเรื่องปรกติ ไม่เลวร้าย ปรกติที่ไม่ดี ความเคยชินที่ชั่วร้าย ถ้ารักลูกจงทำเพื่อลูก
ให้พ่อแม่เป็นผู้สั่งสอน ให้คุณครูเป็นผู้ส่งเสริม และผู้ใหญ่อย่าทำร้ายเด็ก ให้ถือว่าเด็กก็คือลูกของท่าน และเด็กก็คือ ผ้าขาว รอการแต่งแต้มสีสันสวยงาม
เด็กฉลาด ชาติเจริญ
ขอให้ข้อคิด การศึกษาเล่าเรียนคือการหาหลักประกันแห่งชีวิตในอนาคต ถ้าไม่มีการศึกษา หรือได้รับการศึกษาน้อย มีความรู้น้อย แถมยังไม่มีความสวามารถพิเศษ และยิ่งไม่มีประสบการณ์อะไรเลยจะลำบาก และถ้าหากเราอยากมีรายได้มาก เราก็ต้องใช้แรงงานอย่างหนักในการทำงาน เพื่อว่าจะได้เงินหรือค่าจ้างตอบแทนมาก ต้องเอาแรงงานเข้าแลก ฉะนั้นถ้าเราไม่มีแรง และเป็นคนมีความรู้น้อยเราจะทำอย่างไร ฉะนั้นเมื่อรู้ตัวว่ามีความรู้น้อย เราจะต้องใช้แรงงานมากๆ จะต้องขยัน อดทน จะเป็นคนย่อท้อไม่ได้ เลือกงานไม่ได้ หนักก็ต้องเอา เบาก็ต้องสู้ มีปรัชญาไว้ว่า
“ไม่มีพื้นฐานไม่อาจเกี่ยงงานได้” และถ้าไม่เลือกงานไม่มีจน การศึกษาพัฒนาคน คนก็นำความรู้ไปพัฒนาชีวิตฉะนั้นจึงขอให้ผู้ที่ได้อ่านได้ฟังนี้โดยเฉพาะนักศึกษาจงพยายามบากบั่นในการตั้งใจเรียนให้สูงที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้วท่านจะไม่ได้เป็นกรรมกรอย่างแน่นอน ไม่ได้ดูถูกกรรมกร แต่ถ้าได้เรียนสูงมันก็มีทางเลือกที่ดีกว่า
พี่น้อง โกโตโนที่รัก ท่านมีความคิดเห็นอย่างไร ในการดูแลเด็กทุกวันนี้ ท่านหนักใจไหม กับสังคมที่เปลี่ยนแปลงไป เด็กก็เปลี่ยนไป
--ที่รูปไม่ขึ้น ก็สงสัยอยู่คะ มันเป็นภาพโหลดมา สังเกตอยู่คะ มันใช้เวลานานไหม
--จะฝึกเอาภาพอื่นมาแทนก็คงได้นะคะ ขอบคุณที่บอก เพราะ รูปใช้เวลาโหลดนานหรือเปล่า
--กำลังฝึกเอาภาพประกอบเรื่องคะ
--และกำลังฝึกเอาเรื่องจากwordย้ายมาใส่อินเตอร์เน็ท มัวแต่หารูปใส่ เรื่องหายไปหมดก็มี เป็นประสบการณ์คะ ครั้งต่อไปจะได้ระวัง
--ตามจริงก็หมู หมูแหละคะ แต่คนทำยังไม่เก่งก็เป็นเช่นนี้แหละคะ ก็คงจะพยายามต่อไป
สวัสดีครับพี่เล็กว่าที่บัณฑิต
</ul><p> </p>
ตามมาให้กำลังใจครับ
ขอให้มีความสุขกับการเรียนรู้ครับ ไม่มีใครแก่เกินเรียน เหตุผลหนึ่งที่ผมเรียนปริญญาโทตอนอาจารย์สอบสัมภาษณ์ก็ถามว่าเป็นอัยการอยู่ดีๆทำไมอยากเรียนการบริหาร ผมตอบว่ามี ๒ ประเด็น ๑.อัยการมีแต่นักกฎหมายแต่ไม่ค่อยมีนักบริหาร ๒.อยากเรียนให้ลูกดูว่าคนเราสามารถเรียนรู้ได้ตลอดชีวิต อาจารย์ถามคำถามเดียวไม่ถามอย่างอื่นอีกเลย อิอิ
-ความรู้เกี่ยวกับกฏหมาย ก็สนใจ เป็นคนหัวหมออยู่คะอ่านทุกตอนจนตาแฉะ มึนตึ๊บ ค่อยหยุด
-ขอขอบพระคุณกำลังใจคะ พอดีไปเปิดบล็อคนักศึกษาส่งงานอีกบล็อคหนึ่ง ไปศึกษาว่าวัยรุ่นเขาใช้ภาษาเขียนกันแบบไหน เป็นห่วงภาษาไทยจริงๆคะ
ขอบคุณอีกครั้ง สวัสดีคะ
-และยังมีเรื่องอีกมากมาย ขอชมเชยท่านช่างสรรหามาให้เราได้อ่านได้ ศึกษาเรื่องต่างประเทศ
-อีกมากมาย ขอบพระคุณที่ท่านช่างตั้งใจสรรหามาแล้วจะเข้าไปเยี่ยมนะคะ โชคดีคะ
มาก เห็นรูปนี้แล้วคงหายคิดถึงนะคะ ฝากความคิดถึงทุกๆคน ว่างจากการบ้านแล้ว จะมาใหม่ ที่เข้ามานี้ก็เพื่อ พักซักระยะหนึ่ง ก็เลยแวบเข้ามาเยี่ยมบล็อคนตนเองเผื่อมีคนเข้ามาเยี่ยมคะ คิดถึงนะ ฝากความคิดถึง คนเดินดินด้วย คิดถึงหญ้าบัวมาก คะ![]()
รูปที่จะให้ดูปรากฏว่าไม่เห็นขึ้น ผมคิดว่าคงเป็นรูปนี้นะครับ
คุณรักชาติ ทำใหม่แล้วนะ มีภาพขื้นคนทำมองเห็นภาพ แต่คนอื่นมองไม่เห็น สาเหตุเพราะอะไร เลยทำภาพมาซำอีก ถ้าไม่เนก็คงไปดูในไฟลอัลบั้ม เพราะพึ่งเอาไปบรรจุไว้ ถักเปียนะ แล้วบอกด้วยนะว่า หน้านี้เห็นภาพแล้วยัง รูปวัยแรกแย้ม—–คิกขุอาโนเนะ รู้ว่าจะแก่ ก็เลยทำรุ่นๆเข้าไว้ แสดงว่าเล็กทำภาพบรรจุบล็อคไม่เป็นอีกแล้ว ค่อนแนะนำใหม่นะคะ
เห็นแล้วครับขออนุญาติเก็บไว้ดูเวลาคิดถึง