แม้ว่าจะพักอยู่รั้วม.อ.เหมือนกัน แต่เราก็ไม่ได้พบกันบ่อยมากเท่าไหร่ ได้ข่าวคราวเพียงจากการเมลคุยกันหรือโทรคุยกันบ้างเท่านั้น รวมทั้งติดตามข่าวคราวของว่าที่คุณแม่คนเก่งคนดีคนนี้ผ่านทางบล็อก ฉันรู้ ฉันคิด ฉันจึงเขียน ของเธอเท่านั้น รู้สึกผูกพันกับอ.จันทวรรณเหมือนเธอเป็นน้องสาวแท้ๆคนหนึ่ง ประทับใจหลายๆอย่างในตัวเธอ รวมทั้งความมุ่งมั่น ความทุ่มเท ความจริงใจตรงไปตรงมาของเธอ ทำให้รู้สึกผูกพันกับหนุ่มน้อยในท้องของเธอไปด้วยเป็นอย่างยิ่ง พลอยตื่นเต้นลุ้นระทึกไปกับทั้งอ.จันทวรรณและอ.ธวัชชัย รอคอยวันที่พระเอกตัวน้อยจะออกมาชมโลก
วันนี้ก็เลยแว่บจากงาน (ฝากน้องหญิงผู้น่ารักและคุณศิริคนขยันเอาไว้) เพื่อไปเป็นเพื่อนทั้ง 2 อาจารย์ที่ห้องทำอัลตร้าซาวด์ของโรงพยาบาลม.อ.ของเรา อยากเห็นว่าที่คุณแม่ของเราด้วยว่า เป็นอย่างไรบ้าง พบและพูดคุยกันอยู่หลายพักกว่าจะได้ตรวจเสร็จสิ้น คิดว่าอ.จันคงเก็บมาเล่าให้ฟังอยู่แล้วนะคะไว้ติดตามอ่านได้ที่บล็อก ฉันรู้ ฉันคิด ฉันจึงเขียน ของเธอ ส่วนบันทึกนี้เขียนเพราะคิดถึงและอยากเห็นว่าที่คุณแม่คนนี้ แล้วก็คิดว่าคงมีคนคิดถึงเหมือนเราอีกมากมายหลายท่าน ก็เลยเก็บภาพล่าสุดมาฝากกันค่ะ


ไม่เกินสุดสัปดาห์หน้า เราก็คงได้เห็นหน้าค่าตาพระเอกตัวน้อยของพวกเราแล้วล่ะค่ะ กำลังลุ้นว่าขอให้คลอดก่อนที่ป้าโอ๋จะไปงาน NKM ที่กรุงเทพในวันศุกร์หน้านะคะเนี่ย
เห็นภาพนี้แล้วน่าอิจฉาเราคงหาบรรยากาศอย่างนี้ไม่มีแล้ว ขอให้ตัวน้อยๆในท้องและคุณแม่แข็งแรงๆนะครับ
ต้อนรับลูกน้อยไว้ก่อนแหละครับ
คุณพ่อคุณแม่นอนนับวันมานานแล้ว
ไม่ทราบว่าคลอดออกมาแล้วเดินบน key board เลยหรือเปล่าหนอ อิ อิ
ดูคุณแม่แข็งแรงจังเลยนะครับ คุณลูกคงตัวโตนะครับ
ขอบคุณคุณโอ๋ค่ะที่ช่วยนำรูปของ อ จันทวรรณ และ อ ธวัชชัยมาให้ดู เห็นแล้วก็มีความสุข ขอให้ อ ทั้งสองมีความสุขและน้องที่คลอดออกมามีสุขภาพแข็งแรง และมีความสุขค่ะ
ขอบคุณค่ะพี่โอ๋ที่ไปนั่งลุ้นเป็นเพื่อน อ.ธวัชชัย ในวันนั้น :)
บันทึกประสบการณ์ไว้ที่นี่แล้วค่ะพี่โอ๋ http://gotoknow.org/blog/think/149966