วันที่สองของการอยู่ดงหลวง    ตามรอยไปเลยค่ะ  ขอตัดบางตอนออกไปเนื่องจากคงจะมีท่านอื่นเขียนไปบ้างแล้ว.ตอนแรกก็ได้ขึ้นรถตู้ของทางเทศบาลไปจนกระทั่งถึงบริเวณชมหลุมอุกาบาต  

  

            กลุ่มลูกช้าง(ศิษย์เก่าม.ช.หลายรุ่นด้วยกัน)

          จากนั้นจึงได้มีการย้ายรถคันใหม่....รถคันใหม่ของเราเป็นโฟร์วีล   คนขับคือคุณคณิน  นักวิจัยจากมข.

   ดอกไม้ป่า  ดงหลวง.....ฝีมือน้องเอก   ธรรมชาติที่พบได้ตามสองข้างทาง   เพียงแต่คุณต้องดั้นด้นขึ้นมาจึงจะพบความงามนี้

      บรรดากองเชียร์บนรถ    ไม่สามารถลงไปได้     ชี้ชวนให้อ.แป๋วถ่ายรูปดอกไม้สีชมพูแสนสวยดอกนี้...

                   ความงามที่อ.แป๋วบรรจงถ่ายมา

   เบื้องหลังการเตรียมอาหารก่อนการเดินทางบรรจุกล่องอันสวยงามเป็นอาหารกลางวันของเรา 

         การมาดงหลวงครั้งนี้ได้พบเจอ bloggers หลายท่านที่ไม่เคยเจอกันมาก่อน  รู้สึกอายจัง  ที่จำบางท่านไม่ได้เลย  

                   อันดับหนึ่งยกให้คุณพ่อครูบาต้องประจบทุกครั้งที่ได้เจอ อิอิ......

        น้องมะเดี่ยว...น้องชายที่น่ารักมาก   กำลังจัดการกับเจ้าไวรัสที่พี่ลูกหว้านำมาฝาก อิอิ...   

  

พ่อครูขา...ถ้างานนี้กอดน้องมะเดี่ยวมากกว่าก็อย่าว่ากันนะคะ  เพราะหนูได้ย่ามใจสุดสวยที่น้องรักส่งมาให้

       ป้าแดงเจอกันเป็นครั้งที่สองแล้ว  ยังคงน่ารักเหมือนเดิมแถมได้นอนเต้นท์เดียวกันด้วย

พี่รุ่ง...พี่สาวที่น่ารักมากเลย  แต่เรากลับจำไม่ได้  แล้วยังถามไปว่า"ป้าแดงหรือเปล่าคะ" อิอิ แย่จังเลยเรา  ว่าแต่...พี่รุ่งเนี่ย ดูโหงวเฮ้งแม่นมากเลยนะคะ  ลองทดสอบดูได้

 

เอ่อ...แม่เสือสาว   พี่หนิงผู้น่ารักและชอบขโมยหอมแก้มเราเป็นประจำ     ครูอ้อย...พี่สาวที่น่ารัก  และหนูกาเหว่าดูท่าทางกำลังเคลิ้มแล้ว....

          น้องเอก...หนุ่มเมืองปาย  รุ่นน้องลูกช้างผู้ดูภายนอกเหมือนเคร่งขรึม   แต่...กลับพบว่ามันไม่ใช่เลย    วันก่อนเราเห็นน้องเอกใส่เสื้อยืดเกี่ยวกับเมืองปายมีตัวการ์ตูน  ก็เลยเอานิ้วไปชี้ที่ตัวการ์ตูนว่าน่ารักดี    แต่เจ้าเอกกลับพูดเสียงดังว่า"พี่หว้ามาจับหัวนมผม"  "กรี๊ด !!! แก้ข่าวให้พี่ด้วยนะ น้องเอก "

       เบื้องหลังของชายหนุ่มคุณเด่น (คนข้างกายกาเหว่า) ผู้เก็บรายละเอียดเราทุกช็อตจริงๆ  ฝากบอกว่า...อยากเห็นรูปจังเลย....

                               ถ่ายรูปหมู่ไผเป็นไผ....

      ได้เจอครูเสือ...ไม่เหมือนอย่างที่คิดเลย    มองภาพเป็นคุณครูกว่านี้  แต่พอเจอตัวจริงก็...น่ารักดี   ง่ายๆเหมาะกะพี่องุ่น   ว่าแต่...พี่รู้จักเพลงในคอมหว้า ดีกว่าเจ้าของเสียอีกนะเนี่ย  เพราะเราไม่เคยเปิดฟังเลย  อิอิ....

             แก๊งค์สาวโสด ราณี  พี่รุ่ง นักการเมี่ยง น้องอ้าย(ลูกคนชอบวิ่ง) กับชายชรา....ผู้ซึ่งตอนขาขึ้นเขาขอนั่งด้านหลัง  แต่พอตอนกลับรีบปีนเข้าไปนั่งในสุดเลย

 น้องพนัส....เจอกันครั้งใดก็ต้องขอกระทบไหล่ทุกครั้งเพื่อเทียบน้ำหนักตัว อิอิ....สำหรับท่านใดที่ยังไม่ได้พูดถึงไม่ต้องน้อยใจนะคะ คิดถึงทุกท่านค่ะ  แต่ไม่มีรูปประกอบค่ะเลยแซวลำบากนะคะ